൧൦. വസ്സൂപനായികസുത്തം

൧൦. ‘‘ദ്വേമാ, ഭിക്ഖവേ, വസ്സൂപനായികാ. കതമാ ദ്വേ? പുരിമികാ ച പച്ഛിമികാ ച. ഇമാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദ്വേ വസ്സൂപനായികാ’’തി. ദസമം.

കമ്മകരണവഗ്ഗോ പഠമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

വജ്ജാ പധാനാ ദ്വേ തപനീയാ, ഉപഞ്ഞാതേന പഞ്ചമം;

സംയോജനഞ്ച കണ്ഹഞ്ച, സുക്കം ചരിയാ വസ്സൂപനായികേന വഗ്ഗോ.