೧. ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದಂ

೮೮೩. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕಸ್ಸ ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಮ್ಬಹುಲಾ [ಮಹಾವ. ೩೫೦] ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಅಚಿರವತಿಯಾ ನದಿಯಾ ವೇಸಿಯಾಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ನಗ್ಗಾ ಏಕತಿತ್ಥೇ ನಹಾಯನ್ತಿ. ವೇಸಿಯಾ ತಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಉಪ್ಪಣ್ಡೇಸುಂ – ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ನಾಮ ತುಮ್ಹಾಕಂ, ಅಯ್ಯೇ, ದಹರಾನಂ [ದಹರಾನಂ ದಹರಾನಂ (ಸೀ.)] ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚಿಣ್ಣೇನ, ನನು ನಾಮ ಕಾಮಾ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಾ! ಯದಾ ಜಿಣ್ಣಾ ಭವಿಸ್ಸಥ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಿಸ್ಸಥ. ಏವಂ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಉಭೋ ಅತ್ಥಾ ಪರಿಗ್ಗಹಿತಾ ಭವಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ. ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ವೇಸಿಯಾಹಿ ಉಪ್ಪಣ್ಡಿಯಮಾನಾ ಮಙ್ಕೂ ಅಹೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ ತಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಉಪಸ್ಸಯಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ತೇನ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ಪಞ್ಞಪೇಸ್ಸಾಮಿ ದಸ ಅತ್ಥವಸೇ ಪಟಿಚ್ಚ – ಸಙ್ಘಸುಟ್ಠುತಾಯ…ಪೇ… ವಿನಯಾನುಗ್ಗಹಾಯ. ಏವಞ್ಚ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಇಮಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ಉದ್ದಿಸನ್ತು –

೮೮೪. ‘‘ಯಾ ಪನ ಭಿಕ್ಖುನೀ ನಗ್ಗಾ ನಹಾಯೇಯ್ಯ, ಪಾಚಿತ್ತಿಯ’’ನ್ತಿ.

೮೮೫. ಯಾ ಪನಾತಿ ಯಾ ಯಾದಿಸಾ…ಪೇ… ಭಿಕ್ಖುನೀತಿ…ಪೇ… ಅಯಂ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಅತ್ಥೇ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾ ಭಿಕ್ಖುನೀತಿ.

ನಗ್ಗಾ ನಹಾಯೇಯ್ಯಾತಿ ಅನಿವತ್ಥಾ ವಾ ಅಪಾರುತಾ ವಾ ನಹಾಯತಿ, ಪಯೋಗೇ ದುಕ್ಕಟಂ. ನಹಾನಪರಿಯೋಸಾನೇ ಆಪತ್ತಿ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಸ್ಸ.

೮೮೬. ಅನಾಪತ್ತಿ ಅಚ್ಛಿನ್ನಚೀವರಿಕಾಯ ವಾ ನಟ್ಠಚೀವರಿಕಾಯ ವಾ, ಆಪದಾಸು, ಉಮ್ಮತ್ತಿಕಾಯ, ಆದಿಕಮ್ಮಿಕಾಯಾತಿ.

ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.