൩. സപ്പുരിസസുത്തം

൭൩. ‘‘ചതൂഹി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ അസപ്പുരിസോ വേദിതബ്ബോ. കതമേഹി ചതൂഹി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ യോ ഹോതി പരസ്സ അവണ്ണോ തം അപുട്ഠോപി പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ പുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ അഹാപേത്വാ അലമ്ബിത്വാ പരിപൂരം വിത്ഥാരേന പരസ്സ അവണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ യോ ഹോതി പരസ്സ വണ്ണോ തം പുട്ഠോപി ന പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ അപുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ ഹാപേത്വാ ലമ്ബിത്വാ അപരിപൂരം അവിത്ഥാരേന പരസ്സ വണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ യോ ഹോതി അത്തനോ അവണ്ണോ തം പുട്ഠോപി ന പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ അപുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ ഹാപേത്വാ ലമ്ബിത്വാ അപരിപൂരം അവിത്ഥാരേന അത്തനോ അവണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ യോ ഹോതി അത്തനോ വണ്ണോ തം അപുട്ഠോപി പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ പുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ അഹാപേത്വാ അലമ്ബിത്വാ പരിപൂരം വിത്ഥാരേന അത്തനോ വണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, അസപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി. ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചതൂഹി ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ അസപ്പുരിസോ വേദിതബ്ബോ.

‘‘ചതൂഹി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ സപ്പുരിസോ വേദിതബ്ബോ. കതമേഹി ചതൂഹി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ യോ ഹോതി പരസ്സ അവണ്ണോ തം പുട്ഠോപി ന പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ അപുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ ഹാപേത്വാ ലമ്ബിത്വാ അപരിപൂരം അവിത്ഥാരേന പരസ്സ അവണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ യോ ഹോതി പരസ്സ വണ്ണോ തം അപുട്ഠോപി പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ പുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ അഹാപേത്വാ അലമ്ബിത്വാ പരിപൂരം വിത്ഥാരേന പരസ്സ വണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ യോ ഹോതി അത്തനോ അവണ്ണോ തം അപുട്ഠോപി പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ പുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ അഹാപേത്വാ അലമ്ബിത്വാ പരിപൂരം വിത്ഥാരേന അത്തനോ അവണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ യോ ഹോതി അത്തനോ വണ്ണോ തം പുട്ഠോപി ന പാതു കരോതി, കോ പന വാദോ അപുട്ഠസ്സ! പുട്ഠോ ഖോ പന പഞ്ഹാഭിനീതോ ഹാപേത്വാ ലമ്ബിത്വാ അപരിപൂരം അവിത്ഥാരേന അത്തനോ വണ്ണം ഭാസിതാ ഹോതി. വേദിതബ്ബമേതം, ഭിക്ഖവേ, സപ്പുരിസോ അയം ഭവന്തി. ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചതൂഹി ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ സപ്പുരിസോ വേദിതബ്ബോ.

‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, വധുകാ യഞ്ഞദേവ രത്തിം വാ ദിവം വാ ആനീതാ ഹോതി, താവദേവസ്സാ തിബ്ബം ഹിരോത്തപ്പം പച്ചുപട്ഠിതം ഹോതി സസ്സുയാപി സസുരേപി സാമികേപി അന്തമസോ ദാസകമ്മകരപോരിസേസു. സാ അപരേന സമയേന സംവാസമന്വായ വിസ്സാസമന്വായ സസ്സുമ്പി സസുരമ്പി സാമികമ്പി ഏവമാഹ – ‘അപേഥ, കിം പന തുമ്ഹേ ജാനാഥാ’തി! ഏവമേവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇധേകച്ചോ ഭിക്ഖു യഞ്ഞദേവ രത്തിം വാ ദിവം വാ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജിതോ ഹോതി, താവദേവസ്സ തിബ്ബം ഹിരോത്തപ്പം പച്ചുപട്ഠിതം ഹോതി ഭിക്ഖൂസു ഭിക്ഖുനീസു ഉപാസകേസു ഉപാസികാസു അന്തമസോ ആരാമികസമണുദ്ദേസേസു. സോ അപരേന സമയേന സംവാസമന്വായ വിസ്സാസമന്വായ ആചരിയമ്പി ഉപജ്ഝായമ്പി ഏവമാഹ – ‘അപേഥ, കിം പന തുമ്ഹേ ജാനാഥാ’തി! തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ഏവം സിക്ഖിതബ്ബം – ‘അധുനാഗതവധുകാസമേന ചേതസാ വിഹരിസ്സാമാ’തി. ഏവഞ്ഹി വോ, ഭിക്ഖവേ, സിക്ഖിതബ്ബ’’ന്തി. തതിയം.