೮. ಉಪಸ್ಸುತಿಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ಅಟ್ಠಮೇ ವಿವಾದಾಪನ್ನಾನನ್ತಿ ಭಣ್ಡನಕಲಹೇಹಿ ವಿವಡ್ಢಿತಂ ವಿವಾದಾಧಿಕರಣಂ ಆಪನ್ನಾನಂ. ಉಪಸ್ಸುತಿನ್ತಿ ಸುತಿಸಮೀಪಂ, ಯತ್ಥ ಠತ್ವಾ ಸಕ್ಕಾ ಹೋತಿ ತೇಸಂ ವಚನಂ ಸೋತುಂ, ತತ್ಥ ತಿಟ್ಠೇಯ್ಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ‘‘ತತ್ಥ ಸೋಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚೋದೇತುಕಾಮತಾಯ ಗಚ್ಛತೋ ಪದೇ ಪದೇ ದುಕ್ಕಟಂ, ತುರಿತಗಮನೇಪಿ ಓಹೀಯಮಾನೇಪಿ ಏಸೇವ ನಯೋ. ಯತ್ಥ ಪನ ಠಿತೋ ಸುಣಾತಿ, ತತ್ಥ ಠಿತಸ್ಸ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಅತ್ತನೋ ಠಿತೋಕಾಸಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ತೇಸು ಮನ್ತಯಮಾನೇಸುಪಿ ಉಕ್ಕಾಸಿತ್ವಾ, ‘‘ಅಹಂ ಏತ್ಥಾ’’ತಿ ವಾ ವತ್ವಾ ಜಾನಾಪೇತಬ್ಬಂ, ಏವಂ ಅಕರೋನ್ತಸ್ಸಾಪಿ ಸವನೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಮೇವ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯೇ ಆರಬ್ಭ ಉಪಸ್ಸುತಿಟ್ಠಾನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸಾಧಾರಣಪಞ್ಞತ್ತಿ, ಅನಾಣತ್ತಿಕಂ, ತಿಕಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನೇ ತಿಕದುಕ್ಕಟಂ, ‘‘ಇಮೇಸಂ ಸುತ್ವಾ ಓರಮಿಸ್ಸಾಮಿ ವಿರಮಿಸ್ಸಾಮಿ ವೂಪಸಮಿಸ್ಸಾಮಿ ಅತ್ತಾನಂ ಪರಿಮೋಚೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ (ಪಾಚಿ. ೪೭೩) ಗಚ್ಛತೋ, ಉಮ್ಮತ್ತಕಾದೀನಞ್ಚ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಉಪಸಮ್ಪನ್ನತಾ, ಚೋದನಾಧಿಪ್ಪಾಯೋ, ಸವನನ್ತಿ ಇಮಾನೇತ್ಥ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ. ಥೇಯ್ಯಸತ್ಥಸಮುಟ್ಠಾನಂ ಇದಂ ಪನ ಸಿಯಾ ಕಿರಿಯಂ, ಸಿಯಾ ಅಕಿರಿಯಂ, ಸಞ್ಞಾವಿಮೋಕ್ಖಂ, ಸಚಿತ್ತಕಂ, ಲೋಕವಜ್ಜಂ, ಕಾಯಕಮ್ಮಂ, ವಚೀಕಮ್ಮಂ, ಅಕುಸಲಚಿತ್ತಂ, ದುಕ್ಖವೇದನನ್ತಿ.

ಉಪಸ್ಸುತಿಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.