೭. ಉಕ್ಖಿತ್ತಾನುವತ್ತಿಕಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ಸತ್ಥುಸಾಸನೇನಾತಿ ಞತ್ತಿಸಮ್ಪದಾಯ ಚೇವ ಅನುಸ್ಸಾವನಸಮ್ಪದಾಯ ಚ. ಇಧ ಪನ ಚೋದನಾಸಾರಣಾಪುಬ್ಬಕಮೇವ ಞತ್ತಿಅನುಸ್ಸಾವನಂ ಸತ್ಥುಸಾಸನನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಇಧಾಪೀ’’ತಿಆದಿ. ಕರಣನ್ತಿ ಞತ್ತಿಟ್ಠಪನಞ್ಚೇವ ಅನುಸ್ಸಾವನಾವಚನಞ್ಚ. ಅನಾದರನ್ತಿ ಪುಗ್ಗಲೇ ಚೇವ ಧಮ್ಮೇ ಚ ಆದರವಿರಹಿತಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಯೇನಾ’’ತಿಆದಿ. ತತ್ಥ ಪರಿಯಾಪನ್ನಗಣೇ ವಾತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಸಙ್ಘೇ ಪರಿಯಾಪನ್ನೇ ಸಮ್ಬಹುಲಪುಗ್ಗಲಸಙ್ಖಾತೇ ಗಣೇ ವಾ. ‘‘ಸಮ್ಮಾವತ್ತನಾಯ ಅವತ್ತಮಾನನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ಅಧಿಪ್ಪಾಯತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ. ಏಕಕಮ್ಮಾದಿಕೇತಿ ಏಕಕಮ್ಮಏಕುದ್ದೇಸಸಮಸಿಕ್ಖಾತಾಯ. ಸಹ ಅಯನಭಾವೇನಾತಿ ಸಹ ವತ್ತನಭಾವೇನ. ಸಮಾನೋ ಸಂವಾಸೋ ಏತೇಸನ್ತಿ ಸಮಾನಸಂವಾಸಕಾ.

ಇದಾನಿ ಯೇನ ಸಂವಾಸೇನ ತೇ ‘‘ಸಮಾನಸಂವಾಸಕಾ’’ತಿ (ಪಾಚಿ. ಅಟ್ಠ. ೬೬೯) ವುತ್ತಾ, ಸೋ ಸಂವಾಸೋ ತಸ್ಸ ಉಕ್ಖಿತ್ತಕಸ್ಸ ತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ನತ್ಥಿ, ಯೇಹಿ ಚ ಸದ್ಧಿಂ ತಸ್ಸ ಸೋ ಸಂವಾಸೋ ನತ್ಥಿ, ನ ತೇನ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅತ್ತನೋ ಸಹಾಯಾ ಕತಾ ಹೋನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಸೋ ಅಕತಸಹಾಯೋ ನಾಮಾತಿ ಇಮಮತ್ಥಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಯಸ್ಸ ಪನಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ಏವಂ ಪದವಣ್ಣನಂ ಕತ್ವಾ ಇದಾನಿ ಅತ್ಥಮತ್ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಸಮಾನಸಂವಾಸಕಭಾವಂ ಅನುಪಗತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ಕಿಂ ತಂ ಅನುವತ್ತನನ್ತಿ ಕಸ್ಸಚಿ ಆಸಙ್ಕಾ ಸಿಯಾತಿ ತಂ ಸರೂಪತೋ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಯಂದಿಟ್ಠಿಕೋ ಸೋ ಹೋತೀ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಸೋತಿ ಯೋ ಉಕ್ಖಿತ್ತಕೋ, ಸೋ.

ಉಕ್ಖಿತ್ತಾನುವತ್ತಿಕಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.