೧೦. ವೋಹಾರಕಥಾವಣ್ಣನಾ

೩೪೭. ವಿಸಯವಿಸಯೀಸೂತಿ ರೂಪಚಕ್ಖಾದಿಕೇ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ತೇ ಹಿ ರೂಪಕ್ಖನ್ಧಪರಿಯಾಪನ್ನತ್ತಾ ಏಕನ್ತೇನ ಲೋಕಿಯಾ. ವಿಸಯಸ್ಸೇವಾತಿ ಸದ್ದಸ್ಸೇವ. ಸೋ ಹಿ ವೋಹರಿತಬ್ಬತೋ ವೋಹಾರಕರಣತಾಯ ಚ ‘‘ವೋಹಾರೋ’’ತಿ ಪಾಳಿಯಂ ವುತ್ತೋ. ನತ್ಥೇತ್ಥ ಕಾರಣಂ ವಿಸಯೀನಂ ವಿಸಯಸ್ಸಪಿ ಆಸವಾದಿಅನಾರಮ್ಮಣತಾಭಾವತೋ. ಅಸಿದ್ಧಲೋಕುತ್ತರಭಾವಸ್ಸ ಏಕನ್ತಸಾಸವತ್ತಾ ತಸ್ಸ ಸದ್ದಾಯತನಸ್ಸ ಯಥಾ ಲೋಕುತ್ತರತಾ ತವ ಮತೇನಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

ಪಟಿಹಞ್ಞೇಯ್ಯಾತಿ ಇದಂ ಪರಿಕಪ್ಪವಚನಂ. ಪರಿಕಪ್ಪವಚನಞ್ಚ ಅಯಾಥಾವನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ನ ಹಿ…ಪೇ… ಅತ್ಥೀ’’ತಿ. ನ ಹಿ ಜಲಂ ಅನಲನ್ತಿ ಪರಿಕಪ್ಪಿತಂ ದಹತಿ ಪಚತಿ ವಾ. ಕಿಂ ಲೋಕಿಯೇನ ಞಾಣೇನ ಜಾನಿತಬ್ಬತೋ ಲೋಕಿಯೋ ರೂಪಾಯತನಾದಿ ವಿಯ, ಉದಾಹು ಲೋಕುತ್ತರೋ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಿಯಮಾನಮಗ್ಗಾದಿ ವಿಯಾತಿ ಏವಮೇತ್ಥ ಹೇತುಸ್ಸ ಅನೇಕನ್ತಭಾವೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ತೇನಾಹ ‘‘ಲೋಕಿಯೇ ಲೋಕುತ್ತರೇ ಚ ಸಮ್ಭವತೋ’’ತಿ.

ವೋಹಾರಕಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.