೪. ಅನಾದರಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೩೪೪. ‘‘ಲೋಕವಜ್ಜಂ ಅತಿಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ‘ಇದಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಆಚರಿಯುಗ್ಗಹೋ’ತಿ ವದನ್ತಸ್ಸ ನ ವಟ್ಟತೀ’’ತಿ ಲಿಖಿತಂ. ಯಂ ಸಂಕಿಲಿಟ್ಠೇನೇವ ಚಿತ್ತೇನ ಆಪಜ್ಜತಿ, ಯಂ ವಾ ಅರಿಯಪುಗ್ಗಲೋ ಅಪಞ್ಞತ್ತೇ ಸಿಕ್ಖಾಪದೇ ಅಜ್ಝಾಚರತಿ, ಇದಂ ಲೋಕವಜ್ಜನ್ತಿ ಸಬ್ಬತ್ಥಿಕವಾದೀಆದೀನಿ ಆಚರಿಯಕುಲಾನಿ. ತತ್ಥ ದುತಿಯತತಿಯವಿಕಪ್ಪೋ ಇಧ ನ ಅಧಿಪ್ಪೇತೋ ಸೇಖಿಯಾನಂ ಲೋಕವಜ್ಜತ್ತಾ.

ಗಾರಯ್ಹೋ ಆಚರಿಯುಗ್ಗಹೋತಿ ಏತ್ಥ ‘‘ಯಸ್ಮಾ ಉಚ್ಛುರಸೋ ಸತ್ತಾಹಕಾಲಿಕೋ, ತಸ್ಸ ಕಸಟೋ ಯಾವಜೀವಿಕೋ, ದ್ವಿನ್ನಂಯೇವ ಸಮವಾಯೋ ಉಚ್ಛುಯಟ್ಠಿ, ತಸ್ಮಾ ವಿಕಾಲೇ ಉಚ್ಛುಯಟ್ಠಿಂ ಖಾದಿತುಂ ವಟ್ಟತಿ ಗುಳಹರೀಟಕಂ ವಿಯಾ’ತಿ ಏವಮಾದಿಕೋ ಸಮ್ಪತಿ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ ಗಾರಯ್ಹಾಚರಿಯವಾದೋ ನ ಗಹೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ ಚ, ಪಣ್ಣತ್ತಿವಜ್ಜೇ ಪನ ವಟ್ಟತೀತಿ ‘‘ನ ಪತ್ತಹತ್ಥೇನ ಕವಾಟೋ ಪಣಾಮೇತಬ್ಬೋ’ತಿ ಇಮಸ್ಸ ‘ಯೇನ ಹತ್ಥೇನ ಪತ್ತೋ ಗಹಿತೋ, ತೇನ ಹತ್ಥೇನ ನ ಪಣಾಮೇತಬ್ಬೋ, ಇತರೇನ ಪಣಾಮೇತಬ್ಬೋ’ತಿ ಅತ್ಥಂ ಗಹೇತ್ವಾ ತಥಾ ಆಚರನ್ತೋ ನ ಆಪತ್ತಿಯಾ ಕಾರೇತಬ್ಬೋ. ‘ತಥಾ ಬುದ್ಧಬೋಧಿಚೇತಿಯಾನಂ ಪುಪ್ಫಂ ಗಣ್ಹಿತುಂ ವಟ್ಟತೀತಿ ತಥಾ ಆಚರನ್ತೋ’’ತಿ ಚ. ತಥಾ ಆಚರತಿ ಅಭಯಗಿರಿವಾಸಿಕೋ. ಮಹಾವಿಹಾರವಾಸಿನೋ ಚೇ ಏವಂ ವದನ್ತಿ, ‘‘ಮಾ ಏವಂ ವದಾ’’ತಿ ಅಪಸಾದೇತಬ್ಬೋ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸುತ್ತಂ ಸುತ್ತಾನುಲೋಮಞ್ಚ ಉಗ್ಗಹಿತಕಾನಂಯೇವಾ’’ತಿಆದಿ. ‘‘ಇದಂ ಸಬ್ಬಂ ಉಪತಿಸ್ಸತ್ಥೇರೋ ಆಹಾ’’ತಿ ಚ ವುತ್ತಂ. ‘‘ಸುತ್ತಾನುಲೋಮಂ ಅಟ್ಠಕಥಾ’’ತಿ ಲಿಖಿತಂ.

ಅನಾದರಿಯಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.