೧೦. ಸುಸಿಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ
೭೦. ದಸಮೇ ಗರುಕತೋತಿ ಗರುಭಾವಹೇತೂನಂ ಉತ್ತಮಗುಣಾನಂ ಮತ್ಥಕಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ಅನಞ್ಞಸಾಧಾರಣೇನ ಗರುಕಾರೇನ ಗರುಕತೋ. ಮಾನಿತೋತಿ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಮಾನಿತೋ. ತಾಯ ಹಿ ವಿಞ್ಞೂನಂ ಮನಾಪತಾತಿ ಆಹ ‘‘ಮನೇನ ಪಿಯಾಯಿತೋ’’ತಿ. ಚತುಪಚ್ಚಯಪೂಜಾಯ ಚ ಪೂಜಿತೋತಿ ಇದಂ ಅತ್ಥವಚನಂ. ಯದತ್ಥಂ ಸಂಗೀತಿಕಾರೇಹಿ ‘‘ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವಾ ಸಕ್ಕತೋ ಹೋತೀ’’ತಿಆದಿನಾ ಇಮಸ್ಸ ಸುತ್ತಸ್ಸ ನಿದಾನಂ ನಿಕ್ಖಿತ್ತಂ, ತಸ್ಸ ಅತ್ಥಸ್ಸ ಉಲ್ಲಿಙ್ಗವಸೇನ ವುತ್ತನ್ತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ಏಸ ನಯೋ ಸೇಸಪದೇಸುಪಿ. ಅಂಸಕೂಟತೋತಿ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗೇನ ಉಭೋ ಅಂಸಕೂಟೇ ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಠಿತಾ ದಕ್ಖಿಣಅಂಸಕೂಟತೋ, ಉಭಯತೋ ವಾ ಅಪನೇನ್ತಿ. ಪರಿಚಿತಗನ್ಥವಸೇನ ಪಣ್ಡಿತಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ, ಯತೋ ಪಚ್ಛಾ ವಿಸೇಸಭಾಗೀ ಜಾತೋ. ವಿಚಿತ್ತನಯಾಯ ಧಮ್ಮಕಥಾಯ ಕಥನತೋ ‘‘ಕವಿಸೇಟ್ಠೋ’’ತಿ ಆಹಂಸು.
ತೇಜುಸ್ಸದೋತಿ ಮಹಾತೇಜೋ. ಪುರೇಭತ್ತಕಿಚ್ಚಾದೀನಂ ನಿಯತಭಾವೇನ ನಿಯಮಮನುಯುತ್ತೋ. ವಿಪಸ್ಸನಾಲಕ್ಖಣಮ್ಹೀತಿ ಞಾಣಂ ತತ್ಥ ಕಥಿತಂ. ಧಮ್ಮನ್ತಿ ತಸ್ಸಂ ತಸ್ಸಂ ಪರಿಸಾಯಂ ಥೇರಸ್ಸ ಅಸಮ್ಮುಖಾ ದೇಸಿತಂ ಧಮ್ಮಂ. ಆಹರಿತ್ವಾ ಕಥೇತಿ ತಥಾ ವರಸ್ಸ ದಿನ್ನತ್ತಾ.
ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಸುಸಿಮೋ ಪೂರಣಾದಯೋ ವಿಯ ಸತ್ಥುಪಟಿಞ್ಞೋ ನ ಹೋತಿ, ತಿತ್ಥಿಯೇಹಿ ಪನ ‘‘ಅಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪಬ್ಬಜಿತೋ ಪಞ್ಞವಾ ವೇದಙ್ಗಕುಸಲೋ’’ತಿ ಗಣಾಚರಿಯಟ್ಠಾನೇ ಠಪಿತೋ, ತಥಾ ಚಸ್ಸ ಸಮ್ಭಾವಿತೋ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಅಹಂ ಸತ್ಥಾತಿ ಪಟಿಜಾನನ್ತೋ’’ತಿ, ನ ಸಸ್ಸತದಿಟ್ಠಿಕತ್ತಾ. ತಥಾ ಹೇಸ ಭಗವತೋ ಸಮ್ಮುಖಾ ಉಪಗನ್ತುಂ ಅಸಕ್ಖಿ.
ಅಞ್ಞಾತಿ ಅರಹತ್ತಸ್ಸ ನಾಮಂ ಅಞ್ಞಿನ್ದ್ರಿಯಸ್ಸ ಚಿಣ್ಣನ್ತೇ ಪವತ್ತತ್ತಾ. ತಂ ಪವತ್ತಿನ್ತಿ ಯಂ ಅಞ್ಞಬ್ಯಾಕರಣಂ ವುತ್ತಂ, ತಂ ಸುತ್ವಾ. ಅಸ್ಸ ಸುಸಿಮಸ್ಸ, ಪರಮಪ್ಪಮಾಣನ್ತಿ ಉತ್ತಮಕೋಟಿ. ಆಚರಿಯಮುಟ್ಠೀತಿ ಆಚರಿಯಸ್ಸ ಮುಟ್ಠಿಕತಧಮ್ಮೋ.
ಅಙ್ಗಸನ್ತತಾಯಾತಿ ನೀವರಣಾದೀನಂ ಪಚ್ಚನೀಕಧಮ್ಮಾನಂ ವಿದೂರಭಾವೇನ ಝಾನಙ್ಗಾನಂ ವೂಪಸನ್ತತಾಯ. ನಿಬ್ಬುತಸಬ್ಬದರಥಪರಿಳಾಹತಾಯ ಹಿ ತೇಸಂ ಝಾನಾನಂ ಪಣೀತತರಭಾವೋ. ಆರಮ್ಮಣಸನ್ತತಾಯಾತಿ ರೂಪಪತಿಭಾಗವಿಗಮೇನ ಸಣ್ಹಸುಖುಮಾದಿಭಾವಪ್ಪತ್ತಸ್ಸ ಆರಮ್ಮಣಸ್ಸ ಸನ್ತಭಾವೇನ. ಯದಗ್ಗೇನ ಹಿ ತೇಸಂ ಭಾವನಾತಿಸಯಸಮ್ಭಾವಿತಸಣ್ಹಸುಖುಮಪ್ಪಕಾರಾನಿ ಆರಮ್ಮಣಾನಿ ಸನ್ತಾನಿ, ತದಗ್ಗೇನ ಝಾನಙ್ಗಾನಂ ಸನ್ತತಾ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಆರಮ್ಮಣಸನ್ತತಾಯ ವಾ ತದಾರಮ್ಮಣಧಮ್ಮಾನಂ ಸನ್ತತಾ ಲೋಕುತ್ತರಧಮ್ಮಾರಮ್ಮಣಾಹಿ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಣಾಹಿ ದೀಪೇತಬ್ಬಾ. ಆರುಪ್ಪವಿಮೋಕ್ಖಾತಿ ಅರೂಪಜ್ಝಾನಸಞ್ಞಾವಿಮೋಕ್ಖಾ. ಪಞ್ಞಾಮತ್ತೇನೇವ ವಿಮುತ್ತಾ, ನ ಉಭತೋಭಾಗವಿಮುತ್ತಾ. ಧಮ್ಮಾನಂ ಠಿತತಾ ತಂಸಭಾವತಾ ಧಮ್ಮಟ್ಠಿತಿ, ಅನಿಚ್ಚದುಕ್ಖಾನತ್ತತಾ, ತತ್ಥ ಞಾಣಂ ಧಮ್ಮಟ್ಠಿತಿಞಾಣನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ವಿಪಸ್ಸನಾಞಾಣ’’ನ್ತಿ. ಏವಮಾಹಾತಿ ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ಖೋ, ಸುಸಿಮ, ಧಮ್ಮಟ್ಠಿತಿಞಾಣಂ, ಪಚ್ಛಾ ನಿಬ್ಬಾನೇ ಞಾಣ’’ನ್ತಿ ಏವಮಾದಿ.
ವಿನಾಪಿ ಸಮಾಧಿನ್ತಿ ಸಮಥಲಕ್ಖಣಪ್ಪತ್ತಂ ಪುರಿಮಸಿದ್ಧಂ ವಿನಾಪಿ ಸಮಾಧಿನ್ತಿ ವಿಪಸ್ಸನಾಯಾನಿಕಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ. ಏವನ್ತಿ ವುತ್ತಾಕಾರೇನ. ನ ಸಮಾಧಿನಿಸ್ಸನ್ದೋ ಅನುಪುಬ್ಬವಿಹಾರಾ ವಿಯ. ನ ಸಮಾಧಿಆನಿಸಂಸೋ ಲೋಕಿಯಾಭಿಞ್ಞಾ ವಿಯ. ನ ಸಮಾಧಿಸ್ಸ ನಿಪ್ಫತ್ತಿ ಸಬ್ಬಭವಗ್ಗಂ ವಿಯ. ವಿಪಸ್ಸನಾಯ ನಿಪ್ಫತ್ತಿ ಮಗ್ಗೋ ವಾ ಫಲಂ ವಾತಿ ಯೋಜನಾ.
ರೂಪಾದೀಸು ಚೇತೇಸು ತಿಣ್ಣಂ ಲಕ್ಖಣಾನಂ ಪರಿವತ್ತನವಸೇನ ದೇಸನಾ ತೇಪರಿವಟ್ಟದೇಸನಾ. ಅನುಯೋಗಂ ಆರೋಪೇನ್ತೋತಿ ನನು ವುತ್ತಂ, ಸುಸಿಮ, ಇದಾನಿ ಅರಹತ್ತಾಧಿಗಮೇನ ಸಬ್ಬಸೋ ಪಚ್ಚಯಾಕಾರಂ ಪಟಿವಿಜ್ಝಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ವಿಗತಸಮ್ಮೋಹೋತಿ ಅನುಯೋಗಂ ಕರೋನ್ತೋ. ಪಾಕಟಕರಣತ್ಥನ್ತಿ ಯಥಾ ತ್ವಂ, ಸುಸಿಮ, ನಿಜ್ಝಾನಕೋ ಸುಕ್ಖವಿಪಸ್ಸಕೋ ಚ ಹುತ್ವಾ ಆಸವಾನಂ ಖಯಸಮ್ಮಸನೇ ಸುಪ್ಪತಿಟ್ಠಿತೋ, ಏವಮೇತೇಪಿ ಭಿಕ್ಖೂ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ಅಪಿ ಪನ ತುಮ್ಹೇ ಆಯಸ್ಮನ್ತೋ’’ತಿಆದಿನಾ ನ ತೇ ತಯಾ ಅನುಯುಞ್ಜಿತಬ್ಬಾತಿ.
ಸುಸಿಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.
ಮಹಾವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.