൮. മച്ഛബന്ധസുത്തം

൧൮. ഏകം സമയം ഭഗവാ കോസലേസു ചാരികം ചരതി മഹതാ ഭിക്ഖുസങ്ഘേന സദ്ധിം. അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ അദ്ധാനമഗ്ഗപ്പടിപന്നോ അഞ്ഞതരസ്മിം പദേസേ മച്ഛികം മച്ഛബന്ധം മച്ഛേ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനം. ദിസ്വാ മഗ്ഗാ ഓക്കമ്മ അഞ്ഞതരസ്മിം രുക്ഖമൂലേ പഞ്ഞത്തേ ആസനേ നിസീദി. നിസജ്ജ ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘പസ്സഥ നോ തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, അമും മച്ഛികം മച്ഛബന്ധം മച്ഛേ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാന’’ന്തി? ‘‘ഏവം, ഭന്തേ’’.

‘‘തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, അപി നു തുമ്ഹേഹി ദിട്ഠം വാ സുതം വാ – ‘മച്ഛികോ മച്ഛബന്ധോ മച്ഛേ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനോ തേന കമ്മേന തേന ആജീവേന ഹത്ഥിയായീ വാ അസ്സയായീ വാ രഥയായീ വാ യാനയായീ വാ ഭോഗഭോഗീ വാ മഹന്തം വാ ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസന്തോ’’’തി? ‘‘നോ ഹേതം, ഭന്തേ’’. ‘‘സാധു, ഭിക്ഖവേ! മയാപി ഖോ ഏതം, ഭിക്ഖവേ, നേവ ദിട്ഠം ന സുതം – ‘മച്ഛികോ മച്ഛബന്ധോ മച്ഛേ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനോ തേന കമ്മേന തേന ആജീവേന ഹത്ഥിയായീ വാ അസ്സയായീ വാ രഥയായീ വാ യാനയായീ വാ ഭോഗഭോഗീ വാ മഹന്തം വാ ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസന്തോ’തി. തം കിസ്സ ഹേതു? തേ ഹി സോ, ഭിക്ഖവേ, മച്ഛേ വജ്ഝേ വധായുപനീതേ [വധായാനീതേ (സ്യാ. കം.), വധായ നീതേ (ക.)] പാപകേന മനസാനുപേക്ഖതി, തസ്മാ സോ നേവ ഹത്ഥിയായീ ഹോതി ന അസ്സയായീ ന രഥയായീ ന യാനയായീ ന ഭോഗഭോഗീ, ന മഹന്തം ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസതി.

‘‘തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, അപി നു തുമ്ഹേഹി ദിട്ഠം വാ സുതം വാ – ‘ഗോഘാതകോ ഗാവോ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനോ തേന കമ്മേന തേന ആജീവേന ഹത്ഥിയായീ വാ അസ്സയായീ വാ രഥയായീ വാ യാനയായീ വാ ഭോഗഭോഗീ വാ മഹന്തം വാ ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസന്തോ’’’തി? ‘‘നോ ഹേതം, ഭന്തേ’’. ‘‘സാധു, ഭിക്ഖവേ! മയാപി ഖോ ഏതം, ഭിക്ഖവേ, നേവ ദിട്ഠം ന സുതം – ‘ഗോഘാതകോ ഗാവോ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനോ തേന കമ്മേന തേന ആജീവേന ഹത്ഥിയായീ വാ അസ്സയായീ വാ രഥയായീ വാ യാനയായീ വാ ഭോഗഭോഗീ വാ മഹന്തം വാ ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസന്തോ’തി. തം കിസ്സ ഹേതു? തേ ഹി സോ, ഭിക്ഖവേ, ഗാവോ വജ്ഝേ വധായുപനീതേ പാപകേന മനസാനുപേക്ഖതി, തസ്മാ സോ നേവ ഹത്ഥിയായീ ഹോതി ന അസ്സയായീ ന രഥയായീ ന യാനയായീ ന ഭോഗഭോഗീ, ന മഹന്തം ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസതി’’.

‘‘തം കിം മഞ്ഞഥ, ഭിക്ഖവേ, അപി നു തുമ്ഹേഹി ദിട്ഠം വാ സുതം വാ – ‘ഓരബ്ഭികോ…പേ… സൂകരികോ [സോകരികോ (സ്യാ.)] …പേ… സാകുണികോ…പേ… മാഗവികോ മഗേ [മിഗേ (സ്യാ. കം.)] വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനോ തേന കമ്മേന തേന ആജീവേന ഹത്ഥിയായീ വാ അസ്സയായീ വാ രഥയായീ വാ യാനയായീ വാ ഭോഗഭോഗീ വാ മഹന്തം വാ ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസന്തോ’’’തി? ‘‘നോ ഹേതം, ഭന്തേ’’. ‘‘സാധു, ഭിക്ഖവേ! മയാപി ഖോ ഏതം, ഭിക്ഖവേ, നേവ ദിട്ഠം ന സുതം – ‘മാഗവികോ മഗേ വധിത്വാ വധിത്വാ വിക്കിണമാനോ തേന കമ്മേന തേന ആജീവേന ഹത്ഥിയായീ വാ അസ്സയായീ വാ രഥയായീ വാ യാനയായീ വാ ഭോഗഭോഗീ വാ മഹന്തം വാ ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസന്തോ’തി. തം കിസ്സ ഹേതു? തേ ഹി സോ, ഭിക്ഖവേ, മഗേ വജ്ഝേ വധായുപനീതേ പാപകേന മനസാനുപേക്ഖതി, തസ്മാ സോ നേവ ഹത്ഥിയായീ ഹോതി ന അസ്സയായീ ന രഥയായീ ന യാനയായീ ന ഭോഗഭോഗീ, ന മഹന്തം ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസതി. തേ ഹി (നാമ) [( ) ബഹൂസു നത്ഥി] സോ, ഭിക്ഖവേ, തിരച്ഛാനഗതേ പാണേ വജ്ഝേ വധായുപനീതേ പാപകേന മനസാനുപേക്ഖമാനോ [മനസാനുപേക്ഖതി, തസ്മാ സോ (സ്യാ. ക.)] നേവ ഹത്ഥിയായീ ഭവിസ്സതി [ഹോതി (സ്യാ. ക.)] ന അസ്സയായീ ന രഥയായീ ന യാനയായീ ന ഭോഗഭോഗീ, ന മഹന്തം ഭോഗക്ഖന്ധം അജ്ഝാവസിസ്സതി [അജ്ഝാവസതി (സ്യാ. ക.)]. കോ പന വാദോ യം മനുസ്സഭൂതം വജ്ഝം വധായുപനീതം പാപകേന മനസാനുപേക്ഖതി! തഞ്ഹി തസ്സ [തം ഹിസ്സ (പീ. ക.)], ഭിക്ഖവേ, ഹോതി ദീഘരത്തം അഹിതായ ദുക്ഖായ. കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ അപായം ദുഗ്ഗതിം വിനിപാതം നിരയം ഉപപജ്ജതീ’’തി. അട്ഠമം.