൪. ഭദ്ദകസുത്തം

൧൪. തത്ര ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ആവുസോ, ഭിക്ഖവോ’’തി. ‘‘ആവുസോ’’തി ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ആയസ്മതോ സാരിപുത്തസ്സ പച്ചസ്സോസും. ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ ഏതദവോച –

‘‘തഥാ തഥാ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു വിഹാരം കപ്പേതി യഥാ യഥാസ്സ വിഹാരം കപ്പയതോ ന ഭദ്ദകം മരണം ഹോതി, ന ഭദ്ദികാ കാലകിരിയാ [കാലംകിരിയാ (ക.) അ. നി. ൩.൧൧൦]. കഥഞ്ചാവുസോ, ഭിക്ഖു തഥാ തഥാ വിഹാരം കപ്പേതി യഥാ യഥാസ്സ വിഹാരം കപ്പയതോ ന ഭദ്ദകം മരണം ഹോതി, ന ഭദ്ദികാ കാലകിരിയാ?

‘‘ഇധാവുസോ, ഭിക്ഖു കമ്മാരാമോ ഹോതി കമ്മരതോ കമ്മാരാമതം അനുയുത്തോ, ഭസ്സാരാമോ ഹോതി ഭസ്സരതോ ഭസ്സാരാമതം അനുയുത്തോ, നിദ്ദാരാമോ ഹോതി നിദ്ദാരതോ നിദ്ദാരാമതം അനുയുത്തോ, സങ്ഗണികാരാമോ ഹോതി സങ്ഗണികരതോ സങ്ഗണികാരാമതം അനുയുത്തോ, സംസഗ്ഗാരാമോ ഹോതി സംസഗ്ഗരതോ സംസഗ്ഗാരാമതം അനുയുത്തോ, പപഞ്ചാരാമോ ഹോതി പപഞ്ചരതോ പപഞ്ചാരാമതം അനുയുത്തോ. ഏവം ഖോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു തഥാ തഥാ വിഹാരം കപ്പേതി യഥാ യഥാസ്സ വിഹാരം കപ്പയതോ ന ഭദ്ദകം മരണം ഹോതി, ന ഭദ്ദികാ കാലകിരിയാ. അയം വുച്ചതാവുസോ – ‘ഭിക്ഖു സക്കായാഭിരതോ നപ്പജഹാസി [ന പഹാസി (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] സക്കായം സമ്മാ ദുക്ഖസ്സ അന്തകിരിയായ’’’.

‘‘തഥാ തഥാവുസോ, ഭിക്ഖു വിഹാരം കപ്പേതി യഥാ യഥാസ്സ വിഹാരം കപ്പയതോ ഭദ്ദകം മരണം ഹോതി, ഭദ്ദികാ കാലകിരിയാ. കഥഞ്ചാവുസോ, ഭിക്ഖു തഥാ തഥാ വിഹാരം കപ്പേതി യഥാ യഥാസ്സ വിഹാരം കപ്പയതോ ഭദ്ദകം മരണം ഹോതി, ഭദ്ദികാ കാലകിരിയാ?

‘‘ഇധാവുസോ, ഭിക്ഖു ന കമ്മാരാമോ ഹോതി ന കമ്മരതോ ന കമ്മാരാമതം അനുയുത്തോ, ന ഭസ്സാരാമോ ഹോതി ന ഭസ്സരതോ ന ഭസ്സാരാമതം അനുയുത്തോ, ന നിദ്ദാരാമോ ഹോതി ന നിദ്ദാരതോ നിദ്ദാരാമതം അനുയുത്തോ, ന സങ്ഗണികാരാമോ ഹോതി ന സങ്ഗണികരതോ ന സങ്ഗണികാരാമതം അനുയുത്തോ, ന സംസഗ്ഗാരാമോ ഹോതി ന സംസഗ്ഗരതോ ന സംസഗ്ഗാരാമതം അനുയുത്തോ, ന പപഞ്ചാരാമോ ഹോതി ന പപഞ്ചരതോ ന പപഞ്ചാരാമതം അനുയുത്തോ. ഏവം ഖോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു തഥാ തഥാ വിഹാരം കപ്പേതി യഥാ യഥാസ്സ വിഹാരം കപ്പയതോ ഭദ്ദകം മരണം ഹോതി, ഭദ്ദികാ കാലകിരിയാ. അയം വുച്ചതാവുസോ – ‘ഭിക്ഖു നിബ്ബാനാഭിരതോ പജഹാസി സക്കായം സമ്മാ ദുക്ഖസ്സ അന്തകിരിയായാ’’’തി.

‘‘യോ പപഞ്ചമനുയുത്തോ, പപഞ്ചാഭിരതോ മഗോ;

വിരാധയീ സോ നിബ്ബാനം, യോഗക്ഖേമം അനുത്തരം.

‘‘യോ ച പപഞ്ചം ഹിത്വാന, നിപ്പപഞ്ചപദേ രതോ;

ആരാധയീ സോ നിബ്ബാനം, യോഗക്ഖേമം അനുത്തര’’ന്തി. ചതുത്ഥം;