೮. ಉಯ್ಯುತ್ತಸೇನಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ಅಟ್ಠಮೇ ಉಯ್ಯುತ್ತನ್ತಿ ಕತಉಯ್ಯೋಗಂ, ಗಾಮತೋ ನಿಕ್ಖನ್ತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸೇನನ್ತಿ ಚತುರಙ್ಗಿನಿಂ. ಅಞ್ಞತ್ರ ತಥಾರೂಪಪ್ಪಚ್ಚಯಾತಿ ತಥಾರೂಪೇ ಕಾರಣೇ ಅಸತಿ ಕೇವಲಂ ಸೇನಂ ದಸ್ಸನತ್ಥಾಯ ಗಚ್ಛತೋ ಪದೇ ಪದೇ ದುಕ್ಕಟಂ, ದಸ್ಸನೂಪಚಾರೇ ಠತ್ವಾ ಪಸ್ಸತೋ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ. ದಸ್ಸನೂಪಚಾರೋ ನಾಮ ಯತ್ಥ ಠಿತೋ ಪಸ್ಸತಿ, ತಂ ಪನ ವಿಜಹಿತ್ವಾ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಪಸ್ಸತೋ ಪಯೋಗೇ ಪಯೋಗೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯೇ ಆರಬ್ಭ ಸೇನಾದಸ್ಸನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ‘‘ಅಞ್ಞತ್ರ ತಥಾರೂಪಪ್ಪಚ್ಚಯಾ’’ತಿ ಅಯಮೇತ್ಥ ಅನುಪಞ್ಞತ್ತಿ, ಸಾಧಾರಣಪಞ್ಞತ್ತಿ, ಅನಾಣತ್ತಿಕಂ, ತಿಕಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಹತ್ಥಿಆದೀಸು ಏಕಮೇಕಂ ದಸ್ಸನಾಯ ಗಮನೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ದುಕ್ಕಟಂ, ತಥಾ ಅನುಯ್ಯುತ್ತೇ ಉಯ್ಯುತ್ತಸಞ್ಞಿನೋ, ವೇಮತಿಕಸ್ಸ ಚ ದುಕ್ಕಟಂ. ಅನುಯ್ಯುತ್ತಸಞ್ಞಿನೋ ಪನ, ಆರಾಮೇ ಠತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಠಿತೋಕಾಸಂ ಆಗತಂ, ಪಟಿಪಥಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತಞ್ಚ ಪಸ್ಸತೋ, ತಥಾರೂಪಪ್ಪಚ್ಚಯೇ, ಆಪದಾಸು, ಉಮ್ಮತ್ತಕಾದೀನಞ್ಚ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಉಯ್ಯುತ್ತಸೇನಂ ದಸ್ಸನತ್ಥಾಯ ಗಮನಂ, ಅನುಞ್ಞಾತೋಕಾಸತೋ ಅಞ್ಞತ್ರ ದಸ್ಸನಂ, ತಥಾರೂಪಪ್ಪಚ್ಚಯಸ್ಸ ಆಪದಾಯ ವಾ ಅಭಾವೋತಿ ಇಮಾನೇತ್ಥ ಚತ್ತಾರಿ ಅಙ್ಗಾನಿ. ಸಮುಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಏಳಕಲೋಮಸದಿಸಾನಿ, ಇದಂ ಪನ ಲೋಕವಜ್ಜಂ, ಅಕುಸಲಚಿತ್ತಂ, ತಿವೇದನನ್ತಿ.

ಉಯ್ಯುತ್ತಸೇನಾಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.