೧೦. ದುತಿಯಅಪುತ್ತಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೩೧. ಪಿಣ್ಡಪಾತೇನಾತಿ ಸಹಯೋಗೇ ಕರಣವಚನಂ. ಪಟಿಪಾದನಂ ತೇನ ಸಹ ಯೋಜನನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಪಿಣ್ಡಪಾತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಯೋಜೇಸಿ, ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ಅದಾಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ’’ತಿ. ‘‘ಪಣೀತಭೋಜನಂ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ’’ತಿ ವುತ್ತಂ, ಪಾಳಿಯಂ ಪನ ‘‘ಕಣಾಜಕಂ ಭುಞ್ಜತಿ ಬಿಲಙ್ಗದುತಿಯ’’ನ್ತಿ. ತಂ ತಂ ಪವತ್ತಿತಂ ಯೇಭುಯ್ಯವಸೇನ ವುತ್ತನ್ತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ಇದಾನಿ ‘‘ಇಮಸ್ಸ ಸೇಟ್ಠಿಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ ಸಮಣಸ್ಸ ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ವಾ ದೇಥಾ’’ತಿ ವಚನಂ ನ ಸುತಪುಬ್ಬಂ, ಯಸ್ಮಾ ಪಚ್ಚೇಕಬುದ್ಧಾ ನಾಮ ಅತ್ತನೋ ಗುಣಾನುಭಾವೇಹಿ ಲೋಕೇ ಪಾಕಟಾ ಸಞ್ಜಾತಾ ಏವ ಹೋನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಸೇಟ್ಠಿಭರಿಯಾಯ ‘‘ನ ಯಸ್ಸ ವಾ ತಸ್ಸ ವಾ’’ತಿಆದಿ ಚಿನ್ತಿತಂ. ತಥಾ ಹಿ ತೇಸಂ ದೇನ್ತಾಪಿ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಪಣೀತಮೇವ ದೇನ್ತಿ. ನಾಸಾಪುಟಂ ಪಹರಿ ಅತ್ತನೋ ಆನುಭಾವೇನ. ಸೋ ಲುದ್ಧತಾಯ ‘‘ಬಹು ವತ ಧಞ್ಞಂ ಮಮಸ್ಸಾ’’ತಿ ಚಿತ್ತಂ ಸಂಯಮೇತುಂ ಸನ್ಧಾರೇತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ.

ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರುಪ್ಪನ್ನಾಕಾರಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ವರಮೇತ’’ನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ‘‘ಇಮಸ್ಸ ಸಮಣಸ್ಸ ಪಿಣ್ಡಪಾತಂ ದೇಹೀ’’ತಿ ವದತೋ ನ ಏಕಾಯ ಏವ ಜವನವೀಥಿಯಾ ವಸೇನ ಅತ್ಥಸಿದ್ಧಿ. ಅಥ ಖೋ ತತ್ಥ ಆದಿತೋ ಪವತ್ತಜವನವಾರೋಪಿ ಅತ್ಥಿ ಮಜ್ಝೇ ಪವತ್ತಜವನವಾರೋಪಿ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ಪುಬ್ಬಪಚ್ಛಿಮಚೇತನಾವಸೇನಾ’’ತಿ. ಏಕಾ ಚೇತನಾ ದ್ವೇ ಪಟಿಸನ್ಧಿಯೋ ನ ದೇತೀತಿ ಏತ್ಥ ಸಾಕೇತಪಞ್ಹವಸೇನ ನಿಚ್ಛಯೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಚುದ್ದಸನ್ನಂ ಚೇತನಾನಂ ಪುಬ್ಬೇ ಪುರೇತರಂ ಕತತ್ತಾ ಪುರಾಣಂ.

ಪರಿಗಯ್ಹತೀತಿ ಪರಿಗ್ಗಹೋತಿ ಆಹ ‘‘ಪರಿಗ್ಗಹಿತಂ ವತ್ಥು’’ನ್ತಿ. ಅನ್ವಾಯ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ಜೀವನ್ತೀತಿ ಅನುಜೀವಿನೋ. ಸಬ್ಬಮೇತನ್ತಿ ಧನಧಞ್ಞಾದಿಸಬ್ಬಂ ಏತಂ ಯಥಾವುತ್ತಪರಿಗ್ಗಹವತ್ಥುಂ. ನಿಕ್ಖಿಪ್ಪಗಾಮಿನನ್ತಿ ನಿಕ್ಖಿಪಿತಬ್ಬತಾಗಾಮಿನಂ. ನಿಕ್ಖಿಪಿತಬ್ಬಸಭಾವಂ ಹೋತೀತಿ ಆಹ ‘‘ನಿಕ್ಖಿಪ್ಪಸಭಾವ’’ನ್ತಿ. ಪಹಾಯ ಗಮನೀಯನ್ತಿ ಅಯಮೇತ್ಥ ಅತ್ಥೋತಿ ಆಹ ‘‘ಪರಿಚ್ಚಜಿತಬ್ಬಸಭಾವಮೇವಾ’’ತಿ.

ದುತಿಯಅಪುತ್ತಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ದುತಿಯವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.