൬. മഹാസുപിനസുത്തം

൧൯൬. ‘‘തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ പഞ്ച മഹാസുപിനാ പാതുരഹേസും. കതമേ പഞ്ച? തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം മഹാപഥവീ മഹാസയനം അഹോസി, ഹിമവാ പബ്ബതരാജാ ബിബ്ബോഹനം [ബിബ്ബോഹനം (സീ. സ്യാ. കം. പീ.), ബിമ്ബ + ഓഹനം = ഇതി പദവിഭാഗോ] അഹോസി, പുരത്ഥിമേ സമുദ്ദേ വാമോ ഹത്ഥോ ഓഹിതോ അഹോസി, പച്ഛിമേ സമുദ്ദേ ദക്ഖിണോ ഹത്ഥോ ഓഹിതോ അഹോസി, ദക്ഖിണേ സമുദ്ദേ ഉഭോ പാദാ ഓഹിതാ അഹേസും. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം പഠമോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ തിരിയാ നാമ തിണജാതി നാഭിയാ ഉഗ്ഗന്ത്വാ നഭം ആഹച്ച ഠിതാ അഹോസി. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം ദുതിയോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ സേതാ കിമീ കണ്ഹസീസാ പാദേഹി ഉസ്സക്കിത്വാ ( ) [(അഗ്ഗനഖതോ) കത്ഥചി ദിസ്സതി] യാവ ജാണുമണ്ഡലാ പടിച്ഛാദേസും. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം തതിയോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ ചത്താരോ സകുണാ നാനാവണ്ണാ ചതൂഹി ദിസാഹി ആഗന്ത്വാ പാദമൂലേ നിപതിത്വാ സബ്ബസേതാ സമ്പജ്ജിംസു. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം ചതുത്ഥോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതോ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധോ ബോധിസത്തോവ സമാനോ മഹതോ മീള്ഹപബ്ബതസ്സ ഉപരൂപരി ചങ്കമതി അലിപ്പമാനോ മീള്ഹേന. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം പഞ്ചമോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ അയം മഹാപഥവീ മഹാസയനം അഹോസി, ഹിമവാ പബ്ബതരാജാ ബിബ്ബോഹനം അഹോസി, പുരത്ഥിമേ സമുദ്ദേ വാമോ ഹത്ഥോ ഓഹിതോ അഹോസി, പച്ഛിമേ സമുദ്ദേ ദക്ഖിണോ ഹത്ഥോ ഓഹിതോ അഹോസി, ദക്ഖിണേ സമുദ്ദേ ഉഭോ പാദാ ഓഹിതാ അഹേസും; തഥാഗതേന, ഭിക്ഖവേ, അരഹതാ സമ്മാസമ്ബുദ്ധേന അനുത്തരാ സമ്മാസമ്ബോധി അഭിസമ്ബുദ്ധാ. തസ്സാ അഭിസമ്ബോധായ അയം പഠമോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ തിരിയാ നാമ തിണജാതി നാഭിയാ ഉഗ്ഗന്ത്വാ നഭം ആഹച്ച ഠിതാ അഹോസി; തഥാഗതേന, ഭിക്ഖവേ, അരഹതാ സമ്മാസമ്ബുദ്ധേന അരിയോ അട്ഠങ്ഗികോ മഗ്ഗോ അഭിസമ്ബുജ്ഝിത്വാ യാവ ദേവമനുസ്സേഹി സുപ്പകാസിതോ. തസ്സ അഭിസമ്ബോധായ അയം ദുതിയോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ സേതാ കിമീ കണ്ഹസീസാ പാദേഹി ഉസ്സക്കിത്വാ യാവ ജാണുമണ്ഡലാ പടിച്ഛാദേസും; ബഹൂ, ഭിക്ഖവേ, ഗിഹീ ഓദാതവസനാ തഥാഗതം പാണുപേതാ [പാണുപേതം (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] സരണം ഗതാ. തസ്സ അഭിസമ്ബോധായ അയം തതിയോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതസ്സ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ ചത്താരോ സകുണാ നാനാവണ്ണാ ചതൂഹി ദിസാഹി ആഗന്ത്വാ പാദമൂലേ നിപതിത്വാ സബ്ബസേതാ സമ്പജ്ജിംസു; ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, വണ്ണാ ഖത്തിയാ ബ്രാഹ്മണാ വേസ്സാ സുദ്ദാ തേ തഥാഗതപ്പവേദിതേ ധമ്മവിനയേ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിത്വാ അനുത്തരം വിമുത്തിം സച്ഛികരോന്തി. തസ്സ അഭിസമ്ബോധായ അയം ചതുത്ഥോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതോ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധോ ബോധിസത്തോവ സമാനോ മഹതോ മീള്ഹപബ്ബതസ്സ ഉപരൂപരി ചങ്കമതി അലിപ്പമാനോ മീള്ഹേന; ലാഭീ, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതോ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപ്പച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം, തം [തത്ഥ ച (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] തഥാഗതോ അഗഥിതോ [അഗധിതോ (സ്യാ. പീ. ക.)] അമുച്ഛിതോ അനജ്ഝോസന്നോ [അനജ്ഝാപന്നോ (ക.) അനജ്ഝോപന്നോ (സീ. സ്യാ.)] ആദീനവദസ്സാവീ നിസ്സരണപഞ്ഞോ പരിഭുഞ്ജതി. തസ്സ അഭിസമ്ബോധായ അയം പഞ്ചമോ മഹാസുപിനോ പാതുരഹോസി.

‘‘തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പുബ്ബേവ സമ്ബോധാ അനഭിസമ്ബുദ്ധസ്സ ബോധിസത്തസ്സേവ സതോ ഇമേ പഞ്ച മഹാസുപിനാ പാതുരഹേസു’’ന്തി. ഛട്ഠം.