೭. ಸುಪತಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೪೩. ಉತುಗಾಹಾಪನತ್ಥಂ ಧೋವಿತ್ವಾ, ನ ರಜೋಜಲ್ಲವಿಕ್ಖಾಲನತ್ಥಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಬುದ್ಧಾನಂ ಪನಾ’’ತಿಆದಿ. ಧೋತಪಾದಕೇ ಗೇಹೇತಿ ಧೋತಪಾದೇಹಿ ಅಕ್ಕಮಿತಬ್ಬಕೇ. ವತ್ತಭೇದೋ ನಾಮ ನತ್ಥಿ ಧಮ್ಮಸ್ಸಾಮಿಭಾವತೋ. ವತ್ತಸೀಸೇ ಠತ್ವಾ ಧೋವನ್ತಿ ಅಞ್ಞೇಸಂ ದಿಟ್ಠಾನುಗತಿಆಪಜ್ಜನತ್ಥಂ. ಸೋಪ್ಪಪರಿಗ್ಗಾಹಕೇನಾತಿ ಏತ್ಥ ಸೋಪ್ಪಂ ನಾಮ ನಿದ್ದಾಯ ಅನ್ತರನ್ತರಾ ಪವತ್ತಕಿರಿಯಮಯಚಿತ್ತಪ್ಪವತ್ತಿರಹಿತಾ ನಿರನ್ತರಭವಙ್ಗಸನ್ತತೀತಿ ತಂ ಸಭಾವತೋ ಪಯೋಜನತೋ ಕಾಲಪರಿಚ್ಛೇದತೋ ಪರಿಗ್ಗಾಹಕಂ ಉಪರಿನಿದ್ದೇಸಸತಿಸಮ್ಪಜಞ್ಞಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸೋಪ್ಪಪರಿಗ್ಗಾಹಕೇನ ಸತಿಸಮ್ಪಜಞ್ಞೇನಾ’’ತಿ. ಕೇಚಿ ಪನ ‘‘ನಿದ್ದಾಸೋಪ್ಪನಾ’’ತಿ ವದನ್ತಿ, ತಂ ಭಗವತೋ ಸೋಪ್ಪಂ ಹೀಳೇನ್ತೋ ವದತಿ.

ಕಿಂ ನೂತಿ ಏತ್ಥಂ ಕಿನ್ತಿ ಹೇತುನಿಸ್ಸಕ್ಕೇ ಪಚ್ಚತ್ತವಚನನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಕಸ್ಮಾ ನು ಸುಪಸೀ’’ತಿ? ದುಬ್ಭಗೋ ವುಚ್ಚತಿ ನಿಸ್ಸಿರಿಕೋ ಭಿನ್ನಭಗೋ, ಸೋ ಪನ ಮತಸದಿಸೋ ವಿಸಞ್ಞಿಸದಿಸೋ ಚ ಹೋತೀತಿ ಆಹ ‘‘ಮತೋ ವಿಯ ವಿಸಞ್ಞೀ ವಿಯ ಚಾ’’ತಿ.

ಆದಿನಾತಿ ಆದಿ-ಸದ್ದೇನ ‘‘ಬಾಹಿರಸ್ಸ ಉಪಾದಾಯ ಅಟ್ಠಾರಸಾ’’ತಿಆದಿನಾ (ವಿಭ. ೮೪೨) ಆಗತಂ ತಣ್ಹಾಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ತತ್ಥ ತತ್ಥ ವಿಸತ್ತತಾಯಾತಿ ತಮ್ಮಿಂ ತಸ್ಮಿಂ ಆರಮ್ಮಣೇ ವಿಸೇಸತೋ ಆಸತ್ತಭಾವೇನ. ವಿಸಸ್ಸ ದುಕ್ಖನಿಬ್ಬತ್ತಕಕಮ್ಮಸ್ಸ ಹೇತುಭಾವತೋ ವಿಸಮೂಲತಾ ವಿಸಂ ವಾ ದುಕ್ಖದುಕ್ಖಾದಿಭೂತವೇದನಾ ಮೂಲಂ ಏತಸ್ಸಾತಿ ವಿಸಮೂಲಾ, ತಣ್ಹಾ. ತಸ್ಸ ರೂಪಾದಿಕಸ್ಸ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪರಿಭೋಗೋ, ನ ಅಮತಸ್ಸಾತಿ ವಿಸಪರಿಭೋಗತಾ. ಕತ್ಥಚಿ ನೇತುನ್ತಿ ಕತ್ಥಚಿ ಭವೇ ಸಬ್ಬಥಾ ನೇತುಂ? ಪರಿಕ್ಖಯಾತಿ ಸಬ್ಬಸೋ ಖೀಣತ್ತಾ. ತುಯ್ಹಂ ಕಿಂ ಏತ್ಥಾತಿ ಸಬ್ಬುಪಧಿಪರಿಕ್ಖಯಾ ಸುದ್ಧಸ್ಸ ಮಮ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಂ ತುಯ್ಹಂ ಕಿಂ ಉಜ್ಝಾಯನಂ? ಕೇವಲಂ ವಿಘಾತೋಯೇವ ತೇತಿ ದಸ್ಸೇತಿ.

ಸುಪತಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.