൯. പരിക്കമനസുത്തം

൧൭൫. ‘‘സപരിക്കമനോ അയം, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മോ, നായം ധമ്മോ അപരിക്കമനോ. കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, സപരിക്കമനോ അയം ധമ്മോ, നായം ധമ്മോ അപരിക്കമനോ? പാണാതിപാതിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, പാണാതിപാതാ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. അദിന്നാദായിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അദിന്നാദാനാ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. കാമേസുമിച്ഛാചാരിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, കാമേസുമിച്ഛാചാരാ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. മുസാവാദിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, മുസാവാദാ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. പിസുണവാചസ്സ, ഭിക്ഖവേ, പിസുണായ വാചായ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. ഫരുസവാചസ്സ, ഭിക്ഖവേ, ഫരുസായ വാചായ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. സമ്ഫപ്പലാപിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, സമ്ഫപ്പലാപാ വേരമണീ പരിക്കമനം ഹോതി. അഭിജ്ഝാലുസ്സ, ഭിക്ഖവേ, അനഭിജ്ഝാ പരിക്കമനം ഹോതി. ബ്യാപന്നചിത്തസ്സ [ബ്യാപാദസ്സ (സീ. പീ. ക.), ബ്യാപന്നസ്സ (സ്യാ.)], ഭിക്ഖവേ, അബ്യാപാദോ പരിക്കമനം ഹോതി. മിച്ഛാദിട്ഠിസ്സ, ഭിക്ഖവേ, സമ്മാദിട്ഠി പരിക്കമനം ഹോതി. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സപരിക്കമനോ അയം ധമ്മോ, നായം ധമ്മോ അപരിക്കമനോ’’തി. നവമം.