൯. ഗീതസ്സരസുത്തം

൨൦൯. [ചൂളവ. ൨൪൯] ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ആദീനവാ ആയതകേന ഗീതസ്സരേന ധമ്മം ഭണന്തസ്സ. കതമേ പഞ്ച? അത്തനാപി തസ്മിം സരേ സാരജ്ജതി, പരേപി തസ്മിം സരേ സാരജ്ജന്തി, ഗഹപതികാപി ഉജ്ഝായന്തി – ‘യഥേവ മയം ഗായാമ, ഏവമേവം ഖോ സമണാ സക്യപുത്തിയാ ഗായന്തീ’തി, സരകുത്തിമ്പി നികാമയമാനസ്സ സമാധിസ്സ ഭങ്ഗോ ഹോതി, പച്ഛിമാ ജനതാ ദിട്ഠാനുഗതിം ആപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ആദീനവാ ആയതകേന ഗീതസ്സരേന ധമ്മം ഭണന്തസ്സാ’’തി. നവമം.