೧೭೧. ತರುಣಪಸನ್ನಮಹಾಮತ್ತವತ್ಥು

೨೮೩. ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ಮನುಸ್ಸಾ ಭಗವತಾ ಕಿರ ಯಾಗು ಅನುಞ್ಞಾತಾ ಮಧುಗೋಳಕಞ್ಚಾತಿ. ತೇ ಕಾಲಸ್ಸೇವ, ಭೋಜ್ಜಯಾಗುಂ ಪಟಿಯಾದೇನ್ತಿ ಮಧುಗೋಳಕಞ್ಚ. ಭಿಕ್ಖೂ ಕಾಲಸ್ಸೇವ ಭೋಜ್ಜಯಾಗುಯಾ ಧಾತಾ ಮಧುಗೋಳಕೇನ ಚ ಭತ್ತಗ್ಗೇ ನ ಚಿತ್ತರೂಪಂ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೇನ ತರುಣಪಸನ್ನೇನ ಮಹಾಮತ್ತೇನ ಸ್ವಾತನಾಯ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ನಿಮನ್ತಿತೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ತಸ್ಸ ತರುಣಪಸನ್ನಸ್ಸ ಮಹಾಮತ್ತಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಯಂನೂನಾಹಂ ಅಡ್ಢತೇಲಸನ್ನಂ ಭಿಕ್ಖುಸತಾನಂ ಅಡ್ಢತೇಲಸಾನಿ ಮಂಸಪಾತಿಸತಾನಿ ಪಟಿಯಾದೇಯ್ಯಂ, ಏಕಮೇಕಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಏಕಮೇಕಂ ಮಂಸಪಾತಿಂ ಉಪನಾಮೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ ತಸ್ಸಾ ರತ್ತಿಯಾ ಅಚ್ಚಯೇನ ಪಣೀತಂ ಖಾದನೀಯಂ ಭೋಜನೀಯಂ ಪಟಿಯಾದಾಪೇತ್ವಾ ಅಡ್ಢತೇಲಸಾನಿ ಚ ಮಂಸಪಾತಿಸತಾನಿ, ಭಗವತೋ ಕಾಲಂ ಆರೋಚಾಪೇಸಿ – ‘‘ಕಾಲೋ, ಭನ್ತೇ, ನಿಟ್ಠಿತಂ ಭತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಯೇನ ತಸ್ಸ ತರುಣಪಸನ್ನಸ್ಸ ಮಹಾಮತ್ತಸ್ಸ ನಿವೇಸನಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ, ಸದ್ಧಿಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ ಭತ್ತಗ್ಗೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಪರಿವಿಸತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಥೋಕಂ, ಆವುಸೋ, ದೇಹಿ; ಥೋಕಂ, ಆವುಸೋ, ದೇಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಮಾ ಖೋ ತುಮ್ಹೇ, ಭನ್ತೇ, – ‘ಅಯಂ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ’ತಿ – ಥೋಕಂ ಥೋಕಂ ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಥ. ಬಹುಂ ಮೇ ಖಾದನೀಯಂ ಭೋಜನೀಯಂ ಪಟಿಯತ್ತಂ, ಅಡ್ಢತೇಲಸಾನಿ ಚ ಮಂಸಪಾತಿಸತಾನಿ. ಏಕಮೇಕಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಏಕಮೇಕಂ ಮಂಸಪಾತಿಂ ಉಪನಾಮೇಸ್ಸಾಮೀತಿ. ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಥ, ಭನ್ತೇ, ಯಾವದತ್ಥ’’ನ್ತಿ. ‘‘ನ ಖೋ ಮಯಂ, ಆವುಸೋ, ಏತಂಕಾರಣಾ ಥೋಕಂ ಥೋಕಂ ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾಮ, ಅಪಿ ಚ ಮಯಂ ಕಾಲಸ್ಸೇವ ಭೋಜ್ಜಯಾಗುಯಾ ಧಾತಾ ಮಧುಗೋಳಕೇನ ಚ. ತೇನ ಮಯಂ ಥೋಕಂ ಥೋಕಂ ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾಮಾ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ ಉಜ್ಝಾಯತಿ ಖಿಯ್ಯತಿ ವಿಪಾಚೇತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಭದನ್ತಾ ಮಯಾ ನಿಮನ್ತಿತಾ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಭೋಜ್ಜಯಾಗುಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿಸ್ಸನ್ತಿ, ನ ಚಾಹಂ ಪಟಿಬಲೋ ಯಾವದತ್ಥಂ ದಾತು’’ನ್ತಿ ಕುಪಿತೋ ಅನತ್ತಮನೋ ಆಸಾದನಾಪೇಕ್ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪತ್ತೇ ಪೂರೇನ್ತೋ ಅಗಮಾಸಿ – ಭುಞ್ಜಥ ವಾ ಹರಥ ವಾತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಪಣೀತೇನ ಖಾದನೀಯೇನ ಭೋಜನೀಯೇನ ಸಹತ್ಥಾ ಸನ್ತಪ್ಪೇತ್ವಾ ಸಮ್ಪವಾರೇತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಭುತ್ತಾವಿಂ ಓನೀತಪತ್ತಪಾಣಿಂ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ತಂ ತರುಣಪಸನ್ನಂ ಮಹಾಮತ್ತಂ ಭಗವಾ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸೇತ್ವಾ ಸಮಾದಪೇತ್ವಾ ಸಮುತ್ತೇಜೇತ್ವಾ ಸಮ್ಪಹಂಸೇತ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ.

ಅಥ ಖೋ ತಸ್ಸ ತರುಣಪಸನ್ನಸ್ಸ ಮಹಾಮತ್ತಸ್ಸ ಅಚಿರಪಕ್ಕನ್ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅಹುದೇವ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಂ, ಅಹು ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೋ – ‘‘ಅಲಾಭಾ ವತ ಮೇ, ನ ವತ ಮೇ ಲಾಭಾ; ದುಲ್ಲದ್ಧಂ ವತ ಮೇ, ನ ವತ ಮೇ ಸುಲದ್ಧಂ; ಯೋಹಂ ಕುಪಿತೋ ಅನತ್ತಮನೋ ಆಸಾದನಾಪೇಕ್ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪತ್ತೇ ಪೂರೇನ್ತೋ ಅಗಮಾಸಿಂ – ‘ಭುಞ್ಜಥ ವಾ ಹರಥ ವಾ’ತಿ. ಕಿಂ ನು ಖೋ ಮಯಾ ಬಹುಂ ಪಸುತಂ ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಅಪುಞ್ಞಂ ವಾ’’ತಿ? ಅಥ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಇಧ ಮಯ್ಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಅಚಿರಪಕ್ಕನ್ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅಹುದೇವ ಕುಕ್ಕುಚ್ಚಂ, ಅಹು ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೋ ‘ಅಲಾಭಾ ವತ ಮೇ, ನ ವತ ಮೇ ಲಾಭಾ; ದುಲ್ಲದ್ಧಂ ವತ ಮೇ, ನ ವತ ಮೇ ಸುಲದ್ಧಂ; ಯೋಹಂ ಕುಪಿತೋ ಅನತ್ತಮನೋ ಆಸಾದನಾಪೇಕ್ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪತ್ತೇ ಪೂರೇನ್ತೋ ಅಗಮಾಸಿಂ – ಭುಞ್ಜಥ ವಾ ಹರಥ ವಾತಿ. ಕಿಂ ನು ಖೋ ಮಯಾ ಬಹುಂ ಪಸುತಂ, ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಅಪುಞ್ಞಂ ವಾ’ತಿ. ಕಿಂ ನು ಖೋ ಮಯಾ, ಭನ್ತೇ, ಬಹುಂ ಪಸುತಂ, ಪುಞ್ಞಂ ವಾ ಅಪುಞ್ಞಂ ವಾ’’ತಿ? ‘‘ಯದಗ್ಗೇನ ತಯಾ, ಆವುಸೋ, ಸ್ವಾತನಾಯ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ನಿಮನ್ತಿತೋ ತದಗ್ಗೇನ ತೇ ಬಹುಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸುತಂ. ಯದಗ್ಗೇನ ತೇ ಏಕಮೇಕೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ಏಕಮೇಕಂ ಸಿತ್ಥಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ ತದಗ್ಗೇನ ತೇ ಬಹುಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸುತಂ, ಸಗ್ಗಾ ತೇ ಆರದ್ಧಾ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ತರುಣಪಸನ್ನೋ ಮಹಾಮತ್ತೋ – ‘‘ಲಾಭಾ ಕಿರ ಮೇ, ಸುಲದ್ಧಂ ಕಿರ ಮೇ, ಬಹುಂ ಕಿರ ಮಯಾ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸುತಂ, ಸಗ್ಗಾ ಕಿರ ಮೇ ಆರದ್ಧಾ’’ತಿ – ಹಟ್ಠೋ ಉದಗ್ಗೋ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಸನ್ನಿಪಾತಾಪೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ – ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂ ಅಞ್ಞತ್ರ ನಿಮನ್ತಿತಾ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಭೋಜ್ಜಯಾಗುಂ ಪರಿಭುಞ್ಜನ್ತೀ’’ತಿ? ‘‘ಸಚ್ಚಂ, ಭಗವಾ’’ತಿ. ವಿಗರಹಿ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ…ಪೇ… ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮೋಘಪುರಿಸಾ ಅಞ್ಞತ್ರ ನಿಮನ್ತಿತಾ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಭೋಜ್ಜಯಾಗುಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿಸ್ಸನ್ತಿ. ನೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಪ್ಪಸನ್ನಾನಂ ವಾ ಪಸಾದಾಯ…ಪೇ… ವಿಗರಹಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತ್ರ ನಿಮನ್ತಿತೇನ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಭೋಜ್ಜಯಾಗು ಪರಿಭುಞ್ಜಿತಬ್ಬಾ. ಯೋ ಪರಿಭುಞ್ಜೇಯ್ಯ, ಯಥಾಧಮ್ಮೋ ಕಾರೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ.

ತರುಣಪಸನ್ನಮಹಾಮತ್ತವತ್ಥು ನಿಟ್ಠಿತಂ.