೬. ತಣ್ಹಕ್ಖಯಸುತ್ತಂ

೨೦೭. ‘‘ಯೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಗ್ಗೋ ಯಾ ಪಟಿಪದಾ ತಣ್ಹಕ್ಖಯಾಯ ಸಂವತ್ತತಿ, ತಂ ಮಗ್ಗಂ ತಂ ಪಟಿಪದಂ ಭಾವೇಥ. ಕತಮೋ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮಗ್ಗೋ ಕತಮಾ ಚ ಪಟಿಪದಾ ತಣ್ಹಕ್ಖಯಾಯ ಸಂವತ್ತತಿ? ಯದಿದಂ – ಸತ್ತ ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾ. ಕತಮೇ ಸತ್ತ? ಸತಿಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗೋ…ಪೇ… ಉಪೇಕ್ಖಾಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗೋ’’ತಿ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಆಯಸ್ಮಾ ಉದಾಯೀ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಥಂ ಭಾವಿತಾ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಸತ್ತ ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾ, ಕಥಂ ಬಹುಲೀಕತಾ ತಣ್ಹಕ್ಖಯಾಯ ಸಂವತ್ತನ್ತೀ’’ತಿ?

‘‘ಇಧ, ಉದಾಯಿ, ಭಿಕ್ಖು ಸತಿಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಂ ಭಾವೇತಿ ವಿವೇಕನಿಸ್ಸಿತಂ ವಿರಾಗನಿಸ್ಸಿತಂ ನಿರೋಧನಿಸ್ಸಿತಂ ವೋಸ್ಸಗ್ಗಪರಿಣಾಮಿಂ ವಿಪುಲಂ ಮಹಗ್ಗತಂ ಅಪ್ಪಮಾಣಂ ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಜಂ [ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಝಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)]. ತಸ್ಸ ಸತಿಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಂ ಭಾವಯತೋ ವಿವೇಕನಿಸ್ಸಿತಂ ವಿರಾಗನಿಸ್ಸಿತಂ ನಿರೋಧನಿಸ್ಸಿತಂ ವೋಸ್ಸಗ್ಗಪರಿಣಾಮಿಂ ವಿಪುಲಂ ಮಹಗ್ಗತಂ ಅಪ್ಪಮಾಣಂ ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಜಂ ತಣ್ಹಾ ಪಹೀಯತಿ. ತಣ್ಹಾಯ ಪಹಾನಾ ಕಮ್ಮಂ ಪಹೀಯತಿ. ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಪಹಾನಾ ದುಕ್ಖಂ ಪಹೀಯತಿ…ಪೇ… ಉಪೇಕ್ಖಾಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಂ ಭಾವೇತಿ ವಿವೇಕನಿಸ್ಸಿತಂ ವಿರಾಗನಿಸ್ಸಿತಂ ನಿರೋಧನಿಸ್ಸಿತಂ ವೋಸ್ಸಗ್ಗಪರಿಣಾಮಿಂ ವಿಪುಲಂ ಮಹಗ್ಗತಂ ಅಪ್ಪಮಾಣಂ ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಜಂ. ತಸ್ಸ ಉಪೇಕ್ಖಾಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಂ ಭಾವಯತೋ ವಿವೇಕನಿಸ್ಸಿತಂ ವಿರಾಗನಿಸ್ಸಿತಂ ನಿರೋಧನಿಸ್ಸಿತಂ ವೋಸ್ಸಗ್ಗಪರಿಣಾಮಿಂ ವಿಪುಲಂ ಮಹಗ್ಗತಂ ಅಪ್ಪಮಾಣಂ ಅಬ್ಯಾಪಜ್ಜಂ ತಣ್ಹಾ ಪಹೀಯತಿ ತಣ್ಹಾಯ ಪಹಾನಾ ಕಮ್ಮಂ ಪಹೀಯತಿ. ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಪಹಾನಾ ದುಕ್ಖಂ ಪಹೀಯತಿ. ಇತಿ ಖೋ, ಉದಾಯಿ, ತಣ್ಹಕ್ಖಯಾ ಕಮ್ಮಕ್ಖಯೋ, ಕಮ್ಮಕ್ಖಯಾ ದುಕ್ಖಕ್ಖಯೋ’’ತಿ. ಛಟ್ಠಂ.