೧೨. ಪರಂಮರಣಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೫೫. ಯಥಾ ಅತೀತಕಪ್ಪೇ ಅತೀತಾಸು ಜಾತೀಸು ಕಮ್ಮಕಿಲೇಸವಸೇನ ಆಗತೋ, ತಥಾ ಏತರಹಿಪಿ ಆಗತೋತಿ ತಥಾಗತೋ, ಯಥಾ ಯಥಾ ವಾ ಪನ ಕಮ್ಮಂ ಕತೂಪಚಿತಂ, ತಥಾ ತಂ ತಂ ಅತ್ತಭಾವಂ ಆಗತೋ ಉಪಗತೋ ಉಪಪನ್ನೋತಿ ತಥಾಗತೋ, ಸತ್ತೋತಿ ಆಹ ‘‘ತಥಾಗತೋತಿ ಸತ್ತೋ’’ತಿ. ಏತನ್ತಿ ‘‘ಏವಂ ಹೋತಿ ಭವತಿ ತಿಟ್ಠತಿ ಸಸ್ಸತಿಸಮ’’ನ್ತಿ ಏವಂ ಪವತ್ತಂ ದಿಟ್ಠಿಗತಂ. ಅತ್ಥಸನ್ನಿಸ್ಸಿತಂ ನ ಹೋತೀತಿ ದಿಟ್ಠಧಮ್ಮಿಕಸಮ್ಪರಾಯಿಕಪರಮತ್ಥತೋ ಸುಖನ್ತಿ ಪಸತ್ಥಸನ್ನಿಸ್ಸಿತಂ ನ ಹೋತಿ. ಆದಿಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಕನ್ತಿ ಏತ್ಥ ಮಗ್ಗಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಅಧಿಪ್ಪೇತಂ ತಸ್ಸ ಪಧಾನಭಾವತೋ. ತಸ್ಸ ಪನ ಏತಂ ದಿಟ್ಠಿಗತಂ ಆದಿಪಟಿಪದಾಮತ್ತಂ ನ ಹೋತಿ ಅನುಪಕಾರಕತ್ತಾ ವಿಲೋಮನತೋ ಚ. ತತೋ ಏವ ಇತರಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಸ್ಸಪಿ ಅನಿಸ್ಸಯೋವ. ಸೇಸಂ ವುತ್ತನಯೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಂ.

ಪರಂಮರಣಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.