೧೦. ಬನ್ಧನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೨೧. ಇದನ್ತಿ ‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ’’ತಿಆದಿಕಂ ವಚನಂ. ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಆರೋಚೇಸುನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ತೇಸೂತಿ ತೇಸು ರಞ್ಞಾ ಬನ್ಧಾಪಿತಮನುಸ್ಸೇಸು. ಸುಕತಕಾರಣನ್ತಿ ಸುಕಾರಣಕಿರಿಯಂ ಆರೋಚೇಸುಂ, ನ ಕೇವಲಂ ತೇಸಂ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬನ್ಧಾಪಿತಭಾವಂ. ಇದಾನಿ ತಮತ್ಥಂ ವಿತ್ಥಾರತೋ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ರಞ್ಞೋ ಕಿರಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ಅಟ್ಠವಙ್ಕೋತಿ ಅಟ್ಠಂಸೋ. ಅನ್ತೋಘರಚಾರಿನೋತಿ ಅನ್ತೇಪುರವಾಸಿನೋ.

ಉಕ್ಕಟ್ಠೇತಿ ಯುದ್ಧೇ. ಮನ್ತೀಸೂತಿ ಗುತ್ತಮನ್ತೀಸು. ಅಕುತೂಹಲನ್ತಿ ಸಞ್ಞತಂ. ಪಿಯನ್ತಿ ಪಿಯಾಯಿತಬ್ಬಂ. ಅನ್ನಪಾನಮ್ಹಿ ಮಧುರೇ ಅಭುತ್ತೇ ಉಪ್ಪನ್ನೇ. ಅತ್ಥೇತಿ ಅತ್ಥೇ ಕಿಚ್ಚೇ ಜಾತೇ ಥಿರನ್ತಿ ನ ಕಥೇನ್ತಿ ಕಾಯಬಲಮತ್ತೇನ ಅಪನೇತುಂ ಸಕ್ಕುಣೇಯ್ಯತ್ತಾ. ಸುಟ್ಠು ರತ್ತರತ್ತಾತಿ ಅತಿವಿಯ ರತ್ತಾ ಏವ ಹುತ್ವಾ ರತ್ತಾ. ಸಾರತ್ತೇನಾತಿ ಸಾರಭಾವೇನ ಸಾರಭಾವಸಞ್ಞಾಯ. ಓಹಾರಿನನ್ತಿ ಹೇಟ್ಠಾ ಹರಣಸೀಲನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಚತೂಸು ಅಪಾಯೇಸು ಆಕಡ್ಢನಕ’’ನ್ತಿ. ಸಿಥಿಲನ್ತಿ ಸಿಥಿಲಾಕಾರಂ, ನ ಪನ ಸಿಥಿಲಂ. ತೇನಾಹ ಭಗವಾ ‘‘ದುಪ್ಪಮುಞ್ಚ’’ನ್ತಿ.

ಬನ್ಧನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಪಠಮವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.