೭. ಸಂವಿಧಾನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೧೮೧. ತಾ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ದೂಸಯಿಂಸೂತಿ ವಿಪರಿಣಾಮೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

೧೮೨-೪. ಸಮ್ಪದನ್ತೀತಿ ಪದಸಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ. ವುತ್ತನಯೇನೇವಾತಿ ‘‘ಸಮ್ಪತನ್ತಿ ಏತ್ಥಾತಿ ಸಮ್ಪಾತೋ’’ತಿಆದಿನಾ. ಪದಗತೇ ಉಪಚಾರೋ ನ ಲಬ್ಭತಿ, ಅಚ್ಚಾಸನ್ನತ್ತಾ ಮಿಸ್ಸಂ ವಿಯ ಹೋತೀತಿ. ಕುಕ್ಕುಟವಸ್ಸಿತಪರಿಚ್ಛಿನ್ನೋ ಮಹಾಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ. ‘‘ತಮ್ಪಿ ವೋಹಾರೇನಾ’’ತಿ ಲಿಖಿತಂ. ‘‘ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ತಥಾ ಸನ್ನಿವೇಸೋ ಹೋತೀತಿ ಕತ್ವಾ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ವುತ್ತಂ, ತಸ್ಮಾ ನ ಪಮಾದಲೇಖೋ’’ತಿ ಚ, ‘‘ಉಕ್ಕಟ್ಠಪರಿಚ್ಛೇದೇನ ವುತ್ತಂ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ, ತತೋ ಉದ್ಧಂ ಅದ್ಧಯೋಜನಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪತ್ತಂ ನಾಮ ಹೋತೀತಿ ಗಹೇತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಚ ವುತ್ತಂ. ‘‘ಕಪ್ಪಿಯಭೂಮಿ ಕಿರಾಯಂ…ಪೇ… ನ ವದನ್ತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ದುದ್ದಸಞ್ಹೇತ್ಥ ಕಾರಣಂ. ಕತರಂ ಪನ ತನ್ತಿ? ‘‘ಗಚ್ಛಾಮಾತಿ ಸಂವಿದಹತಿ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ‘‘ಗಚ್ಛಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ತಮಾನವಚನನ್ತಞ್ಚ, ಅಮಗ್ಗೇ ಭಿಕ್ಖುನುಪಸ್ಸಯಾದಿಮ್ಹಿ ನ ಸಮ್ಭವತಿಯೇವ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಅನ್ತರಘರಾದಿಮ್ಹಿ ಮಗ್ಗಸಙ್ಖೇಪಗಮನತೋ, ಉಚ್ಚಾಸಯನಾದಿಉಪ್ಪತ್ತಿಟ್ಠಾನತ್ತಾ ಚ. ನ ತಿತ್ಥಿಯಸೇಯ್ಯಾಯ ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತಾವಾಸತ್ತಾ. ದ್ವಾರೇತಿ ಸಮೀಪತ್ಥೇ ಭುಮ್ಮಂ, ತಸ್ಮಾ ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಪುನ ‘‘ರಥಿಕಾಯಾ’’ತಿ ಆಹ. ಸೇಸಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ‘‘ಏತ್ಥನ್ತರೇ ಸಂವಿದಹಿತೇಪಿ ಭಿಕ್ಖುನೋ ದುಕ್ಕಟ’’ನ್ತಿ ಆಗತತ್ತಾ ನ ಸಮೇತಿ. ‘‘ಗಾಮನ್ತರೇ’’ತಿ ವಚನತೋ ಅಞ್ಞಗಾಮಸ್ಸ ಉಪಚಾರೋಕ್ಕಮನೇ ಏವ ಆಪತ್ತಿ. ‘‘ಅದ್ಧಯೋಜನೇ’’ತಿ ವಚನತೋ ಅತಿಕ್ಕಮನೇಯೇವ ಯುತ್ತಂ.

೧೮೫. ರಟ್ಠಭೇದೇತಿ ವಿಲೋಪೇ. ಪೋರಾಣಗಣ್ಠಿಪದೇ ‘‘ತಯೋಪಿ ಸಙ್ಕೇತಾ ಕಾಲದಿವಸಮಗ್ಗವಸೇನ, ತತ್ಥ ಪಚ್ಛಿಮೇನೇವ ಆಪತ್ತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ‘‘ಇಮಿನಾ ಮಗ್ಗೇನಾ’’ತಿ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇತ್ವಾ ಅಞ್ಞೇನ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಚೇ, ಆಪತ್ತಿಯೇವಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಸಂವಿಧಾನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.