൫. പണ്ഡിതസുത്തം

൪൫. ‘‘തീണിമാനി, ഭിക്ഖവേ, പണ്ഡിതപഞ്ഞത്താനി സപ്പുരിസപഞ്ഞത്താനി. കതമാനി തീണി? ദാനം, ഭിക്ഖവേ, പണ്ഡിതപഞ്ഞത്തം സപ്പുരിസപഞ്ഞത്തം. പബ്ബജ്ജാ, ഭിക്ഖവേ, പണ്ഡിതപഞ്ഞത്താ സപ്പുരിസപഞ്ഞത്താ. മാതാപിതൂനം, ഭിക്ഖവേ, ഉപട്ഠാനം പണ്ഡിതപഞ്ഞത്തം സപ്പുരിസപഞ്ഞത്തം. ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തീണി പണ്ഡിതപഞ്ഞത്താനി സപ്പുരിസപഞ്ഞത്താനീ’’തി.

‘‘സബ്ഭി ദാനം ഉപഞ്ഞത്തം, അഹിംസാ സംയമോ ദമോ;

മാതാപിതു ഉപട്ഠാനം, സന്താനം ബ്രഹ്മചാരിനം.

‘‘സതം ഏതാനി ഠാനാനി, യാനി സേവേഥ പണ്ഡിതോ;

അരിയോ ദസ്സനസമ്പന്നോ, സ ലോകം ഭജതേ സിവ’’ന്തി. പഞ്ചമം;