൧൧. ദാരുക്ഖന്ധസുത്തം

൪൧. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ രാജഗഹേ വിഹരതി ഗിജ്ഝകൂടേ പബ്ബതേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സമ്ബഹുലേഹി ഭിക്ഖൂഹി സദ്ധിം ഗിജ്ഝകൂടാ പബ്ബതാ ഓരോഹന്തോ അദ്ദസ അഞ്ഞതരസ്മിം പദേസേ മഹന്തം ദാരുക്ഖന്ധം. ദിസ്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘പസ്സഥ നോ, ആവുസോ, തുമ്ഹേ അമും മഹന്തം ദാരുക്ഖന്ധ’’ന്തി? ‘‘ഏവമാവുസോ’’തി.

‘‘ആകങ്ഖമാനോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു ഇദ്ധിമാ ചേതോവസിപ്പത്തോ അമും ദാരുക്ഖന്ധം പഥവീത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ. തം കിസ്സ ഹേതു? അത്ഥി, ആവുസോ, അമുമ്ഹി ദാരുക്ഖന്ധേ പഥവീധാതു, യം നിസ്സായ ഭിക്ഖു ഇദ്ധിമാ ചേതോവസിപ്പത്തോ അമും ദാരുക്ഖന്ധം പഥവീത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ. ആകങ്ഖമാനോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു ഇദ്ധിമാ ചേതോവസിപ്പത്തോ അമും ദാരുക്ഖന്ധം ആപോത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ …പേ… തേജോത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ… വായോത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ… സുഭന്ത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ… അസുഭന്ത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ. തം കിസ്സ ഹേതു? അത്ഥി, ആവുസോ, അമുമ്ഹി ദാരുക്ഖന്ധേ അസുഭധാതു, യം നിസ്സായ ഭിക്ഖു ഇദ്ധിമാ ചേതോവസിപ്പത്തോ അമും ദാരുക്ഖന്ധം അസുഭന്ത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യാ’’തി. ഏകാദസമം.