൨. ദുച്ചരിതസുത്തം

൧൦൮. ‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ. കതമേ തയോ? കായദുച്ചരിതം, വചീദുച്ചരിതം, മനോദുച്ചരിതം. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ ധമ്മാ. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തിണ്ണം ധമ്മാനം പഹാനായ തയോ ധമ്മാ ഭാവേതബ്ബാ. കതമേ തയോ? കായദുച്ചരിതസ്സ പഹാനായ കായസുചരിതം ഭാവേതബ്ബം, വചീദുച്ചരിതസ്സ പഹാനായ വചീസുചരിതം ഭാവേതബ്ബം, മനോദുച്ചരിതസ്സ പഹാനായ മനോസുചരിതം ഭാവേതബ്ബം. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തിണ്ണം ധമ്മാനം പഹാനായ ഇമേ തയോ ധമ്മാ ഭാവേതബ്ബാ’’തി. ദുതിയം.