൪. സീഹസേനാപതിസുത്തം

൩൪. ഏകം സമയം ഭഗവാ വേസാലിയം വിഹരതി മഹാവനേ കൂടാഗാരസാലായം. അഥ ഖോ സീഹോ സേനാപതി യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ സീഹോ സേനാപതി ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘സക്കാ നു ഖോ, ഭന്തേ, ഭഗവാ സന്ദിട്ഠികം ദാനഫലം പഞ്ഞാപേതു’’ന്തി?

‘‘സക്കാ, സീഹാ’’തി ഭഗവാ അവോച – ‘‘ദായകോ, സീഹ, ദാനപതി ബഹുനോ ജനസ്സ പിയോ ഹോതി മനാപോ. യമ്പി, സീഹ, ദായകോ ദാനപതി ബഹുനോ ജനസ്സ പിയോ ഹോതി മനാപോ, ഇദമ്പി സന്ദിട്ഠികം ദാനഫലം.

‘‘പുന ചപരം, സീഹ, ദായകം ദാനപതിം സന്തോ സപ്പുരിസാ ഭജന്തി. യമ്പി, സീഹ, ദായകം ദാനപതിം സന്തോ സപ്പുരിസാ ഭജന്തി, ഇദമ്പി സന്ദിട്ഠികം ദാനഫലം.

‘‘പുന ചപരം, സീഹ, ദായകസ്സ ദാനപതിനോ കല്യാണോ കിത്തിസദ്ദോ അബ്ഭുഗ്ഗച്ഛതി. യമ്പി, സീഹ, ദായകസ്സ ദാനപതിനോ കല്യാണോ കിത്തിസദ്ദോ അബ്ഭുഗ്ഗച്ഛതി, ഇദമ്പി സന്ദിട്ഠികം ദാനഫലം.

‘‘പുന ചപരം, സീഹ, ദായകോ ദാനപതി യം യദേവ പരിസം ഉപസങ്കമതി – യദി ഖത്തിയപരിസം യദി ബ്രാഹ്മണപരിസം യദി ഗഹപതിപരിസം യദി സമണപരിസം – വിസാരദോ [വിസാരദോവ (സീ.) അ. നി. ൭.൫൭ പസ്സിതബ്ബം] ഉപസങ്കമതി അമങ്കുഭൂതോ. യമ്പി, സീഹ, ദായകോ ദാനപതി യം യദേവ പരിസം ഉപസങ്കമതി – യദി ഖത്തിയപരിസം യദി ബ്രാഹ്മണപരിസം യദി ഗഹപതിപരിസം യദി സമണപരിസം – വിസാരദോ ഉപസങ്കമതി അമങ്കുഭൂതോ, ഇദമ്പി സന്ദിട്ഠികം ദാനഫലം.

‘‘പുന ചപരം, സീഹ, ദായകോ ദാനപതി കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതി. യമ്പി, സീഹ, ദായകോ ദാനപതി കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതി, ഇദം [ഇദമ്പി സീഹ (ക.)] സമ്പരായികം ദാനഫല’’ന്തി.

ഏവം വുത്തേ സീഹോ സേനാപതി ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘യാനിമാനി, ഭന്തേ, ഭഗവതാ ചത്താരി സന്ദിട്ഠികാനി ദാനഫലാനി അക്ഖാതാനി, നാഹം ഏത്ഥ ഭഗവതോ സദ്ധായ ഗച്ഛാമി; അഹം പേതാനി ജാനാമി. അഹം, ഭന്തേ, ദായകോ ദാനപതി ബഹുനോ ജനസ്സ പിയോ മനാപോ. അഹം, ഭന്തേ, ദായകോ ദാനപതി; മം സന്തോ സപ്പുരിസാ ഭജന്തി. അഹം, ഭന്തേ, ദായകോ ദാനപതി; മയ്ഹം കല്യാണോ കിത്തിസദ്ദോ അബ്ഭുഗ്ഗതോ – ‘സീഹോ സേനാപതി ദായകോ കാരകോ സങ്ഘുപട്ഠാകോ’തി. അഹം, ഭന്തേ, ദായകോ ദാനപതി യം യദേവ പരിസം ഉപസങ്കമാമി – യദി ഖത്തിയപരിസം യദി ബ്രാഹ്മണപരിസം യദി ഗഹപതിപരിസം യദി സമണപരിസം – വിസാരദോ ഉപസങ്കമാമി അമങ്കുഭൂതോ. യാനിമാനി, ഭന്തേ, ഭഗവതാ ചത്താരി സന്ദിട്ഠികാനി ദാനഫലാനി അക്ഖാതാനി, നാഹം ഏത്ഥ ഭഗവതോ സദ്ധായ ഗച്ഛാമി; അഹം പേതാനി ജാനാമി. യഞ്ച ഖോ മം, ഭന്തേ, ഭഗവാ ഏവമാഹ – ‘ദായകോ, സീഹ, ദാനപതി കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതീ’തി, ഏതാഹം ന ജാനാമി; ഏത്ഥ ച പനാഹം ഭഗവതോ സദ്ധായ ഗച്ഛാമീ’’തി. ‘‘ഏവമേതം, സീഹ, ഏവമേതം, സീഹ! ദായകോ ദാനപതി കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതീ’’തി.

‘‘ദദം പിയോ ഹോതി ഭജന്തി നം ബഹൂ,

കിത്തിഞ്ച പപ്പോതി യസോ ച വഡ്ഢതി [യസസ്സ വഡ്ഢതി (സ്യാ. കം.), യസം പവഡ്ഢതി (ക.)];

അമങ്കുഭൂതോ പരിസം വിഗാഹതി,

വിസാരദോ ഹോതി നരോ അമച്ഛരീ.

‘‘തസ്മാ ഹി ദാനാനി ദദന്തി പണ്ഡിതാ,

വിനേയ്യ മച്ഛേരമലം സുഖേസിനോ;

തേ ദീഘരത്തം തിദിവേ പതിട്ഠിതാ,

ദേവാനം സഹബ്യഗതാ രമന്തി തേ [സഹബ്യതം ഗതാ രമന്തി (സീ.), സഹബ്യതാ രമന്തി തേ (ക.)].

‘‘കതാവകാസാ കതകുസലാ ഇതോ ചുതാ [തതോ ചുതാ (സീ.)],

സയംപഭാ അനുവിചരന്തി നന്ദനം [നന്ദനേ (സ്യാ. കം.)];

തേ തത്ഥ നന്ദന്തി രമന്തി മോദരേ,

സമപ്പിതാ കാമഗുണേഹി പഞ്ചഹി;

‘‘കത്വാന വാക്യം അസിതസ്സ താദിനോ,

രമന്തി സഗ്ഗേ [രമന്തി സുമനാ (ക.), കമന്തി സബ്ബേ (സ്യാ. കം.)] സുഗതസ്സ സാവകാ’’തി. ചതുത്ഥം;