೧೦. ಅಧಮ್ಮಿಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೭೦. ದಸಮೇ ವಿಸಮನ್ತಿ ಭಾವನಪುಂಸಕಮೇತಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ವಿಸಮಾ ಹುತ್ವಾ’’ತಿ. ಅಸಮಯೇನಾತಿ ಅಕಾಲೇ. ಭುಮ್ಮತ್ಥೇ ಹೇತಂ ಕರಣವಚನಂ. ಪಕಟ್ಠಂ ಪಧಾನಂ ಅಞ್ಜಸಂ ಏತೇಸನ್ತಿ ಪಞ್ಜಸಾ, ಅಞ್ಜಸಂ ಪಗತಾ ಪಟಿಪನ್ನಾತಿ ವಾ ಪಞ್ಜಸಾ, ಪಕತಿಮಗ್ಗಗಾಮಿನೋ. ನ ಪಞ್ಜಸಾ ಅಪಞ್ಜಸಾ, ಅಮಗ್ಗಪ್ಪಟಿಪನ್ನಾ. ತೇ ಪನ ಯಸ್ಮಾ ಮಗ್ಗತೋ ಅಪಗತಾ ನಾಮ ಹೋನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ವುತ್ತಂ ‘‘ಮಗ್ಗತೋ ಅಪಗತಾ’’ತಿಆದಿ.

ಗಾಥಾಸು ಪನ ಏವಮೇತ್ಥ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ. ಗುನ್ನಂ ಚೇ ತರಮಾನಾನನ್ತಿ ಗಾವೀಸು ಮಹೋಘಂ ತರನ್ತೀಸು. ಜಿಮ್ಹಂ ಗಚ್ಛತಿ ಪುಙ್ಗವೋತಿ ಯದಿ ಯೂಥಪತಿ ಉಸಭೋ ಕುಟಿಲಂ ಗಚ್ಛತಿ. ಸಬ್ಬಾ ತಾ ಜಿಮ್ಹಂ ಗಚ್ಛನ್ತೀತಿ ಸಬ್ಬಾ ತಾ ಗಾವಿಯೋ ಕುಟಿಲಮೇವ ಗಚ್ಛನ್ತಿ. ಕಸ್ಮಾ? ನೇತ್ತೇ ಜಿಮ್ಹಂ ಗತೇ ಸತಿ ತಸ್ಸ ಕುಟಿಲಗತತ್ತಾ. ಸೋ ಹಿ ತಾಸಂ ಪಚ್ಚಯಿಕೋ ಉಪದ್ದವಹರೋ ಚ. ಏವಮೇವನ್ತಿ ಯಥಾ ಚೇತಂ, ಏವಮೇವ ಯೋ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಪಧಾನಸಮ್ಮತೋ, ಯದಿ ಸೋ ಅಧಮ್ಮಚಾರೀ ಸಿಯಾ, ಯೇ ತಸ್ಸ ಅನುಜೀವಿನೋ, ಸಬ್ಬೇಪಿ ಅಧಮ್ಮಿಕಾ ಹೋನ್ತಿ. ಸಾಮಿಸಮ್ಪದಾ ಹಿ ಪಕತಿಸಮ್ಪದಂ ಸಮ್ಪಾದೇತಿ. ಯಸ್ಮಾ ಏತದೇವಂ, ತಸ್ಮಾ ಸಬ್ಬಂ ರಟ್ಠಂ ದುಕ್ಖಂ ಸೇತಿ, ರಾಜಾ ಚೇ ಹೋತಿ ಅಧಮ್ಮಿಕೋ.

ಅಧಮ್ಮಿಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಪತ್ತಕಮ್ಮವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.