೯. ದುತಿಯಗಿಞ್ಜಕಾವಸಥಸುತ್ತಂ

೧೦೦೫. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಸೋಕೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖು ಕಾಲಙ್ಕತೋ; ತಸ್ಸ ಕಾ ಗತಿ, ಕೋ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯೋ? ಅಸೋಕಾ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖುನೀ ಕಾಲಙ್ಕತಾ…ಪೇ… ಅಸೋಕೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಉಪಾಸಕೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ…ಪೇ… ಅಸೋಕಾ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಉಪಾಸಿಕಾ ಕಾಲಙ್ಕತಾ; ತಸ್ಸಾ ಕಾ ಗತಿ, ಕೋ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯೋ’’ತಿ?

‘‘ಅಸೋಕೋ, ಆನನ್ದ, ಭಿಕ್ಖು ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಆಸವಾನಂ ಖಯಾ ಅನಾಸವಂ ಚೇತೋವಿಮುತ್ತಿಂ ಪಞ್ಞಾವಿಮುತ್ತಿಂ ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹಾಸಿ…ಪೇ… (ಪುರಿಮವೇಯ್ಯಾಕರಣೇನ ಏಕನಿದಾನಂ).

‘‘ಅಯಂ ಖೋ ಸೋ, ಆನನ್ದ, ಧಮ್ಮಾದಾಸೋ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯೋ; ಯೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ ಅತ್ತನಾವ ಅತ್ತಾನಂ ಬ್ಯಾಕರೇಯ್ಯ – ‘ಖೀಣನಿರಯೋಮ್ಹಿ ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿ ಖೀಣಪೇತ್ತಿವಿಸಯೋ ಖೀಣಾಪಾಯದುಗ್ಗತಿವಿನಿಪಾತೋ, ಸೋತಾಪನ್ನೋಹಮಸ್ಮಿ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮೋ ನಿಯತೋ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯಣೋ’’’ತಿ. ನವಮಂ.