೨. ಸಙ್ಗಹಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೩೨. ದುತಿಯೇ ತಸ್ಸ ದಾನಮೇವ ದಾತಬ್ಬನ್ತಿ ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ಪಬ್ಬಜಿತಪರಿಕ್ಖಾರಂ ಪತ್ತಚೀವರಾದಿ, ಗಿಹಿನೋ ಗಿಹಿಪರಿಕ್ಖಾರಂ ವತ್ಥಾವುಧಯಾನಸಯನಾದಿ ದಾತಬ್ಬಂ. ಸಬ್ಬನ್ತಿ ಸಬ್ಬಂ ಉಪಕಾರಂ. ಮಕ್ಖೇತ್ವಾ ನಾಸೇತಿ ಮಕ್ಖಿಭಾವೇ ಠತ್ವಾ. ತೇಲೇನ ವಿಯ ಮಕ್ಖೇತೀತಿ ಸತಧೋತತೇಲೇನ ಮಕ್ಖೇತಿ ವಿಯ. ಅತ್ಥವಡ್ಢನಕಥಾತಿ ಹಿತಾವಹಕಥಾ. ಕಥಾಗಹಣಞ್ಚೇತ್ಥ ನಿದಸ್ಸನಮತ್ತಂ, ಪರೇಸಂ ಹಿತಾವಹೋ ಕಾಯಪ್ಪಯೋಗೋಪಿ ಅತ್ಥಚರಿಯಾ. ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ಪನ ವಚಿಪ್ಪಯೋಗವಸೇನೇವ ಅತ್ಥಚರಿಯಾ ವುತ್ತಾ. ಸಮಾನತ್ತತಾತಿ ಸದಿಸಭಾವೋ, ಸಮಾನಟ್ಠಾನೇ ಠಪನಂ, ತಂ ಪನಸ್ಸ ಸಮಾನಟ್ಠಪನಂ ಅತ್ತಸದಿಸತಾಕರಣಮುಖೇನ ಏಕಸಮ್ಭೋಗತಾ. ಅತ್ತನೋ ಸುಖುಪ್ಪತ್ತಿಯಂ ತಸ್ಸ ಚ ದುಕ್ಖುಪ್ಪತ್ತಿಯಂ ತೇನ ದುಕ್ಖೇನ ಅತ್ತನಾ ಏಕಸಮ್ಭೋಗತಾತಿ ಆಹ ‘‘ಸಮಾನಸುಖದುಕ್ಖಭಾವೋ’’ತಿ. ಸಾ ಚ ಸಮಾನಸುಖದುಕ್ಖತಾ ಏಕತೋ ನಿಸಜ್ಜಾದಿನಾ ಪಾಕಟಾ ಹೋತೀತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ಏಕಾಸನೇ’’ತಿಆದಿಮಾಹ.

ತತ್ಥ ಜಾತಿಯಾ ಹೀನೋ ಭೋಗೇನ ಅಧಿಕೋ ದುಸ್ಸಙ್ಗಹೋ ಹೋತಿ. ನ ಹಿ ಸಕ್ಕಾ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕಪರಿಭೋಗೋ ಕಾತುಂ ಜಾತಿಯಾ ಹೀನತ್ತಾ. ತಸ್ಸ ತಥಾ ಅಕರಿಯಮಾನೇ ಚ ಸೋ ಕುಜ್ಝತಿ ಭೋಗೇನ ಅಧಿಕತ್ತಾ, ತಸ್ಮಾ ಸೋ ದುಸ್ಸಙ್ಗಹೋ. ಭೋಗೇನ ಹೀನೋ ಜಾತಿಯಾ ಅಧಿಕೋಪಿ ದುಸ್ಸಙ್ಗಹೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಹಿ ‘‘ಅಹಂ ಜಾತಿಮಾ’’ತಿ ಭೋಗಸಮ್ಪನ್ನೇನ ಸದ್ಧಿ ಏಕಪರಿಭೋಗಂ ಇಚ್ಛತಿ, ತಸ್ಮಿಂ ಅಕರಿಯಮಾನೇ ಕುಜ್ಝತಿ. ಉಭೋಹಿಪಿ ಹೀನೋ ಸುಸಙ್ಗಹೋ ಹೋತಿ. ನ ಹಿ ಸೋ ಇತರೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕಪರಿಭೋಗಂ ಇಚ್ಛತಿ ಜಾತಿಯಾ ಹೀನಭಾವತೋ, ನ ಅಕರಿಯಮಾನೋ ಕುಜ್ಝತಿ ಭೋಗೇನ ಹೀನಭಾವತೋ. ಉಭೋಹಿ ಸದಿಸೋಪಿ ಸುಸಙ್ಗಹೋಯೇವ. ಸದಿಸಭಾವೇನೇವ ಇತರೇನ ಸಹ ಏಕಪರಿಭೋಗಸ್ಸ ಪಚ್ಚಾಸೀಸಾಯ, ಅಕರಣೇ ಚ ತಸ್ಸ ಕುಜ್ಝನಸ್ಸ ಅಭಾವತೋ. ಭಿಕ್ಖು ದುಸ್ಸೀಲೋ ದುಸ್ಸಙ್ಗಹೋ ಹೋತಿ. ನ ಹಿ ಸಕ್ಕಾ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕಪರಿಭೋಗಂ ಕಾತುಂ, ಅಕರಿಯಮಾನೇ ಚ ಕುಜ್ಝತಿ. ಸೀಲವಾ ಪನ ಸುಸಙ್ಗಹೋ ಹೋತಿ. ಸೀಲವಾ ಹಿ ಅದೀಯಮಾನೇಪಿ ಕಿಸ್ಮಿಞ್ಚಿ ಆಮಿಸೇ ಅಕರಿಯಮಾನೇಪಿ ಸಙ್ಗಹೇ ನ ಕುಜ್ಝತಿ, ಅಞ್ಞಂ ಅತ್ತನಾ ಸದ್ಧಿಂ ಪರಿಭೋಗಂ ಅಕರೋನ್ತಮ್ಪಿ ನ ಪಾಪಕೇನ ಚಿತ್ತೇನ ಪಸ್ಸತಿ ಪೇಸಲಭಾವತೋ. ತತೋ ಏವ ಪರಿಭೋಗೋಪಿ ಅನೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸುಕರೋ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಾ ಗಿಹಿ ಚೇ, ಉಭೋಹಿ ಸದಿಸೋ. ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಚೇ, ಸೀಲವಾ ಪುಗ್ಗಲೋ. ಏವಂ ಸಮಾನತ್ತತಾಯ ಸಙ್ಗಹೇತಬ್ಬೋ. ತೇನೇವಾಹ ‘‘ಸೋ ಸಚೇ ಗಹಟ್ಠಸ್ಸ ಜಾತಿಯಾ ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ಸೀಲೇನ ಸದಿಸೋ ಹೋತಿ, ತಸ್ಸಾಯಂ ಸಮಾನತ್ತತಾ ಕಾತಬ್ಬಾ’’ತಿ. ಸೇಸಂ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ.

ಸಙ್ಗಹಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.