೬. ಚಾರಿತ್ತಸಿಕ್ಖಾಪದಂ

೨೯೪. ಛಟ್ಠೇ ಕಸ್ಮಾ ತೇಹಿ ‘‘ದೇಥಾವುಸೋ ಭತ್ತ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ, ನನು ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏವಂ ವತ್ತುಂ ನ ವಟ್ಟತೀತಿ ಆಹ ‘‘ಏತ್ಥ ತಂ ಕಿರಾ’’ತಿಆದಿ. ತಸ್ಮಾತಿ ಯಸ್ಮಾ ಅಭಿಹಟಂ ಅಹೋಸಿ, ತಸ್ಮಾ.

೨೯೫. ಇದಂ ಪನ ವಚನಂ ಆಹಾತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಪಸಾದಞ್ಞಥತ್ತನ್ತಿ ಪಸಾದಸ್ಸ ಅಞ್ಞೇನಾಕಾರೇನ ಭಾವೋ. ನನ್ತಿ ಖಾದನೀಯಂ. ‘‘ಗಹೇತ್ವಾ ಆಗಮಂಸೂ’’ತಿಇಮಿನಾ ‘‘ಉಸ್ಸಾರಿಯಿತ್ಥಾ’’ತಿ ಏತ್ಥ ಉಕಾರಸ್ಸ ಉಗ್ಗಹತ್ಥತಞ್ಚ ಸರಧಾತುಸ್ಸ ಗತ್ಯತ್ಥತಞ್ಚ ಅಜ್ಜತನಿಞುಂವಿಭತ್ತಿಯಾ ತ್ಥತ್ತಞ್ಚ ದಸ್ಸೇತಿ, ಉಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಸಾರಿಂಸು ಅಗಮಂಸೂತಿ ಅತ್ಥೋ.

೨೯೮. ಯತ್ಥಾತಿ ಯಸ್ಮಿಂ ಠಾನೇ. ಠಿತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಚಿತ್ತಂ ಉಪ್ಪನ್ನನ್ತಿ ಯೋಜನಾ. ತತೋತಿ ಚಿತ್ತುಪ್ಪನ್ನತೋ. ಯನ್ತಿ ಭಿಕ್ಖುಂ. ಪಕತಿವಚನೇನಾತಿ ಉಚ್ಚಾಸದ್ದಮಕತ್ವಾ ಪವತ್ತೇನ ಸಭಾವವಚನೇನ. ಅನ್ತೋವಿಹಾರೇತಿ ವಚನಸ್ಸ ಅತಿಸಮ್ಬಾಧತ್ತಾ ಅಯುತ್ತಭಾವಂ ಮಞ್ಞಮಾನೋ ಆಹ ‘‘ಅಪಿ ಚ ಅನ್ತೋಉಪಚಾರಸೀಮಾಯಾ’’ತಿ.

೩೦೨. ಗಾಮಸ್ಸ ಅನ್ತರೇ ಆರಾಮೋ ತಿಟ್ಠತೀತಿ ಅನ್ತರಾರಾಮೋ ವಿಹಾರೋ, ತಂ ಗಚ್ಛತೀತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ‘‘ಅನ್ತೋಗಾಮೇ’’ತಿಆದೀತಿ. ಛಟ್ಠಂ.