೨. ದುತಿಯಅಸ್ಸುತವಾಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೬೨. ಪಚ್ಚಯಭಾವೇನ ಸುಖವೇದನಾಯ ಹಿತನ್ತಿ ಸುಖವೇದನಿಯಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಸುಖವೇದನಾಯ ಪಚ್ಚಯ’’ನ್ತಿ. ಪಚ್ಚಯಭಾವೋ ಚ ಉಪನಿಸ್ಸಯಕೋಟಿಯಾ, ನ ಸಹಜಾತಕೋಟಿಯಾ. ತೇನಾಹ ‘‘ನನು ಚಾ’’ತಿಆದಿ. ಜವನವೇದನಾಯಾತಿ ಜವನಚಿತ್ತಸಹಗತಾಯ ವೇದನಾಯ. ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾತಿ ತಂ ಉಪನಿಸ್ಸಯಪಚ್ಚಯತಂ ಸನ್ಧಾಯ. ಏತನ್ತಿ ಏತಂ ‘‘ಸುಖವೇದನಾಯ ಪಚ್ಚಯ’’ನ್ತಿ ವಚನಂ ವುತ್ತಂ. ಏಸೇವ ನಯೋತಿ ಇಮಿನಾ ‘‘ನನು ಚ ಸೋತಸಮ್ಫಸ್ಸೋ ಸುಖವೇದನಾಯ ಪಚ್ಚಯೋ ನ ಹೋತೀ’’ತಿ ಏವಮಾದಿಂ ಅತಿದಿಸತಿ. ಸೋ ಸಮ್ಫಸ್ಸೋ ಜಾತಿ ಉಪ್ಪತ್ತಿಟ್ಠಾನಂ ಏತಸ್ಸಾತಿ ತಜ್ಜಾತಿಕಂ, ವೇದಯಿತಂ. ತಂ ಪನ ಯಸ್ಮಾ ತಸ್ಸ ಫಸ್ಸಸ್ಸ ಅನುಚ್ಛವಿಕಮೇವ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಾ ತಸ್ಸಾರುಪ್ಪಂ ತಸ್ಸ ಫಸ್ಸಸ್ಸ ಅನುರೂಪನ್ತಿ ಚ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ. ವುತ್ತನಯೇನಾತಿ ‘‘ಸುಖವೇದನಾಯ ಪಚ್ಚಯೋ’’ತಿಆದಿನಾ ವುತ್ತವಿಧಿಅನುಸಾರೇನ. ಅಧರಾರಣಿಯಂ ಉತ್ತರಾರಣಿಯಾ ಮನ್ತನವಸೇನ ಘಟ್ಟನಂ ಇವ ಸಙ್ಘಟ್ಟನಂ ಫಸ್ಸೇನ ಯುಗಗ್ಗಾಹೋ, ತಸ್ಸ ಪನ ಘಟ್ಟನಸ್ಸ ನಿರನ್ತರಪ್ಪವತ್ತಿಯಾ ಪಿಣ್ಡಿತಭಾವೋ ಇಧ ಸಮೋಧಾನಂ, ನ ಕೇಸಞ್ಚಿ ದ್ವಿನ್ನಂ ತಿಣ್ಣಂ ವಾ ಸಹಾವಟ್ಠಾನನ್ತಿ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸಙ್ಘಟ್ಟನಸಮ್ಪಿಣ್ಡನೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ’’ತಿ. ಅಗ್ಗಿಚುಣ್ಣೋತಿ ವಿಪ್ಫುಲಿಙ್ಗಂ. ವತ್ಥೂತಿ ಚಕ್ಖಾದಿವತ್ಥು ವಿಸಯಸಙ್ಘಟ್ಟನತೋ. ಲಬ್ಭಮಾನೋವ ಧಮ್ಮೋ ಸಙ್ಘಟ್ಟನಂ ವಿಯ ಗಯ್ಹತೀತಿ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸಙ್ಘಟ್ಟನಂ ವಿಯ ಫಸ್ಸೋ’’ತಿ. ಉಸ್ಮಾಧಾತು ವಿಯ ವೇದನಾ ದುಕ್ಖಸಭಾವತ್ತಾ.

ದುತಿಯಅಸ್ಸುತವಾಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.