೨. ವೇದನಾಕ್ಖನ್ಧನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ

೮. ಚಕ್ಖಾದಯೋ ಪಸಾದಾತಿ ಓಳಾರಿಕತ್ತಭಾವಪರಿಯಾಪನ್ನಾ ಚಕ್ಖುಸೋತಘಾನಜಿವ್ಹಾಪಸಾದಾ, ಮನೋಮಯತ್ತಭಾವಪರಿಯಾಪನ್ನಾ ಚಕ್ಖುಸೋತಪ್ಪಸಾದಾ ಚ. ಕಾಯವೋಹಾರಂ ಅರಹನ್ತೀತಿ ಕಾಯನ್ತೋಗಧತ್ತಾ ಕಾಯೇಕದೇಸತ್ತಾ ಚ ಕಾಯೋತಿ ವತ್ತಬ್ಬತಂ ಅರಹನ್ತಿ. ಕಾಯೋತಿ ಹಿ ಅತ್ತಭಾವೋಪಿ ವುಚ್ಚತಿ ‘‘ಸಕ್ಕಾಯದಿಟ್ಠೀ’’ತಿಆದೀಸು (ಸಂ. ನಿ. ೧.೨೧; ೩.೧೫೫), ಕರಜಕಾಯೋಪಿ ‘‘ಸೋ ಇಮಮ್ಹಾ ಕಾಯಾ ಅಞ್ಞಂ ಕಾಯಂ ಅಭಿನಿಮ್ಮಿನಾತೀ’’ತಿಆದೀಸು (ಪಟಿ. ಮ. ೩.೧೪). ತಬ್ಬತ್ಥುಕಾತಿ ಚಕ್ಖಾದಿನಿಸ್ಸಿತಾ ಕಾಯಿಕಾತಿ ಪರಿಯಾಯೇನ ವುತ್ತಾ, ನಿಪ್ಪರಿಯಾಯೇನ ಪನ ಚೇತಸಿಕಾವ. ಯಥಾಹ ‘‘ಯಂ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮಯೇ ತಜ್ಜಾಚಕ್ಖುವಿಞ್ಞಾಣಧಾತುಸಮ್ಫಸ್ಸಜಂ ಚೇತಸಿಕಂ ನೇವ ಸಾತಂ ನಾಸಾತಂ ಚೇತೋಸಮ್ಫಸ್ಸಜಂ ಅದುಕ್ಖಮಸುಖಂ ವೇದಯಿತ’’ನ್ತಿಆದಿ (ಧ. ಸ. ೧೫೨). ‘‘ನ ಹಿ ಚಕ್ಖಾದಯೋ ಕಾಯಪ್ಪಸಾದಾ ಹೋನ್ತೀ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ಕಾಯಪಸಾದನಿಸ್ಸಿತಾ ವೇದನಾ ನಿಪ್ಪರಿಯಾಯೇನ ಕಾಯಿಕಾತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಕಾಯಿಕಚೇತಸಿಕಾದಿಭಾವೇನಾತಿ ಆದಿ-ಸದ್ದೇನ ಕುಸಲಾಕುಸಲಾಬ್ಯಾಕತಾದಿಭಾವಾ ಸಙ್ಗಯ್ಹನ್ತಿ. ತೇನಾತಿ ಸುಖಾದಿವೇದನೇಕದೇಸಸ್ಸ ಅದ್ಧಾಸಮಯವಸೇನ ಅತೀತಾದಿಭಾವಾಭಾವೇನ. ಕೇಚಿ ಪನೇತ್ಥ ‘‘ಹೇಟ್ಠಾ ದಸ್ಸಿತನಯತ್ತಾ ಪಾಕಟತ್ತಾ ಅದ್ಧಾವಸೇನ, ಏಕಮುಹುತ್ತಾದಿಪುಬ್ಬಣ್ಹಾದೀಸು ಉತುಆದಿನಾ ರೂಪಸ್ಸ ವಿಯ ವೇದನಾಯ ವಿಭಾಗೋ ನ ಗಯ್ಹತೀತಿ ಸಮಯವಸೇನ ಚ ಅತೀತಾದಿಭೇದೋ ನ ದಸ್ಸಿತೋ’’ತಿ ವದನ್ತಿ. ಸನ್ತಾನವಸೇನ ಪವತ್ತಾನಮ್ಪಿ ವೇದನಾನಂ ಚಿತ್ತೇನ ಸಮೂಹತೋ ಗಹೇತಬ್ಬತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ವೇದನಾಸಮುದಾಯೋ’’ತಿ. ತೇಹೀತಿ ಅದ್ಧಾಸಮಯವಸೇನ ಅತೀತಾದಿಭಾವೇಹಿ. ಏತ್ಥಾತಿ ಏತಸ್ಮಿಂ ವಿಭಙ್ಗೇ. ತೇತಿ ‘‘ವೇದನೇಕದೇಸಾ’’ತಿ ವುತ್ತಾ ಕಾಯಿಕಚೇತಸಿಕಾದಿಭಾವೇನ ಭಿನ್ನಾ ಸುಖಾದಿವೇದನಾವಿಸೇಸಾ. ಯದಿ ವೇದನೇಕದೇಸಾ ಏತ್ಥ ಗಹಿತಾ, ಖಣಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಾವ ತೇ ಗಹೇತಬ್ಬಾ, ನ ಸನ್ತತಿಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಾತಿ ಆಹ ‘‘ಏಕಸನ್ತತಿಯಂ ಪನಾ’’ತಿಆದಿ. ತೇಸೂತಿ ಸುಖಾದಿಭೇದೇಸು. ಭೇದೋತಿ ವಿಸೇಸೋ. ತಸ್ಸಾತಿ ಸುಖಾದಿವಿಸೇಸಸ್ಸ. ಯಥಾ ಚೇತ್ಥ, ಏವಂ ‘‘ತಂಸಹಿತತದುಪ್ಪಾದಕಾ’’ತಿ ಏತ್ಥಾಪಿ ತಂ-ಸದ್ದೇನ ಸುಖಾದಿವಿಸೇಸೋ ಪಚ್ಚಾಮಟ್ಠೋತಿ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಸನ್ತತಿ ಪರಿಚ್ಛೇದಿಕಾ ಭವಿತುಂ ಅರಹತೀತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಸನ್ತತಿಖಣವಸೇನೇವ ಪರಿಚ್ಛೇದೋ ವುತ್ತೋ, ನ ಅದ್ಧಾಸಮಯವಸೇನಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

‘‘ಪುಬ್ಬನ್ತಾಪರನ್ತಮಜ್ಝಗತಾ’’ತಿ ನಿಟ್ಠಿತಹೇತುಕಿಚ್ಚಾ ಅನಿಟ್ಠಿತಪಚ್ಚಯಕಿಚ್ಚಾತಿ ವುತ್ತಾ, ತಂ ಪನ ಅತಿಕ್ಕನ್ತಹೇತುಪಚ್ಚಯಕಿಚ್ಚನ್ತಿ ಏವಂ ವುತ್ತಸ್ಸ ನಯಸ್ಸ ಉಪಲಕ್ಖಣನ್ತಿ ಆಹ ‘‘ಪುಬ್ಬನ್ತಾಪರನ್ತಮಜ್ಝಗತಾತಿ ಏತೇನ ಹೇತುಪಚ್ಚಯಕಿಚ್ಚವಸೇನ ವುತ್ತನಯಂ ದಸ್ಸೇತೀ’’ತಿ. ಏತ್ಥ ಕುಸಲಾಕುಸಲಕಿರಿಯವೇದನಾನಂ ರೂಪಸ್ಸ ವಿಯ, ವಿಪಾಕಾನಂ ವಿಯ ಚ ಅಯಂ ನಾಮ ಜನಕಹೇತೂತಿ ನಿಪ್ಪರಿಯಾಯೇನ ನ ಸಕ್ಕಾ ವತ್ತುಂ, ಪರಿಯಾಯೇನ ಪನ ಅನನ್ತರಪಚ್ಚಯಭೂತೋ ಹೇತೂತಿ ವತ್ತಬ್ಬೋ.

೧೧. ಸನ್ತಾಪನಕಿಚ್ಚನ್ತಿ ಪರಿಡಹನಕಿಚ್ಚಂ. ಜಾತಿಆದಿಸಙ್ಕರನ್ತಿ ಜಾತಿಸಭಾವಪುಗ್ಗಲಲೋಕಿಯಲೋಕುತ್ತರತೋ ಸಙ್ಕರಂ ಸಮ್ಭೇದಂ ಅಕತ್ವಾ. ಸಮಾನಜಾತಿಯನ್ತಿ ಏಕಜಾತಿಯಂ. ಸುಖತೋ ತಜ್ಜಾತಿಯಾ ಅದುಕ್ಖಮಸುಖಾ ಪಣೀತಾತಿ ಯೋಜೇತಬ್ಬಾತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಸಮಾನಭೇದೇತಿ ಭೂಮನ್ತರಾದಿಸಮಾನವಿಭಾಗೇ. ಉಪಬ್ರೂಹಿತಾನಂ ಧಾತೂನನ್ತಿ ಉಳಾರರೂಪಸಮುಟ್ಠಾಪನೇನ ಪಣೀತಾನಂ ರೂಪಧಮ್ಮಾನಂ. ವಿಬಾಧಿತಾನನ್ತಿ ನಿಪ್ಪೀಳಿತಾನಂ ಮಿಲಾಪಿತಾನಂ. ಉಭಯನ್ತಿ ಸುಖಾದಿದ್ವಯಂ. ಏತ್ಥ ಚ ಖೋಭನಾ, ಆಲುಳನಾ ಚ ಕಾಯಿಕಸುಖಸ್ಸ ವಸೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಅಭಿಸನ್ದನಾ ಝಾನಸುಖಸ್ಸ. ಮದಯನಾ ಕಾಮಸುಖಸ್ಸ. ತಥಾ ಛಾದನಾ. ಆಸಿಞ್ಚನಾ ಸಬ್ಬಸ್ಸ. ಛಾದನಾ ಆಸಿಞ್ಚನಾ ವಾ ಸಬ್ಬಸ್ಸ ವಸೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಾ.

ಸಭಾವಾದಿಭೇದೇನ ಚಾತಿ ಸಭಾವಪುಗ್ಗಲಲೋಕಿಯಾದಿಭೇದೇನ ಚ. ಏಕನ್ತಪಣೀತೇ ಲೋಕುತ್ತರೇ ಹೀನಪಣೀತಾನಂ ಪಟಿಪದಾನಂ ವಸೇನ ಹೀನಪಣೀತತಾ. ಏಕನ್ತಹೀನೇ ಅಕುಸಲೇ ಛನ್ದಾದಿವಸೇನ ಹೀನಪಣೀತತಾ, ಓಳಾರಿಕಸುಖುಮತಾ ಚ. ತಥಾ ಹಿ ವುತ್ತಂ ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ‘‘ಯಾ ಓಳಾರಿಕಾ, ಸಾ ಹೀನಾ. ಯಾ ಸುಖುಮಾ, ಸಾ ಪಣೀತಾ’’ತಿ (ವಿಭ. ಅಟ್ಠ. ೧೧). ಅಕುಸಲಾದೀಸು ದೋಸಸಹಗತಾದಿಅನ್ತರಭೇದವಸೇನ ಉಪಾದಾಯುಪಾದಾಯ ಓಳಾರಿಕಸುಖುಮತಾ ತಂತಂವಾಪನವಸೇನ ವುಚ್ಚತಿ, ನ ಕುಸಲಾಕುಸಲಾದಿವಸೇನಾತಿ ಆಹ ‘‘ತಂತಂವಾಪನವಸೇನ ಕಥನೇಪಿ ಪರಿವತ್ತನಂ ನತ್ಥೀ’’ತಿ. ದೋಸುಸ್ಸನ್ನತಾಯಾತಿ ಕಿಲೇಸಾಧಿಕತಾಯ. ತಥಾತಿ ದೋಸುಸ್ಸನ್ನತಾಯ. ಕಥಂ ಪನ ಕುಸಲೇಸು ದೋಸುಸ್ಸನ್ನತಾ? ಉಪನಿಸ್ಸಯವಸೇನ, ಕಿಲೇಸಾಧಿಕೇಹಿ ಸನ್ತಾನೇ ಪವತ್ತಮಾನಾ ಕುಸಲಾ ಧಮ್ಮಾ ಕಿಲೇಸೇಹಿ ಸಮ್ಬಾಧಪ್ಪತ್ತಿಯಾ ತಿಣಾದೀಹಿ ಸಮ್ಬಾಧಪ್ಪತ್ತಾನಿ ವಿಯ ಸಸ್ಸಾನಿ ವಿಪುಲಫಲಉಳಾರಫಲಾ ನ ಹೋನ್ತೀತಿ. ತಥಾತಿ ಮನ್ದದೋಸತಾಯ. ಕುಸಲಾನಂ ಮನ್ದದೋಸತಾಪಿ ವುತ್ತನಯಾನುಸಾರೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಾ. ಓಳಾರಿಕಸುಖುಮನಿಕನ್ತೀತಿ ಏತ್ಥ ಅನ್ತೋಗಧವಿಸೇಸಂ ನಿಕನ್ತಿಯಾ ಓಳಾರಿಕಸುಖುಮತಾಸಾಮಞ್ಞಂ ವುತ್ತಂ. ಯಥಾ ಹೇತ್ಥ ಓಳಾರಿಕಸಾಮಞ್ಞೇನ ಓಳಾರಿಕೋಳಾರಿಕತರೋಳಾರಿಕತಮಾ ನಿಕನ್ತಿಯೋ ಗಯ್ಹನ್ತಿ, ತಥಾ ಸುಖುಮಸುಖುಮತರಸುಖುಮತಮಾ ಸುಖುಮತಾಸಾಮಞ್ಞೇನ ಗಯ್ಹನ್ತೀತಿ. ಸುಖುಮತಮನಿಕನ್ತಿವತ್ಥುನ್ತಿ ಚೇತ್ಥ ಯಾವ ಭವಗ್ಗಂ ವಿಪಸ್ಸನಾಞಾಣಞ್ಚ ವೇದಿತಬ್ಬಂ.

೧೩. ಯದಿ ಸಿಯಾತಿ ಯದಿ ಅಸಮ್ಪಯೋಗೋ ವಿಸಂಸಟ್ಠೋ ಸಿಯಾ.

ಸನ್ತಿಕತೋ ಅಕುಸಲತೋತಿ ಅಕುಸಲಭಾವೇನ ಸನ್ತಿಕತೋ ಲೋಭಸಹಗತಾದಿಅಕುಸಲವೇದಯಿತತೋ. ಅಕುಸಲಾತಿ ದೋಸಸಹಗತಾದಿಅಕುಸಲವೇದನಾ ದೂರೇತಿ ಯಥಾ ಉದ್ಧರೀಯತಿ. ತತೋ ದೂರತೋ ಕುಸಲತೋತಿ ತತೋ ಅಕುಸಲತೋ ದೂರತೋ ಕಾಮಾವಚರಾದಿಕುಸಲವೇದಯಿತತೋ ಕುಸಲಾ ಕಾಮಾವಚರಾದಿಕುಸಲವೇದನಾ. ‘‘ನ ಸಕ್ಕಾ’’ತಿ ವುತ್ತಂ ಉದ್ಧರಿತುಂ ಅಸಕ್ಕುಣೇಯ್ಯತಂ ‘‘ತಥಾ ಹಿ ಸತೀ’’ತಿಆದಿನಾ ವಿವರತಿ. ತಸ್ಮಾತಿ ಯಸ್ಮಾ ದೂರತೋ ಸನ್ತಿಕುದ್ಧರಣಂ ವುತ್ತನಯೇನ ಸನ್ತಿಕತೋ ಸನ್ತಿಕುದ್ಧರಣಮೇವ ಹೋತಿ, ತಥಾ ಸತಿ ಅತ್ಥವಿಸೇಸೋ ನ ಹೋತಿ, ಉಪಾದಾಯುಪಾದಾಯ ದೂರಸನ್ತಿಕತಾ ಇಧ ವುಚ್ಚತಿ. ತಸ್ಮಾ ಸನ್ತಿಕತೋ ಸನ್ತಿಕುದ್ಧರಣಞ್ಚ ನ ಸಕ್ಕಾ ಕಾತುಂ ಅತ್ಥವಿಸೇಸಾಭಾವತೋ, ಅನಧಿಪ್ಪೇತತ್ತಾ ಚಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

ನನು ಚ ಅತಿಸಯವಚನಿಚ್ಛಾವಸೇನ ಅತ್ಥೇವ ಅತ್ಥವಿಸೇಸೋತಿ ಚೋದನಂ ಮನಸಿ ಕತ್ವಾ ಆಹ ‘‘ದೂರದೂರತರತಾಯ ವಿಯ ಸನ್ತಿಕಸನ್ತಿಕತರತಾಯ ಚ ಅನಧಿಪ್ಪೇತತ್ತಾ’’ತಿ. ಯಾತಿ ಅಕುಸಲವೇದನಾ. ತತೋತಿ ಕುಸಲವೇದಯಿತತೋ. ಇಧ ವುತ್ತಸ್ಸ ದೂರಸ್ಸಾತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ವೇದನಾಕ್ಖನ್ಧವಿಭಙ್ಗೇ ‘‘ಅಕುಸಲಾ ವೇದನಾ ಕುಸಲಾಬ್ಯಾಕತಾಹಿ ವೇದನಾಹಿ ದೂರೇ’’ತಿಆದಿನಾ (ವಿಭ. ೧೩) ವುತ್ತಸ್ಸ ದೂರಸ್ಸ. ದೂರತೋ ಅಚ್ಚನ್ತವಿಸಭಾಗತ್ತಾತಿ ಯತೋ ಯಂ ‘‘ದೂರೇ’’ತಿ ವುತ್ತಂ, ತತೋ ಅಚ್ಚನ್ತವಿಸದಿಸತ್ತಾ ತಸ್ಸ ವಸೇನ ದೂರೇ ಸನ್ತಿಕಂ ನತ್ಥೀತಿ ನ ಸಕ್ಕಾ ದೂರತೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಉದ್ಧರಿತುಂ. ಅಯಞ್ಹೇತ್ಥ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ – ಹೇಟ್ಠಾ ಯಾ ವೇದನಾ ಯಾಯ ವೇದನಾಯ ದೂರೇತಿ ವುತ್ತಾ, ಸಾ ಏವ ತಸ್ಸಾ ಕೇನಚಿಪಿ ಪರಿಯಾಯೇನ ಸನ್ತಿಕೇತಿ ನ ಉದ್ಧರಿತಬ್ಬಾತಿ. ಸನ್ತಿಕೇತಿ ವುತ್ತವೇದನಂಯೇವ ಸನ್ಧಾಯ ವದತಿ. ಭಿನ್ನೇತಿ ಲೋಭಸಹಗತಾದಿವಸೇನ ವಿಭತ್ತೇ. ತತ್ಥೇವಾತಿ ‘‘ಸನ್ತಿಕೇ’’ತಿ ವುತ್ತಅತ್ಥೇ ಏವ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ‘‘ಅಕುಸಲಾ ವೇದನಾ ಅಕುಸಲಾಯ ವೇದನಾಯ ಸನ್ತಿಕೇ’’ತಿ ಏವಂ ವುತ್ತಅಕುಸಲಾಯ ವೇದನಾಯಮೇವ ಲೋಭಸಹಗತಾದಿವಸೇನ ವಿಭತ್ತಾಯ ದೂರಭಾವೋಪಿ ಲಬ್ಭತಿ. ಏವಂ ಸೇಸೇಸುಪೀತಿ.

ಯದಿ ಸನ್ತಿಕತೋ ದೂರಂ ಲಬ್ಭತಿ, ಯದಗ್ಗೇನ ದೂರಂ ಲಬ್ಭತಿ, ತದಗ್ಗೇನ ದೂರತೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಉದ್ಧರಿಯೇಯ್ಯಾತಿ ಚೋದನಂ ಮನಸಿ ಕತ್ವಾ ಆಹ ‘‘ಉಪಾದಾಯುಪಾದಾಯ ದೂರತೋ ಚ ಸನ್ತಿಕಂ ನ ಸಕ್ಕಾ ಉದ್ಧರಿತು’’ನ್ತಿಆದಿ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯಂ ಸನ್ತಿಕತೋ ದೂರಂ ಲಬ್ಭತಿ, ಯದಿಪಿ ತಂ ವಿಸಭಾಗಟ್ಠೇನ ಲಬ್ಭತಿ, ತಥಾಪಿ ಯಂ ತತ್ಥ ಸನ್ತಿಕಂ ಲಬ್ಭತಿ, ತಂ ಸಭಾಗಟ್ಠೇನೇವ ಲಬ್ಭತೀತಿ ಸನ್ತಿಕತೋವ ಸನ್ತಿಕಂ ಉದ್ಧಟಂ ಸಿಯಾತಿ. ತಸ್ಮಾತಿ ಯಸ್ಮಾ ವಿಸಭಾಗಟ್ಠೇನ ದೂರತಾ, ಸಭಾಗಟ್ಠೇನ ಚ ಸನ್ತಿಕತಾ ಇಚ್ಛಿತಾ, ತಸ್ಮಾ. ಲೋಭಸಹಗತಾಯ ದೋಸಸಹಗತಾ ವಿಸಭಾಗತಾಯ ದೂರೇ ಸಮಾನಾ ಕಥಂ ಸನ್ತಿಕೇ ಭವೇಯ್ಯಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ನನು ತಾಸಂ ಅಕುಸಲಸಭಾಗತಾ ಲಬ್ಭತೇವಾತಿ ತತ್ಥ ಉತ್ತರಮಾಹ ‘‘ವಿಸಭಾಗತಾ’’ತಿಆದಿ. ತತ್ಥ ಭೇದಂ ಅಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ನ ಪವತ್ತತೀತಿ ಭೇದಂ ವಿಸೇಸಂ ಅಸದಿಸತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಏವ ಪವತ್ತತಿ ವಿಸಭಾಗತಾ. ದೂರತಾಯಾತಿ ಇಧಾಧಿಪ್ಪೇತಾಯ ದೂರತಾಯ ಸಭಾಗಸ್ಸ ಅಬ್ಯಾಪಕತ್ತಾ ದೂರತೋ ಸನ್ತಿಕುದ್ಧರಣಂ ನ ಸಕ್ಕಾ ಕಾತುಂ. ಸತಿ ಹಿ ಸಭಾಗಬ್ಯಾಪಕತ್ತೇ ಸಿಯಾ ಸನ್ತಿಕತಾತಿ ದೂರತೋ ಸನ್ತಿಕುದ್ಧರಣಂ ಸಕ್ಕಾ ಕಾತುನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ‘‘ನ ಹೀ’’ತಿಆದಿನಾ ತಮೇವತ್ಥಂ ಪಾಕಟಂ ಕರೋತಿ. ಸಭಾಗತಾತಿ ಸಾಮಞ್ಞಂ. ಭೇದನ್ತಿ ವಿಸೇಸಂ. ಅನ್ತೋಗಧಂ ಕತ್ವಾವಾತಿ ಅಭಿಬ್ಯಾಪೇತ್ವಾವ. ವಿಸಭಾಗಬ್ಯಾಪಕತ್ತಾ ಸನ್ತಿಕತಾಯಾತಿ ಇಧಾಧಿಪ್ಪೇತವಿಸಭಾಗಂ ಬ್ಯಾಪೇತ್ವಾ ಪವತ್ತನತೋ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತಸನ್ತಿಕತಾಯ ಸನ್ತಿಕತೋ ದೂರುದ್ಧರಣಂ ಸಕ್ಕಾ ಕಾತುಂ. ತಮೇವತ್ಥಂ ‘‘ಅಕುಸಲತಾ ಹೀ’’ತಿಆದಿನಾ ಪಾಕಟಂ ಕರೋತಿ.

ವೇದನಾಕ್ಖನ್ಧನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.