೯೨. ಆಪತ್ತಿಪಟಿಕಮ್ಮವಿಧಿಕಥಾ

೧೬೯. ಭಗವತಾ…ಪೇ… ಕಾತಬ್ಬೋತಿ ಇದಂ ವೇದಿತಬ್ಬನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ‘‘ಯಸ್ಸ ಸಿಯಾ ಆಪತ್ತೀತಿಆದಿವಚನೇನೇವ ಚಾ’’ತಿಆದಿಹೇತುತ್ತಯೇನ ‘‘ನ ಸಾಪತ್ತಿಕೇನ ಉಪೋಸಥೋ ಕಾತಬ್ಬೋ’’ತಿ ಯಥಾರುತಂ ಅಪಞ್ಞತ್ತಮ್ಪಿ ಅತ್ಥತೋ ಸಿದ್ಧಮೇವಾತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಹೇತುತ್ತಯಂ ‘‘ವೇದಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಪದೇನ ಯೋಜೇತಬ್ಬಂ. ಥುಲ್ಲಚ್ಚಯಾದೀಸೂತಿ ಆದಿಸದ್ದೇನ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಪಾಟಿದೇಸನೀಯದುಕ್ಕಟದುಬ್ಭಾಸಿತಾಪತ್ತಿಯೋ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ‘‘ತಂ ಪಟಿದೇಸೇಮೀ’’ತಿ ಇದಂ ಸುವುತ್ತಮೇವ ಹೋತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ತನ್ತಿ ಆಪತ್ತಿಂ. ತುಮ್ಹಮೂಲೇತಿ ತುಮ್ಹಂ ಸನ್ತಿಕೇ. ನಿಗ್ಗಹಿತಲೋಪಞ್ಹಿ ವಾಕ್ಯಮೇವ, ನ ಸಮಾಸೋ. ‘‘ತುಮ್ಹ’’ ಇತಿ ಚ ‘‘ತುಯ್ಹ’’ ಇತಿ ಚ ನವಕತ್ಥೇರಾನಂ ವತ್ತಬ್ಬಾಕಾರದಸ್ಸನಮತ್ತಮೇವ, ನ ಇಚ್ಛಿತತ್ಥವಿಪತ್ತಿದಸ್ಸನಂ. ವುತ್ತಮ್ಪೀತಿ ಪಿಸದ್ದೇನ ನ ಕೇವಲಂ ಪಾಳಿನಯೇನೇವ ಸುವುತ್ತಂ, ಇಮಿನಾ ನಯೇನಪಿ ಸುವುತ್ತನ್ತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ‘‘ಪಸ್ಸಸೀ’’ತಿ ಇದಞ್ಚ ವತ್ತಬ್ಬನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ವತ್ತಬ್ಬಾಕಾರಂ ಪನ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಂ. ‘‘ಆಮ ಪಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಇದಂ ಪನ ಸುವುತ್ತಮೇವ ಹೋತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ವುತ್ತಮ್ಪೀತಿ ಪಿಸದ್ದೋ ಪಾಳಿನಯಂ ಸಮ್ಪಿಣ್ಡೇತಿ. ಆಯತಿಂ ಸಂವರೇಯ್ಯಾಸೀತಿ ಏತ್ಥ ಪನ ವತ್ತಬ್ಬೋತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಗರೂಸು ಬಹುವಚನಸ್ಸ ಕತ್ತಬ್ಬತ್ತಾ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸಂವರೇಯ್ಯಾಥಾ’’ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇನ ಆಪತ್ತಿದೇಸಕೇನಾತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ.

ತತ್ರಾತಿ ‘‘ಯದಾ ನಿಬ್ಬೇಮತಿಕೋ’’ತಿ ಪಾಠೇ. ಸೂರಿಯೇ ಮೇಘಚ್ಛನ್ನೇ ಸತೀತಿ ಯೋಜನಾ. ತೇನ ಭಿಕ್ಖುನಾ ವತ್ತಬ್ಬನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ, ವತ್ಥುಂ ಕಿತ್ತೇತ್ವಾತಿ ಭೋಜನಸಙ್ಖಾತಂ ವತ್ಥುಂ ಕಿತ್ತೇತ್ವಾ. ತಾತಿ ಆಪತ್ತಿಯೋ.

ಸಭಾಗಾ ಆಪತ್ತೀತಿ ಏತ್ಥ ದ್ವೀಸು ವತ್ಥುಸಭಾಗಆಪತ್ತಿಸಭಾಗಾಸು ವತ್ಥುಸಭಾಗಾವ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘‘ಯಂ ದ್ವೇಪಿ ಜನಾ’’ತಿಆದಿ. ಯಂ ಆಪತ್ತಿನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಸಮಾನೋ ಭಾಗೋ ಏತಾಸನ್ತಿ ಸಭಾಗಾ. ದೇಸೇತುಂ ವಟ್ಟತೀತಿ ಆಪತ್ತಿಸಭಾಗಾಪಿ ವತ್ಥುವಿಸಭಾಗತ್ತಾ ದೇಸೇತುಂ ವಟ್ಟತಿ. ಸುದೇಸಿತಾವಾತಿ ಆಪತ್ತಿತೋ ಭಿಕ್ಖು ವುಟ್ಠಾತಿಯೇವಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಅಞ್ಞಂ ದುಕ್ಕಟನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಪನಸದ್ದೋ ಗರಹತ್ಥಜೋತಕೋ ಸುದೇಸಿತಾಯ ಗರಹಾಕಾರೇನ ಪವತ್ತತ್ತಾ. ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಸುದೇಸಿತಾವ, ಪನ ತಥಾಪೀತಿ ಯೋಜನಾ. ತನ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಂ. ನಾನಾವತ್ಥುಕನ್ತಿ ದೇಸನಾಪಟಿಗ್ಗಹಣವಸೇನ ನಾನಾವತ್ಥುಕಂ.

೧೭೦. ಸಭಾಗೋಯೇವ ವತ್ತಬ್ಬೋ, ನ ವಿಸಭಾಗೋ. ಹೀತಿ ಸಚ್ಚಂ, ಯಸ್ಮಾ ವಾ. ತಸ್ಸಾತಿ ವಿಸಭಾಗಸ್ಸ. ಇತೋತಿ ಸಙ್ಘಸನ್ನಿಪಾತತೋ.