൮. ദുതിയതഥാഗതഅച്ഛരിയസുത്തം

൧൨൮. ‘‘തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പാതുഭാവാ ചത്താരോ അച്ഛരിയാ അബ്ഭുതാ ധമ്മാ പാതുഭവന്തി. കതമേ ചത്താരോ? ആലയാരാമാ [ആലയരാമാ (അഞ്ഞസുത്തേസു)], ഭിക്ഖവേ, പജാ ആലയരതാ ആലയസമ്മുദിതാ; സാ തഥാഗതേന അനാലയേ ധമ്മേ ദേസിയമാനേ സുസ്സൂസതി സോതം ഓദഹതി അഞ്ഞാ ചിത്തം ഉപട്ഠപേതി. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പാതുഭാവാ അയം പഠമോ അച്ഛരിയോ അബ്ഭുതോ ധമ്മോ പാതുഭവതി.

‘‘മാനാരാമാ, ഭിക്ഖവേ, പജാ മാനരതാ മാനസമ്മുദിതാ. സാ തഥാഗതേന മാനവിനയേ ധമ്മേ ദേസിയമാനേ സുസ്സൂസതി സോതം ഓദഹതി അഞ്ഞാ ചിത്തം ഉപട്ഠപേതി. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പാതുഭാവാ അയം ദുതിയോ അച്ഛരിയോ അബ്ഭുതോ ധമ്മോ പാതുഭവതി.

‘‘അനുപസമാരാമാ, ഭിക്ഖവേ, പജാ അനുപസമരതാ അനുപസമസമ്മുദിതാ. സാ തഥാഗതേന ഓപസമികേ ധമ്മേ ദേസിയമാനേ സുസ്സൂസതി സോതം ഓദഹതി അഞ്ഞാ ചിത്തം ഉപട്ഠപേതി. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പാതുഭാവാ അയം തതിയോ അച്ഛരിയോ അബ്ഭുതോ ധമ്മോ പാതുഭവതി.

‘‘അവിജ്ജാഗതാ, ഭിക്ഖവേ, പജാ അണ്ഡഭൂതാ പരിയോനദ്ധാ. സാ തഥാഗതേന അവിജ്ജാവിനയേ ധമ്മേ ദേസിയമാനേ സുസ്സൂസതി സോതം ഓദഹതി അഞ്ഞാ ചിത്തം ഉപട്ഠപേതി. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പാതുഭാവാ അയം ചതുത്ഥോ അച്ഛരിയോ അബ്ഭുതോ ധമ്മോ പാതുഭവതി. തഥാഗതസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പാതുഭാവാ ഇമേ ചത്താരോ അച്ഛരിയാ അബ്ഭുതാ ധമ്മാ പാതുഭവന്തീ’’തി. അട്ഠമം.