೨. ಉಯ್ಯೋಜನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

ದುತಿಯೇ ದಾಪೇತ್ವಾ ವಾ ಅದಾಪೇತ್ವಾ ವಾತಿ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ಆಮಿಸಂ ದಾಪೇತ್ವಾ ವಾ ನ ದಾಪೇತ್ವಾ ವಾ. ಉಯ್ಯೋಜೇಯ್ಯಾತಿ ಮಾತುಗಾಮೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಹಸನಕೀಳನರಹೋನಿಸಜ್ಜಾದೀನಿ ಕತ್ತುಕಾಮೋ ‘ಗಚ್ಛಾ’ತಿಆದೀನಿ ವತ್ವಾ ಉಯ್ಯೋಜೇಯ್ಯ. ಏತದೇವಾತಿ ಏತಂ ಅನಾಚಾರಮೇವ ಪಚ್ಚಯಂ ಕರಿತ್ವಾ, ನ ಅಞ್ಞಂ ಪತಿರೂಪಂ ಕಾರಣಂ. ಪಾಚಿತ್ತಿಯನ್ತಿ ಉಯ್ಯೋಜನಮತ್ತೇ ತಾವ ದುಕ್ಕಟಂ, ಯದಾ ಪನಸ್ಸ ಸೋ ದಸ್ಸನೂಪಚಾರಂ ವಾ ಸವನೂಪಚಾರಂ ವಾ ಏಕೇನ ಪಾದೇನ ವಿಜಹತಿ, ಅಪರಂ ದುಕ್ಕಟಂ, ದುತಿಯೇನ ವಿಜಹಿತೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ. ಏತ್ಥ ಚ ದಸ್ಸನೂಪಚಾರಸ್ಸ ಅಜ್ಝೋಕಾಸೇ ಠತ್ವಾ ದ್ವಾದಸಹತ್ಥಪ್ಪಮಾಣಂ, ತಥಾ ಸವನೂಪಚಾರಸ್ಸ. ಸಚೇ ಪನ ಅನ್ತರಾ ಕುಟ್ಟದ್ವಾರಪಾಕಾರಾದಯೋ ಹೋನ್ತಿ, ತೇಹಿ ಅನ್ತರಿತಭಾವೋಯೇವ ಉಪಚಾರಾತಿಕ್ಕಮೋ.

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಉಪನನ್ದಂ ಆರಬ್ಭ ಉಯ್ಯೋಜನವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ, ಸಾಧಾರಣಪಞ್ಞತ್ತಿ, ಉಯ್ಯೋಜನಾಣತ್ತಿಕಾಯ ಸಾಣತ್ತಿಕಂ, ತಿಕಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ, ಅನುಪಸಮ್ಪನ್ನೇ ತಿಕದುಕ್ಕಟಂ, ಉಭಿನ್ನಮ್ಪಿ ಕಲಿಸಾಸನಾರೋಪನೇ ದುಕ್ಕಟಮೇವ, ‘‘ಉಭೋ ಏಕತೋ ನ ಯಾಪೇಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ಏವಮಾದೀಹಿ ಪತಿರೂಪಕಾರಣೇಹಿ ಉಯ್ಯೋಜೇನ್ತಸ್ಸ, ಉಮ್ಮತ್ತಕಾದೀನಞ್ಚ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಅನಾಚಾರಂ ಆಚರಿತುಕಾಮತಾ, ತದತ್ಥಮೇವ ಉಪಸಮ್ಪನ್ನಸ್ಸ ಉಯ್ಯೋಜನಂ, ಏವಂ ಉಯ್ಯೋಜಿತಸ್ಸ ಉಪಚಾರಾತಿಕ್ಕಮೋತಿ ಇಮಾನೇತ್ಥ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ. ಸಮುಟ್ಠಾನಾದೀನಿ ಅದಿನ್ನಾದಾನಸದಿಸಾನೀತಿ.

ಉಯ್ಯೋಜನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.