൧൦. ഭത്തുദ്ദേസകസുത്തം

൨൦. ‘‘ചതൂഹി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭത്തുദ്ദേസകോ യഥാഭതം നിക്ഖിത്തോ ഏവം നിരയേ. കതമേഹി ചതൂഹി? ഛന്ദാഗതിം ഗച്ഛതി, ദോസാഗതിം ഗച്ഛതി, മോഹാഗതിം ഗച്ഛതി, ഭയാഗതിം ഗച്ഛതി – ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചതൂഹി ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭത്തുദ്ദേസകോ യഥാഭതം നിക്ഖിത്തോ ഏവം നിരയേ.

‘‘ചതൂഹി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭത്തുദ്ദേസകോ യഥാഭതം നിക്ഖിത്തോ ഏവം സഗ്ഗേ. കതമേഹി ചതൂഹി? ന ഛന്ദാഗതിം ഗച്ഛതി, ന ദോസാഗതിം ഗച്ഛതി, ന മോഹാഗതിം ഗച്ഛതി, ന ഭയാഗതിം ഗച്ഛതി – ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചതൂഹി ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭത്തുദ്ദേസകോ യഥാഭതം നിക്ഖിത്തോ ഏവം സഗ്ഗേ’’തി.

‘‘യേ കേചി കാമേസു അസഞ്ഞതാ ജനാ,

അധമ്മികാ ഹോന്തി അധമ്മഗാരവാ;

ഛന്ദാ ദോസാ മോഹാ ച ഭയാ ഗാമിനോ [ഛന്ദാ ച ദോസാ ച ഭയാ ച ഗാമിനോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ)],

പരിസാകസടോ [പരിസക്കസാവോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] ച പനേസ വുച്ചതി.

‘‘ഏവഞ്ഹി വുത്തം സമണേന ജാനതാ,

തസ്മാ ഹി തേ സപ്പുരിസാ പസംസിയാ;

ധമ്മേ ഠിതാ യേ ന കരോന്തി പാപകം,

ന ഛന്ദാ ന ദോസാ ന മോഹാ ന ഭയാ ച ഗാമിനോ [ന ഛന്ദദോസാ ന ഭയാ ച ഗാമിനോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)];

‘‘പരിസായ മണ്ഡോ ച പനേസ വുച്ചതി,

ഏവഞ്ഹി വുത്തം സമണേന ജാനതാ’’തി. ദസമം;

ചരവഗ്ഗോ ദുതിയോ.