൮. സീലബ്ബതസുത്തം

൭൯. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നം ഖോ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം ഭഗവാ ഏതദവോച – ‘‘സബ്ബം നു ഖോ, ആനന്ദ, സീലബ്ബതം ജീവിതം ബ്രഹ്മചരിയം ഉപട്ഠാനസാരം സഫല’’ന്തി? ‘‘ന ഖ്വേത്ഥ, ഭന്തേ, ഏകംസേനാ’’തി. ‘‘തേന ഹാനന്ദ, വിഭജസ്സൂ’’തി.

‘‘യഞ്ഹിസ്സ [യഥാരൂപം ഹിസ്സ (?) സേവിതബ്ബാസേവിതബ്ബസുത്താനുരൂപം], ഭന്തേ, സീലബ്ബതം ജീവിതം ബ്രഹ്മചരിയം ഉപട്ഠാനസാരം സേവതോ അകുസലാ ധമ്മാ അഭിവഡ്ഢന്തി കുസലാ ധമ്മാ പരിഹായന്തി, ഏവരൂപം സീലബ്ബതം ജീവിതം ബ്രഹ്മചരിയം ഉപട്ഠാനസാരം അഫലം. യഞ്ച ഖ്വാസ്സ [യഞ്ഹിസ്സ (ക.), യഥാരൂപഞ്ച ഖ്വാസ്സ (?)], ഭന്തേ, സീലബ്ബതം ജീവിതം ബ്രഹ്മചരിയം ഉപട്ഠാനസാരം സേവതോ അകുസലാ ധമ്മാ പരിഹായന്തി, കുസലാ ധമ്മാ അഭിവഡ്ഢന്തി, ഏവരൂപം സീലബ്ബതം ജീവിതം ബ്രഹ്മചരിയം ഉപട്ഠാനസാരം സഫല’’ന്തി. ഇദമവോച ആയസ്മാ ആനന്ദോ; സമനുഞ്ഞോ സത്ഥാ അഹോസി.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ ‘‘സമനുഞ്ഞോ മേ സത്ഥാ’’തി, ഉട്ഠായാസനാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ പദക്ഖിണം കത്വാ പക്കാമി. അഥ ഖോ ഭഗവാ അചിരപക്കന്തേ ആയസ്മന്തേ ആനന്ദേ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘സേഖോ, ഭിക്ഖവേ, ആനന്ദോ; ന ച പനസ്സ സുലഭരൂപോ സമസമോ പഞ്ഞായാ’’തി. അട്ഠമം.