൩. അത്ഥവസസുത്തം

൪൩. ‘‘തയോ, ഭിക്ഖവേ, അത്ഥവസേ സമ്പസ്സമാനേന അലമേവ പരേസം ധമ്മം ദേസേതും. കതമേ തയോ? യോ ധമ്മം ദേസേതി സോ അത്ഥപ്പടിസംവേദീ ച ഹോതി ധമ്മപ്പടിസംവേദീ ച. യോ ധമ്മം സുണാതി സോ അത്ഥപ്പടിസംവേദീ ച ഹോതി ധമ്മപ്പടിസംവേദീ ച. യോ ചേവ ധമ്മം ദേസേതി യോ ച ധമ്മം സുണാതി ഉഭോ അത്ഥപ്പടിസംവേദിനോ ച ഹോന്തി ധമ്മപ്പടിസംവേദിനോ ച. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ അത്ഥവസേ സമ്പസ്സമാനേന അലമേവ പരേസം ധമ്മം ദേസേതു’’ന്തി. തതിയം.