൧൧. പരാഭവസുത്തം

൩൧. ‘‘സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, ഉപാസകസ്സ പരാഭവാ…പേ… സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, ഉപാസകസ്സ സമ്ഭവാ. കതമേ സത്ത? ഭിക്ഖുദസ്സനം ന ഹാപേതി, സദ്ധമ്മസ്സവനം നപ്പമജ്ജതി, അധിസീലേ സിക്ഖതി, പസാദബഹുലോ ഹോതി, ഭിക്ഖൂസു ഥേരേസു ചേവ നവേസു ച മജ്ഝിമേസു ച അനുപാരമ്ഭചിത്തോ ധമ്മം സുണാതി ന രന്ധഗവേസീ, ന ഇതോ ബഹിദ്ധാ ദക്ഖിണേയ്യം ഗവേസതി, ഇധ ച പുബ്ബകാരം കരോതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്ത ഉപാസകസ്സ സമ്ഭവാതി.

‘‘ദസ്സനം ഭാവിതത്താനം, യോ ഹാപേതി ഉപാസകോ;

സവനഞ്ച അരിയധമ്മാനം, അധിസീലേ ന സിക്ഖതി.

‘‘അപ്പസാദോ ച ഭിക്ഖൂസു, ഭിയ്യോ ഭിയ്യോ പവഡ്ഢതി;

ഉപാരമ്ഭകചിത്തോ ച, സദ്ധമ്മം സോതുമിച്ഛതി.

‘‘ഇതോ ച ബഹിദ്ധാ അഞ്ഞം, ദക്ഖിണേയ്യം ഗവേസതി;

തത്ഥേവ ച പുബ്ബകാരം, യോ കരോതി ഉപാസകോ.

‘‘ഏതേ ഖോ പരിഹാനിയേ, സത്ത ധമ്മേ സുദേസിതേ;

ഉപാസകോ സേവമാനോ, സദ്ധമ്മാ പരിഹായതി.

‘‘ദസ്സനം ഭാവിതത്താനം, യോ ന ഹാപേതി ഉപാസകോ;

സവനഞ്ച അരിയധമ്മാനം, അധിസീലേ ച സിക്ഖതി.

‘‘പസാദോ ചസ്സ ഭിക്ഖൂസു, ഭിയ്യോ ഭിയ്യോ പവഡ്ഢതി;

അനുപാരമ്ഭചിത്തോ ച, സദ്ധമ്മം സോതുമിച്ഛതി.

‘‘ന ഇതോ ബഹിദ്ധാ അഞ്ഞം, ദക്ഖിണേയ്യം ഗവേസതി;

ഇധേവ ച പുബ്ബകാരം, യോ കരോതി ഉപാസകോ.

‘‘ഏതേ ഖോ അപരിഹാനിയേ, സത്ത ധമ്മേ സുദേസിതേ;

ഉപാസകോ സേവമാനോ, സദ്ധമ്മാ ന പരിഹായതീ’’തി. ഏകാദസമം;

വജ്ജിസത്തകവഗ്ഗോ [വജ്ജിവഗ്ഗോ (സ്യാ.)] തതിയോ.