೧೭೯. ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಅನುಜಾನನಾ

೨೯೫. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ವೇಸಾಲೀ ಸುಭಿಕ್ಖಾ ಹೋತಿ ಸುಸಸ್ಸಾ ಸುಲಭಪಿಣ್ಡಾ, ಸುಕರಾ ಉಞ್ಛೇನ ಪಗ್ಗಹೇನ ಯಾಪೇತುಂ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವತೋ ರಹೋಗತಸ್ಸ ಪಟಿಸಲ್ಲೀನಸ್ಸ ಏವಂ ಚೇತಸೋ ಪರಿವಿತಕ್ಕೋ ಉದಪಾದಿ – ‘‘ಯಾನಿ ತಾನಿ ಮಯಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನುಞ್ಞಾತಾನಿ ದುಬ್ಭಿಕ್ಖೇ ದುಸ್ಸಸ್ಸೇ ದುಲ್ಲಭಪಿಣ್ಡೇ ಅನ್ತೋ ವುಟ್ಠಂ ಅನ್ತೋ ಪಕ್ಕಂ ಸಾಮಂ ಪಕ್ಕಂ ಉಗ್ಗಹಿತಪಟಿಗ್ಗಹಿತಕಂ ತತೋ ನೀಹಟಂ ಪುರೇಭತ್ತಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ ವನಟ್ಠಂ ಪೋಕ್ಖರಟ್ಠಂ, ಅಜ್ಜಾಪಿ ನು ಖೋ ತಾನಿ ಭಿಕ್ಖೂ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಾ ವುಟ್ಠಿತೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಯಾನಿ ತಾನಿ, ಆನನ್ದ, ಮಯಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನುಞ್ಞಾತಾನಿ ದುಬ್ಭಿಕ್ಖೇ ದುಸ್ಸಸ್ಸೇ ದುಲ್ಲಭಪಿಣ್ಡೇ ಅನ್ತೋ ವುಟ್ಠಂ ಅನ್ತೋ ಪಕ್ಕಂ ಸಾಮಂ ಪಕ್ಕಂ ಉಗ್ಗಹಿತಪಟಿಗ್ಗಹಿತಕಂ ತತೋ ನೀಹಟಂ ಪುರೇಭತ್ತಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ ವನಟ್ಠಂ ಪೋಕ್ಖರಟ್ಠಂ, ಅಜ್ಜಾಪಿ ನು ಖೋ ತಾನಿ ಭಿಕ್ಖೂ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತೀ’’ತಿ? ‘‘ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತಿ ಭಗವಾ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಯಾನಿ ತಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಯಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನುಞ್ಞಾತಾನಿ ದುಬ್ಭಿಕ್ಖೇ ದುಸ್ಸಸ್ಸೇ ದುಲ್ಲಭಪಿಣ್ಡೇ ಅನ್ತೋ ವುಟ್ಠಂ ಅನ್ತೋ ಪಕ್ಕಂ ಸಾಮಂ ಪಕ್ಕಂ ಉಗ್ಗಹಿತಪಟಿಗ್ಗಹಿತಕಂ ತತೋ ನೀಹಟಂ ಪುರೇಭತ್ತಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ ವನಟ್ಠಂ ಪೋಕ್ಖರಟ್ಠಂ, ತಾನಾಹಂ ಅಜ್ಜತಗ್ಗೇ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಾಮಿ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನ್ತೋ ವುಟ್ಠಂ ಅನ್ತೋ ಪಕ್ಕಂ ಸಾಮಂ ಪಕ್ಕಂ ಉಗ್ಗಹಿತಪಟಿಗ್ಗಹಿತಕಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಪರಿಭುಞ್ಜೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ. ನ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತತೋ ನೀಹಟಂ ಪುರೇಭತ್ತಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ ವನಟ್ಠಂ ಪೋಕ್ಖರಟ್ಠಂ ಭುತ್ತಾವಿನಾ ಪವಾರಿತೇನ ಅನತಿರಿತ್ತಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಪರಿಭುಞ್ಜೇಯ್ಯ, ಯಥಾಧಮ್ಮೋ ಕಾರೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಜಾನಪದಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಬಹುಂ ಲೋಣಮ್ಪಿ, ತೇಲಮ್ಪಿ, ತಣ್ಡುಲಮ್ಪಿ, ಖಾದನೀಯಮ್ಪಿ ಸಕಟೇಸು ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಬಹಾರಾಮಕೋಟ್ಠಕೇ ಸಕಟಪರಿವಟ್ಟಂ ಕರಿತ್ವಾ ಅಚ್ಛನ್ತಿ – ಯದಾ ಪಟಿಪಾಟಿಂ ಲಭಿಸ್ಸಾಮ, ತದಾ ಭತ್ತಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾತಿ. ಮಹಾ ಚ ಮೇಘೋ ಉಗ್ಗತೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಮನುಸ್ಸಾ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ ಆನನ್ದ, ಬಹುಂ ಲೋಣಮ್ಪಿ, ತೇಲಮ್ಪಿ, ತಣ್ಡುಲಮ್ಪಿ, ಖಾದನೀಯಮ್ಪಿ ಸಕಟೇಸು ಆರೋಪಿತಾ ತಿಟ್ಠನ್ತಿ, ಮಹಾ ಚ ಮೇಘೋ ಉಗ್ಗತೋ; ಕಥಂ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ ಆನನ್ದ, ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ‘‘ತೇನ ಹಾನನ್ದ, ಸಙ್ಘೋ ಪಚ್ಚನ್ತಿಮಂ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಂ ಸಮ್ಮನ್ನಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ವಾಸೇತು, ಯಂ ಸಙ್ಘೋ ಆಕಙ್ಖತಿ ವಿಹಾರಂ ವಾ ಅಡ್ಢಯೋಗಂ ವಾ ಪಾಸಾದಂ ವಾ ಹಮ್ಮಿಯಂ ವಾ ಗುಹಂ ವಾ. ಏವಞ್ಚ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಮನ್ನಿತಬ್ಬಾ. ಬ್ಯತ್ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಪಟಿಬಲೇನ ಸಙ್ಘೋ ಞಾಪೇತಬ್ಬೋ –

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಯದಿ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಪತ್ತಕಲ್ಲಂ, ಸಙ್ಘೋ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಂ ಸಮ್ಮನ್ನೇಯ್ಯ, ಏಸಾ ಞತ್ತಿ.

‘‘ಸುಣಾತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಸಙ್ಘೋ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಂ ವಿಹಾರಂ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಂ ಸಮ್ಮನ್ನತಿ. ಯಸ್ಸಾಯಸ್ಮತೋ ಖಮತಿ ಇತ್ಥನ್ನಾಮಸ್ಸ ವಿಹಾರಸ್ಸ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಯಾ ಸಮ್ಮುತಿ, ಸೋ ತುಣ್ಹಸ್ಸ; ಯಸ್ಸ ನಕ್ಖಮತಿ, ಸೋ ಭಾಸೇಯ್ಯ.

‘‘ಸಮ್ಮತೋ ಸಙ್ಘೇನ ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ವಿಹಾರೋ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿ. ಖಮತಿ ಸಙ್ಘಸ್ಸ, ತಸ್ಮಾ ತುಣ್ಹೀ, ಏವಮೇತಂ ಧಾರಯಾಮೀ’’ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಮನುಸ್ಸಾ ತತ್ಥೇವ ಸಮ್ಮುತಿಯಾ [ಸಮ್ಮತಿಕಾಯ (ಸ್ಯಾ.)] ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಯಾ ಯಾಗುಯೋ ಪಚನ್ತಿ, ಭತ್ತಾನಿ ಪಚನ್ತಿ, ಸೂಪಾನಿ ಸಮ್ಪಾದೇನ್ತಿ, ಮಂಸಾನಿ ಕೋಟ್ಟೇನ್ತಿ, ಕಟ್ಠಾನಿ ಫಾಲೇನ್ತಿ. ಅಸ್ಸೋಸಿ ಖೋ ಭಗವಾ ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯಂ ಪಚ್ಚುಟ್ಠಾಯ ಉಚ್ಚಾಸದ್ದಂ ಮಹಾಸದ್ದಂ ಕಾಕೋರವಸದ್ದಂ, ಸುತ್ವಾನ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಕಿಂ ನು ಖೋ ಸೋ, ಆನನ್ದ, ಉಚ್ಚಾಸದ್ದೋ ಮಹಾಸದ್ದೋ ಕಾಕೋರವಸದ್ದೋ’’ತಿ? ‘‘ಏತರಹಿ, ಭನ್ತೇ, ಮನುಸ್ಸಾ ತತ್ಥೇವ ಸಮ್ಮುತಿಯಾ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಯಾ ಯಾಗುಯೋ ಪಚನ್ತಿ, ಭತ್ತಾನಿ ಪಚನ್ತಿ, ಸೂಪಾನಿ ಸಮ್ಪಾದೇನ್ತಿ, ಮಂಸಾನಿ ಕೋಟ್ಟೇನ್ತಿ, ಕಟ್ಠಾನಿ ಫಾಲೇನ್ತಿ. ಸೋ ಏಸೋ, ಭಗವಾ, ಉಚ್ಚಾಸದ್ದೋ ಮಹಾಸದ್ದೋ ಕಾಕೋರವಸದ್ದೋ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಮುತಿ [ಸಮ್ಮತಿಕಾ (ಸ್ಯಾ.)] ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಾ. ಯೋ ಪರಿಭುಞ್ಜೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಿಸ್ಸೋ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಯೋ – ಉಸ್ಸಾವನನ್ತಿಕಂ ಗೋನಿಸಾದಿಕಂ ಗಹಪತಿ’’ನ್ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮಾ ಯಸೋಜೋ ಗಿಲಾನೋ ಹೋತಿ. ತಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಭೇಸಜ್ಜಾನಿ ಆಹರಿಯನ್ತಿ. ತಾನಿ ಭಿಕ್ಖೂ ಬಹಿ ವಾಸೇನ್ತಿ. ಉಕ್ಕಪಿಣ್ಡಿಕಾಪಿ ಖಾದನ್ತಿ, ಚೋರಾಪಿ ಹರನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಮ್ಮುತಿಂ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿತುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತಸ್ಸೋ ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಯೋ – ಉಸ್ಸಾವನನ್ತಿಕಂ ಗೋನಿಸಾದಿಕಂ ಗಹಪತಿಂ ಸಮ್ಮುತಿನ್ತಿ.

ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿಅನುಜಾನನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಸೀಹಭಾಣವಾರೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ ಚತುತ್ಥೋ.