೫. ಸಣಮಾನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೫. ಠಿತೇ ಮಜ್ಝನ್ಹಿಕೇತಿ ಪುಬ್ಬದ್ಧಂ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾ ಅಪರದ್ಧಂ ಅಪ್ಪತ್ವಾ ಠಿತಮಜ್ಝನ್ಹೇ. ಸನ್ನಿಸೀವೇಸೂತಿ ಪರಿಸ್ಸಮವಿನೋದನತ್ಥಂ ಸಬ್ಬಸೋ ಸನ್ನಿಸೀದನ್ತೇಸು. ದ-ಕಾರಸ್ಸ ಹಿ ವ-ಕಾರಂ ಕತ್ವಾ ನಿದ್ದೇಸೋ. ತೇನಾಹ ‘‘ಸನ್ನಿಸಿನ್ನೇಸು ವಿಸ್ಸಮಮಾನೇಸೂ’’ತಿ. ಸಬ್ಬಸತ್ತಾನನ್ತಿ ಸಬ್ಬೇಸಞ್ಚ ಆಹಾರೂಪಜೀವಿತಸತ್ತಾನಂ ಘಮ್ಮತಾಪನೇ ಸನ್ತತ್ತಕಾಯಾನಂ ಇರಿಯಾಪಥದುಬ್ಬಲ್ಯಕಾಲೋತಿ ಠಾನಾದಿಇರಿಯಾಪಥಸ್ಸ ಅಸಮತ್ಥಕಾಲೋ. ಸಣತಿ ವಿಯಾತಿ ಸದ್ದಂ ಕರೋತಿ ವಿಯ, ಯಥಾ ತಂ ಅಞ್ಞಮ್ಪಿ ಮಹಾವನಂ ವಕ್ಖಮಾನನಯೇನ. ತೇನಾಹ ‘‘ತಪ್ಪಟಿಭಾಗಂ ನಾಮೇತ’’ನ್ತಿ ಛಿದ್ದವೇಣುಪಬ್ಬಾನನ್ತಿ ರನ್ಧಜಾತಕೀಚಕಮಹಾವೇಳುಪಬ್ಬಾನಂ. ದುತಿಯಕಂ ಸಹಾಯಂ ಅಲಭನ್ತೀ ಅನಭಿರತಿಪರಿತಸ್ಸನಾಯ ಏವಮಾಹ. ಅನಪ್ಪಕಂ ಸುಖನ್ತಿ ವಿಪುಲಂ ಉಳಾರಂ ವಿವೇಕಸುಖಂ.

ಏಕವಿಹಾರತಾಯ ಸುಞ್ಞಾಗಾರಂ ಪವಿಟ್ಠಸ್ಸ. ತೇನ ಕಾಯವಿವೇಕಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಅನಿಚ್ಚಾನುಪಸ್ಸನಾದೀಹಿ ನಿಚ್ಚಸಞ್ಞಾದಿಪ್ಪಹಾನೇನ ಸನ್ತಚಿತ್ತಸ್ಸ. ತೇನ ಚಿತ್ತವಿವೇಕಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಸಂಸಾರೇ ಭಯಂ ಇಕ್ಖನತೋ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಉಭಯವಿವೇಕಸಮ್ಪನ್ನಸ್ಸ, ತತೋ ಏವ ಉತ್ತರಿಂ ಮನುಸ್ಸಧಮ್ಮತೋ ರತಿಂ ಲಾಭಿನೋ. ಅಮಾನುಸೀ ರತೀತಿ ಭಾವನಾರತಿ. ಪುರತೋತಿ ಪುರಿಮಭಾಗೇ. ಪಚ್ಛತೋತಿ ಪಚ್ಛಿಮಭಾಗೇ. ಅಪರೋತಿ ಅಞ್ಞೋ. ಪುರತೋತಿ ವಾ ಅನಾಗತೇ, ಅನಾಗತಂ ಆರಬ್ಭಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪಚ್ಛತೋತಿ ಅತೀತೇ ಅತೀತಂ ಆರಬ್ಭ ಪಟಿಪತ್ತಿಯಾ ವಿಬಾಧನತೋ. ಪರೋತಿ ಕೋಧೋ ಚಿತ್ತಪಟಿದುಸ್ಸನತಾಯ. ನ ಪರೋತಿ ಅಪರೋ, ಲೋಭೋ, ಸೋ ಚೇ ನ ವಿಜ್ಜತಿ. ಏತೇನ ಅನಾಗತಪ್ಪಜಪ್ಪನಾಯ ಅತೀತಾನುಸೋಚನಾಯ ಚ ಅಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತಿ. ಅತೀವ ಫಾಸು ಭವತೀತಿ ನೀವರಣಜೇಟ್ಠಕಸ್ಸ ಕಾಮಚ್ಛನ್ದಸ್ಸ ವಿಗಮೇನ ವಿಕ್ಖಮ್ಭಿತನೀವರಣಸ್ಸ ಝಾನಸ್ಸ ವಸೇನ ಅತಿವಿಯ ಫಾಸುವಿಹಾರೋ ಹೋತಿ. ಏಕಸ್ಸ ವಸತೋ ವನೇತಿ ತಣ್ಹಾದುತಿಯಿಕಾಭಾವೇನ ಏಕಸ್ಸ ಅರಞ್ಞೇ ವಿವೇಕವಾಸಂ ವಸತೋ. ಸೇಸಂ ತಾದಿಸಮೇವಾತಿ ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಯಂ ವತ್ತಬ್ಬಂ, ತಂ ಪಠಮಗಾಥಾಯಂ ವುತ್ತಸದಿಸಮೇವ.

ಸಣಮಾನಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.