೯. ಕಮ್ಮಪಟಿಬಾಹನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೪೭೪. ‘‘ಧಮ್ಮಿಕಾನಂ ಕಮ್ಮಾನ’’ನ್ತಿ (ಪಾಚಿ. ೪೭೫) ವಚನತೋ ಏಕಚ್ಚೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಧಮ್ಮಿಕಾನಂ ಕಮ್ಮಾನಂ ‘‘ಛನ್ದಂ ದಮ್ಮೀ’’ತಿ ಛನ್ದಂ ದೇನ್ತಿ, ತಂ ತೇಸಂ ಮತಿಮತ್ತಮೇವ, ನ ಪಟಿಪತ್ತಿ. ಅಧಮ್ಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಖಿಯ್ಯತಿ, ತಂ ವಾ ಉಕ್ಕೋಟೇತಿ, ಅನಾಪತ್ತಿ ನೇವ ಹೋತೀತಿ? ನ, ತಥಾ ಛನ್ದದಾನಕಾಲೇ ಅಕತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾ ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಖಿಯ್ಯನಾದಿಪಚ್ಚಯಾ ಅನಾಪತ್ತಿವಾರೇ ವುತ್ತತ್ತಾ. ಅಧಮ್ಮೇನ ವಾ ವಗ್ಗೇನ ವಾ ನ ಕಮ್ಮಾರಹಸ್ಸ ವಾ ಕಮ್ಮಕರಣಪಚ್ಚಯಾ ಆಪತ್ತಿಮೋಕ್ಖಕರಣತೋ ಅವಿಸೇಸಮೇವ ತಥಾವಚನನ್ತಿ ಚೇ? ನ, ಛನ್ದದಾನಕಾಲೇ ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಕರಣಾನುಮತಿಯಾ ಅಭಾವತೋ, ಕಾರಕಸ್ಸೇವ ವಜ್ಜಪ್ಪಸಙ್ಗತೋ ಚ. ಗಣಸ್ಸ ದುಕ್ಕಟನ್ತಿ ಚೇ? ಪಾರಿಸುದ್ಧಿಛನ್ದದಾಯಕಾವ ತೇ, ನ ಗಣೋ ಅಕಮ್ಮಪ್ಪತ್ತತ್ತಾ, ಪರಿವಾರೇಪಿ (ಪರಿ. ೪೮೨ ಆದಯೋ) ಕಮ್ಮವಗ್ಗೇ ಕಮ್ಮಪ್ಪತ್ತಛನ್ದದಾಯಕಾ ವಿಸುಂ ವುತ್ತಾ. ತಥಾಪಿ ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಸ್ಸ ಛನ್ದೋ ನ ದಾತಬ್ಬೋ ದೇನ್ತೇ ಅಕಪ್ಪಿಯಾನುಮತಿದುಕ್ಕಟತೋ. ತತ್ಥ ಹಿ ಯೋಜನದುಕ್ಕಟತೋ ನ ಮುಚ್ಚನ್ತೀತಿ ನೋ ತಕ್ಕೋತಿ ಆಚರಿಯೋ.

ಕಮ್ಮಪಟಿಬಾಹನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.