(೫.) ಪಞ್ಚಕನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ

೯೪೦. ಆಗನ್ತುಂ ಪನ ನ ದೇನ್ತೀತಿ ಆಗಮನಸ್ಸ ಪಚ್ಚಯಾ ನ ಹೋನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ.

೯೪೧. ಅವದೇಹನತೋತಿ ಪೂರಣೇನ ಮಂಸೂಪಚಯಹೇತುತಾಯ ಚ ಉಪಚಯನತೋ. ಗಿಮ್ಹಕಾಲೇ ಭುಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸಯನ್ತಸ್ಸ ಸುಖಂ ಹೋತೀತಿ ತಂ ಉತುಸುಖಂ ‘‘ಸೇಯ್ಯಸುಖ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ, ಸಯನಿರಿಯಾಪಥಸುಖನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ವತನ್ತಿ ಧುತಙ್ಗಾನಿ. ತಪೋತಿ ಖನ್ಧಕವತ್ತಾನಿ, ವೀರಿಯಂ ವಾ. ಸೀಲಗ್ಗಹಣೇನ ಖನ್ಧಕವತ್ತಮೇಥುನವಿರತೀನಂ ಗಹಿತತ್ತಾ ತಪಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಗ್ಗಹಣಂ ನ ಕತ್ತಬ್ಬನ್ತಿ ಚೇ? ನ, ಅಞ್ಞಸೀಲತೋ ವಿಸೇಸೇತ್ವಾ ತಪಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಾನಂ ದೇವತ್ತಕಾರಣತ್ತಗ್ಗಹಣಸ್ಸ ದಸ್ಸನತೋ, ಬಾಹಿರಾನಞ್ಚಸ್ಸ ವಿನಿಬನ್ಧಸ್ಸ ಪವತ್ತಿದಸ್ಸನತೋ ವಾ. ತೇಸಞ್ಹಿ ಅವಿಹಿಂಸಾದಿಗೋವತಾದಿದುಕ್ಕರಕಾರಿಕಾಮೇಥುನವಿರತಿಯೋ ಯಥಾಕ್ಕಮಂ ಸೀಲಾದೀನಿ, ತಾನಿ ಚ ತೇ ದೇವನಿಕಾಯಂ ಪಣಿಧಾಯ ಚರನ್ತೀತಿ. ಅಞ್ಞಥಾ ಚ ಸದ್ಧಾರುಚಿಆದೀಹಿ ‘‘ಯತೋ ಖೋ ಭೋ ಅಯಂ ಅತ್ತಾ ರೂಪೀ ಚಾತುಮಹಾಭೂತಿಕೋ ಮಾತಾಪೇತ್ತಿಕಸಮ್ಭವೋ ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಉಚ್ಛಿಜ್ಜತೀ’’ತಿಆದಿನಾ (ದೀ. ನಿ. ೧.೮೫) ವಿಕಪ್ಪೇತ್ವಾ.

೯೪೨. ಬ್ಯಸನೇಸು ಞಾತಿಭೋಗರೋಗಬ್ಯಸನಗ್ಗಹಣೇನ ತಂನಿಮಿತ್ತಾ ಸೋಕಾದಯೋ ಗಹಿತಾತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಾ. ದಸ್ಸನಸವನೇಸು ಪಟಿಕೂಲತಾ ದಸ್ಸನಸವನಪಟಿಕೂಲತಾ. ಏತ್ಥ ಚ ಆದೀನವೇಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ ತೇಸಂ ಕಾರಣಭೂತಾ ಅಕ್ಖನ್ತಿಯೇವ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ಕಥಿತಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ, ಅಕ್ಖನ್ತಿಮೂಲಕಾ ವಾ ಅಪ್ಪಿಯತಾದಿಹೇತುಭೂತಾ ದುಕ್ಕಟದುಬ್ಭಾಸಿತತಾದಿದೋಸಾ.

ಮಿಚ್ಛಾಜೀವನಿಮಿತ್ತಂ ಮರಣಕಾಲೇ ಉಪ್ಪನ್ನಭಯಂ ‘‘ಆಜೀವಕಭಯ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ. ‘‘ಆಜೀವಿಕಾಭಯ’’ನ್ತಿ ಪನ ಪಾಠೇ ಪಚ್ಚಯಾನುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಪಸ್ಸತೋ ಆಜೀವಿಕನಿಮಿತ್ತೋ ಚಿತ್ತುತ್ರಾಸೋತಿ ಅತ್ಥೋ ದಟ್ಠಬ್ಬೋ. ಕಿತ್ತಿಸದ್ದೋ ಸಿಲೋಕನ್ತಿ ತಪ್ಪಟಿಪಕ್ಖಾ ಅಸಿಲೋಕಂ ಅಕಿತ್ತಿ. ತೇನಾಹ ‘‘ಗರಹಭಯ’’ನ್ತಿ.

೯೪೩. ಉಪ್ಪಿಲಾವಿತನ್ತಿ ಉದಗ್ಗತಾಸಙ್ಖಾತೋ ಅವೂಪಸಮಭಾವೋ, ಅವೂಪಸಮಹೇತುಭೂತೋ ವಾ ಪೀತಿಯಾ ಆಕಾರೋ.

ಪಞ್ಚಕನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.