(೪.) ಚತುಕ್ಕನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ

೯೩೯. ಇತೀತಿ ನಿದಸ್ಸನೇ ನಿಪಾತೋತಿ ಏವಂ-ಸದ್ದೇನ ಸಮಾನತ್ಥೋತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಭವಾಭವಹೇತೂತಿಪೀತಿ ಏತ್ಥ ಭವನ್ತಿ ಜಾಯನ್ತಿ ಏತೇನಾತಿ ಭವೋ, ಸಪ್ಪಿಆದಿಭೇಸಜ್ಜಂ. ಭವೋ ಏವ ಪಣೀತತರೋ ಅಭಿವುದ್ಧೋ ಅಭವೋ. ಭಾವನಾರಾಮತಾಅರಿಯವಂಸಪ್ಪಹೇಯ್ಯತ್ತಾ ವಾ ಪುರಿಮತಣ್ಹಾತ್ತಯವಜ್ಜಾ ಸಬ್ಬಾ ತಣ್ಹಾ ‘‘ಭವಾಭವಹೇತು ಉಪ್ಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ.

ಏತಾಯಾತಿ ಛನ್ದಾದಿಅಗತಿಯಾ. ನ ಗಚ್ಛನ್ತೀತಿ ನ ಪವತ್ತನ್ತಿ, ತಂ ತಂ ಕಿರಿಯಂ ನ ಕರೋನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಇಮಿನಾತಿ ಛನ್ದಾದಿನಾ ಅಗತಿಗಮನೇನ. ಛನ್ದಾದೀಸು ಯೇನ ನಿನ್ನೋ, ತೇನ ಗಮನಂ ಯಥಾನಿನ್ನಗಮನಂ.

‘‘ರಾಜಾ’’ತಿಆದಿನಾ ರಾಜಾದಿನಿಮಿತ್ತೋ ವಿಯ ಊಮಿಆದಿನಿಮಿತ್ತೋ ಚಿತ್ತುತ್ರಾಸೋ ಊಮಿಆದಿಭಯಂ, ‘‘ಊಮಿಭಯನ್ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕೋಧುಪಾಯಾಸಸ್ಸೇತಂ ಅಧಿವಚನ’’ನ್ತಿಆದಿವಚನತೋ (ಮ. ನಿ. ೨.೧೬೨; ಅ. ನಿ. ೪.೧೨೨; ಇತಿವು. ೧೦೯) ಕೋಧುಪಾಯಾಸಓದರಿಕತ್ತಪಞ್ಚಕಾಮಗುಣಮಾತುಗಾಮಾ ವಾ. ತತ್ಥ ಪಞ್ಚಕಾಮಗುಣಮಾತುಗಾಮಗ್ಗಹಣೇನ ತನ್ನಿಸ್ಸಿತಛನ್ದರಾಗಗ್ಗಹಣಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ, ಓದರಿಕತ್ತಞ್ಚ ಲೋಭೋವ. ಉಕ್ಖೇಪನೀಯಾದಿಕಮ್ಮಂ ವಿನಯದಣ್ಡಂ.

‘‘ಅಥ ಖೋ ತಿಮ್ಬರುಕೋ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಯೇನ ಭಗವಾ…ಪೇ… ಏತದವೋಚ ‘ಕಿಂ ನು ಖೋ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಸಯಂಕತಂ ಸುಖದುಕ್ಖ’ನ್ತಿ? ಮಾ ಹೇವಂ ತಿಮ್ಬರುಕಾತಿ ಭಗವಾ ಅವೋಚಾ’’ತಿಆದಿನಾ ನಿದಾನವಗ್ಗೇ (ಸಂ. ನಿ. ೨.೧೮) ಆಗತತ್ತಾ ‘‘ತಿಮ್ಬರುಕದಿಟ್ಠೀ’’ತಿ ವುತ್ತಾ.

ಚತುಕ್ಕನಿದ್ದೇಸವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.