൩. ഭയസുത്തം

൨൩. ‘‘‘ഭയ’ന്തി, ഭിക്ഖവേ, കാമാനമേതം അധിവചനം; ‘ദുക്ഖ’ന്തി, ഭിക്ഖവേ, കാമാനമേതം അധിവചനം; ‘രോഗോ’തി, ഭിക്ഖവേ, കാമാനമേതം അധിവചനം; ‘ഗണ്ഡോ’തി, ഭിക്ഖവേ, കാമാനമേതം അധിവചനം; ‘സങ്ഗോ’തി, ഭിക്ഖവേ, കാമാനമേതം അധിവചനം; ‘പങ്കോ’തി, ഭിക്ഖവേ, കാമാനമേതം അധിവചനം.

‘‘കസ്മാ ച, ഭിക്ഖവേ, ‘ഭയ’ന്തി കാമാനമേതം അധിവചനം? കാമരാഗരത്തായം, ഭിക്ഖവേ, ഛന്ദരാഗവിനിബദ്ധോ ദിട്ഠധമ്മികാപി ഭയാ ന പരിമുച്ചതി, സമ്പരായികാപി ഭയാ ന പരിമുച്ചതി, തസ്മാ ‘ഭയ’ന്തി കാമാനമേതം അധിവചനം. കസ്മാ ച, ഭിക്ഖവേ, ദുക്ഖന്തി…പേ… രോഗോതി… ഗണ്ഡോതി… സങ്ഗോതി… പങ്കോതി കാമാനമേതം അധിവചനം? കാമരാഗരത്തായം, ഭിക്ഖവേ, ഛന്ദരാഗവിനിബദ്ധോ ദിട്ഠധമ്മികാപി പങ്കാ ന പരിമുച്ചതി, സമ്പരായികാപി പങ്കാ ന പരിമുച്ചതി, തസ്മാ ‘പങ്കോ’തി കാമാനമേതം അധിവചന’’ന്തി.

‘‘ഭയം ദുക്ഖം രോഗോ ഗണ്ഡോ, സങ്ഗോ പങ്കോ ച ഉഭയം;

ഏതേ കാമാ പവുച്ചന്തി, യത്ഥ സത്തോ പുഥുജ്ജനോ.

‘‘ഉപാദാനേ ഭയം ദിസ്വാ, ജാതിമരണസമ്ഭവേ;

അനുപാദാ വിമുച്ചന്തി, ജാതിമരണസങ്ഖയേ.

‘‘തേ ഖേമപ്പത്താ സുഖിനോ, ദിട്ഠധമ്മാഭിനിബ്ബുതാ;

സബ്ബവേരഭയാതീതാ [സബ്ബേ വേരഭയാതീതാ (സ്യാ.)], സബ്ബദുക്ഖം ഉപച്ചഗു’’ന്തി. തതിയം;