೩. ಕಸ್ಸಪಗೋತ್ತಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೨೩. ಛೇತನ್ತಿ ಮಿಗಾನಂ ಜೀವಿತಂ ಛೇತಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಮಿಗಲುದ್ದಕ’’ನ್ತಿ. ರೋಹಿತಮಿಗನ್ತಿ ಲೋಹಿತವಣ್ಣಂ ಖುದ್ದಕಮಿಗಂ, ‘‘ಮಹಾರೋಹಿತಮಿಗ’’ನ್ತಿ ಕೇಚಿ. ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಜನಪದಸ್ಸ ಸುಲಭಭಿಕ್ಖತಾಯ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ವಿಹರತೀತಿ ಇಮಮತ್ಥಂ ಸನ್ಧಾಯ ‘‘ಪಠಮಸುತ್ತೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವಾ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ಅಯಂ ಪನ ಥೇರೋ ಪಞ್ಚಾಭಿಞ್ಞೋ ವಿಪಸ್ಸನಾಕಮ್ಮಿಕೋ. ಠತ್ವಾತಿ ಪದಾನುಬನ್ಧನವಸೇನ ಗಮನಂ ಉಪಚ್ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಆಸನ್ನಟ್ಠಾನೇ ಠತ್ವಾ. ತಸ್ಸ ವಚನಂ ಸೋತುಂ ಆರದ್ಧೋ. ಅಙ್ಗುಟ್ಠಕಂ ಜಾಲಾಪೇಸೀತಿ ಅಧಿಟ್ಠಾನಬಲೇನ ದಣ್ಡದೀಪಿಕಂ ವಿಯ ಅತ್ತನೋ ಅಙ್ಗುಟ್ಠಕಂ ಜಾಲಾಪೇಸಿ. ಅಕ್ಖೀಹಿಪಿ ಪಸ್ಸತಿ ಅಙ್ಗುಟ್ಠಕಂ ಜಾಲಮಾನಂ. ಕಣ್ಣೇಹಿಪಿ ಸುಣಾತಿ ತೇನ ವುಚ್ಚಮಾನಂ ಧಮ್ಮಂ ಏಕದೇಸೇನ. ಚಿತ್ತಂ ಪನಸ್ಸ ಧಾವತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಏತಸ್ಸಪೀತಿ ಲುದ್ದಕಸ್ಸಪಿ.

ಅಪ್ಪಪಞ್ಞನ್ತಿ ಏತ್ಥ ಅಪ್ಪ-ಸದ್ದೋ ‘‘ಅಪ್ಪಹರಿತೇ’’ತಿಆದೀಸು ವಿಯ ಅಭಾವತ್ಥೋತಿ ಆಹ ‘‘ನಿಪ್ಪಞ್ಞ’’ನ್ತಿ. ಕಾರಣಜಾನನಸಮತ್ಥೇನಾತಿ ಇಮಿನಾ ಕಾರಣೇನ ಸತ್ತಾನಂ ಸುಖಂ, ಇಮಿನಾ ದುಕ್ಖನ್ತಿ ಏವಂ ಸಮಾಚರಮಾನೇನ ಕಾರಣಂ ಜಾನಿತುಂ ಸಮತ್ಥೇನ ಕಮ್ಮಸ್ಸಕತಞಾಣಸಮ್ಪಯುತ್ತಚಿತ್ತೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸುಣಾತೀತಿ ಕೇವಲಂ ಸವನಮತ್ತವಸೇನ ಸುಣಾತಿ, ನ ತದತ್ಥವಸೇನ. ತೇನಾಹ ‘‘ಅತ್ಥಮಸ್ಸ ನ ಜಾನಾತೀ’’ತಿ. ಕಾರಣರೂಪಾನೀತಿ ಸಭಾವಕಾರಣಾನಿ. ಕಿಂ ಮೇ ಇಮಿನಾತಿ? ‘‘ಇದಂ ಪಪಞ್ಚ’’ನ್ತಿ ಪಹಾಯ. ವೀರಿಯಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹಾತಿ ಚತುಬ್ಬಿಧಂ ಸಮ್ಮಪ್ಪಧಾನಂ ವೀರಿಯಂ ಪಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ.

ಕಸ್ಸಪಗೋತ್ತಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.