൫. ദാനാനിസംസസുത്തം

൩൫. ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, ദാനേ ആനിസംസാ. കതമേ പഞ്ച? ബഹുനോ ജനസ്സ പിയോ ഹോതി മനാപോ; സന്തോ സപ്പുരിസാ ഭജന്തി; കല്യാണോ കിത്തിസദ്ദോ അബ്ഭുഗ്ഗച്ഛതി; ഗിഹിധമ്മാ അനപഗതോ [ഗിഹിധമ്മാ അനപേതോ (സീ. പീ.), ഗിഹിധമ്മമനുപഗതോ (ക.)] ഹോതി; കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച ദാനേ ആനിസംസാ’’തി.

‘‘ദദമാനോ പിയോ ഹോതി, സതം ധമ്മം അനുക്കമം;

സന്തോ നം സദാ ഭജന്തി [സന്തോ ഭജന്തി സപ്പുരിസാ (സീ.)], സഞ്ഞതാ ബ്രഹ്മചാരയോ.

‘‘തേ തസ്സ ധമ്മം ദേസേന്തി, സബ്ബദുക്ഖാപനൂദനം;

യം സോ ധമ്മം ഇധഞ്ഞായ, പരിനിബ്ബാതി അനാസവോ’’തി. പഞ്ചമം;