೫. ದುತಿಯಮಾರಪಾಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ
೧೪೧. ಅನುಪುಬ್ಬಗಮನಚಾರಿಕನ್ತಿ ಗಾಮನಿಗಮರಾಜಧಾನೀಸು ಅನುಕ್ಕಮೇನ ಗಮನಸಙ್ಖಾತಂ ಚಾರಿಕಂ. ಏವಂ ಹಿ ಗತೇಸೂತಿ ಏವಂ ತುಮ್ಹೇಸು ಬಹೂಸು ಏಕಜ್ಝಂ ಗತೇಸು.
ಆದಿಮ್ಹಿ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಏತಸ್ಸಾತಿ ಆದಿಕಲ್ಯಾಣಂ, ತಥಾ ಸೇಸೇಸು. ಸಾಸನಸ್ಸ ಆದಿ ಸೀಲಂ ಮೂಲಕತ್ತಾ. ತಸ್ಸ ಸಮಥಾದಯೋ ಮಜ್ಝಂ ಸಾಸನಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ವೇಮಜ್ಝಭಾವತೋ. ಫಲನಿಬ್ಬಾನಾನಿ ಪರಿಯೋಸಾನಂ ತದಧಿಗಮತೋ ಉತ್ತರಿ ಕರಣೀಯಾಭಾವತೋ. ಸಾಸನೇ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿ ನಾಮ ಪಞ್ಞಾಯ ಹೋತಿ, ತಸ್ಸಾ ಚ ಸೀಲಂ ಸಮಾಧಿ ಚ ಮೂಲನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಸೀಲಸಮಾಧಯೋ ವಾ ಆದೀ’’ತಿ. ಯಸ್ಮಾ ಪಞ್ಞಾ ಅನುಬೋಧಪಟಿವೇಧವಸೇನ ದುವಿಧಾ, ತಸ್ಮಾ ತದುಭಯಂ ಗಣ್ಹನ್ತೋ ‘‘ವಿಪಸ್ಸನಾಮಗ್ಗಾ ಮಜ್ಝ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಪಞ್ಞಾನಿಪ್ಫತ್ತಿ ಫಲಕಿಚ್ಚಂ, ನಿಬ್ಬಾನಸಚ್ಛಿಕಿರಿಯಾ ಪನ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಪರಿಯೋಸಾನಂ ತತೋ ಪರಂ ಕತ್ತಬ್ಬಾಭಾವತೋತಿ ಆಹ ‘‘ಫಲನಿಬ್ಬಾನಾನಿ ಪರಿಯೋಸಾನ’’ನ್ತಿ. ಫಲಗ್ಗಹಣೇನ ಹಿ ಸಉಪಾದಿಸೇಸನಿಬ್ಬಾನಂ ಗಯ್ಹತಿ, ಇತರೇನ ಇತರಂ, ತದುಭಯವಸೇನ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ಓಸಾನನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಫಲನಿಬ್ಬಾನಾನಿ ಪರಿಯೋಸಾನ’’ನ್ತಿ. ‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಆದಿಮೇವ ವಿಸೋಧೇಹಿ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು. ಕೋ ಚಾದಿ ಕುಸಲಾನಂ ಧಮ್ಮಾನಂ? ಸೀಲಞ್ಚ ಸುವಿಸುದ್ಧಂ, ದಿಟ್ಠಿ ಚ ಉಜುಕಾ’’ತಿ (ಸಂ. ನಿ. ೫.೩೬೯) ವಚನತೋ ಸೀಲದಿಟ್ಠುಜುಕತಾಯ ಮತ್ಥಕಭೂತಾ ವಿಪಸ್ಸನಾ, ತದಧಿಟ್ಠಾನಾ ಸೀಲಸಮಾಧೀತಿ ಇಮೇ ತಸ್ಸ ಸಾಸನಸ್ಸ ಮೂಲನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಸೀಲಸಮಾಧಿವಿಪಸ್ಸನಾ ವಾ ಆದೀ’’ತಿ. ಸೇಸಂ ವುತ್ತನಯಮೇವ.
ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಅವಯವವಿನಿಮುತ್ತೋ ಸಮುದಾಯೋ ನತ್ಥಿ, ಯೇಸು ಪನ ಅವಯವೇಸು ಸಮುದಾಯರೂಪೇನ ಅಪೇಕ್ಖಿತೇಸು ಗಾಥಾತಿ ಸಮಞ್ಞಾ, ತಂ ತತೋ ಭಿನ್ನಂ ವಿಯ ಕತ್ವಾ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಚತುಪ್ಪದಿಕಗಾಥಾಯ ತಾವ ಪಠಮಪಾದೋ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ಪಞ್ಚಪದಛಪ್ಪದಾನಂ ಗಾಥಾನಂ ಆದಿಪರಿಯೋಸಾನಗ್ಗಹಣೇನ ಇತರೇ ದುತಿಯಾದಯೋ ತಯೋ ಚತ್ತಾರೋ ವಾ ಮಜ್ಝನ್ತಿ ಅವುತ್ತಸಿದ್ಧಮೇವಾತಿ ನ ವುತ್ತಂ. ಏಕಾನುಸನ್ಧಿಕಸುತ್ತಸ್ಸಾತಿ ಇದಂ ಬಹುವಿಭಾಗಂ ಯಥಾನುಸನ್ಧಿನಾ ಏಕಾನುಸನ್ಧಿಕಂ ಸುತ್ತಂ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ, ಇತರಸ್ಸ ಪನ ತೇಯೇವ ದೇಸೇತಬ್ಬಧಮ್ಮವಿಭಾಗೇನ ಆದಿಮಜ್ಝಪರಿಯೋಸಾನಭಾಗಾ ಲಬ್ಭನ್ತಿ. ನಿದಾನನ್ತಿ ಕಾಲದೇಸಕಪರಿಸಾದಿ-ಅಪದಿಸನಲಕ್ಖಣಾದಿಕೋ ಅತ್ಥೋ. ಇದಮವೋಚಾತಿ ಇತಿ-ಸದ್ದೋ ಆದಿಅತ್ಥೋ. ತೇನ ತದವಸೇಸನಿಗಮನಪಾಳಿಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ಅನೇಕಾನುಸನ್ಧೀಕಸ್ಸ ಸಹ ನಿದಾನೇನ ಪಠಮೋ ಅನುಸನ್ಧಿ ಆದಿ. ಸಹ ನಿಗಮನೇನ ಪಚ್ಛಿಮೋ ಪರಿಯೋಸಾನಂ, ಇತರೇನ ಮಜ್ಝಿಮನ್ತಿಆದಿಮಜ್ಝಪರಿಯೋಸಾನಾನಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾನಿ.
ಸಾತ್ಥಕನ್ತಿ ಅತ್ಥಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಸಾತ್ಥಕಂ ಕತ್ವಾ. ಸಬ್ಯಞ್ಜನನ್ತಿ ಬ್ಯಞ್ಜನಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಸಬ್ಯಞ್ಜನಂ. ಸಮ್ಪತ್ತಿ ಚ ನಾಮ ಪರಿಪುಣ್ಣಬ್ಯಞ್ಜನತಾತಿ ಆಹ ‘‘ಬ್ಯಞ್ಜನೇಹಿ…ಪೇ… ದೇಸೇತಾ’’ತಿ. ಸಕಲಪರಿಪುಣ್ಣನ್ತಿ ಸಬ್ಬಸೋ ಪರಿಪುಣ್ಣಂ ಸೀಲಾದಿಪಞ್ಚಧಮ್ಮಕ್ಖನ್ಧಪಾರಿಪೂರಿಯಾ. ನಿರುಪಕ್ಕಿಲೇಸಂ ದಿಟ್ಠಿಮಾನಾದಿಉಪಕ್ಕಿಲೇಸಾಭಾವತೋ. ಅವಿಸೇಸತೋ ತಿಸ್ಸೋ ಸಿಕ್ಖಾ ಸಕಲೇ ಸಾಸನೇ ಭವನ್ತಿ. ಧಮ್ಮೋತಿ ಪನ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ವಾ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ ‘‘ಕತಮೇಸಾನಂ ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಬುದ್ಧಾನಂ ಭಗವನ್ತಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚಿರಟ್ಠಿತಿಕಂ ಅಹೋಸೀ’’ತಿಆದೀಸು (ಪಾರಾ. ೧೮) ವಿಯ. ದುಕೂಲಸಾಣಿಯಾ ಪಟಿಚ್ಛನ್ನಾ ವಿಯ, ನ ತು ಪಾಕಾರಸೇಲಾದಿಪಟಿಚ್ಛನ್ನಾ ವಿಯ. ತೇನ ಧಮ್ಮನಿರುತ್ತಿಯಾ ಸಕಲಕಿಲೇಸಾನಂ ಪಹಾನಾನುಭಾವಂ ವದತಿ. ಅಲಾಭಪರಿಹಾನಿಯಾ, ನ ಲದ್ಧಪರಿಹಾನಿಯಾ. ಅಡ್ಢುಡ್ಢಾನೀತಿ ಪಞ್ಚಸತಾಧಿಕಾನಿ ತೀಣಿ ಪಾಟಿಹಾರಿಯಸಹಸ್ಸಾನಿ. ಸಾತನ್ತಿ ಸುಖಂ.
ದುತಿಯಮಾರಪಾಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.