೧೦. ತತಿಯಗಿಞ್ಜಕಾವಸಥಸುತ್ತಂ

೧೦೦೬. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಕ್ಕಟೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ; ತಸ್ಸ ಕಾ ಗತಿ, ಕೋ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯೋ? ಕಳಿಭೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ…ಪೇ… ನಿಕತೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ…ಪೇ… ಕಟಿಸ್ಸಹೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ…ಪೇ… ತುಟ್ಠೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ…ಪೇ… ಸನ್ತುಟ್ಠೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ…ಪೇ… ಭದ್ದೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ…ಪೇ… ಸುಭದ್ದೋ ನಾಮ, ಭನ್ತೇ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ; ತಸ್ಸ ಕಾ ಗತಿ ಕೋ ಅಭಿಸಮ್ಪರಾಯೋ’’ತಿ?

‘‘ಕಕ್ಕಟೋ, ಆನನ್ದ, ಉಪಾಸಕೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಓರಮ್ಭಾಗಿಯಾನಂ ಸಂಯೋಜನಾನಂ ಪರಿಕ್ಖಯಾ ಓಪಪಾತಿಕೋ ತತ್ಥ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಯೀ ಅನಾವತ್ತಿಧಮ್ಮೋ ತಸ್ಮಾ ಲೋಕಾ. ಕಳಿಭೋ, ಆನನ್ದ …ಪೇ… ನಿಕತೋ, ಆನನ್ದ…ಪೇ… ಕಟಿಸ್ಸಹೋ, ಆನನ್ದ …ಪೇ… ತುಟ್ಠೋ, ಆನನ್ದ…ಪೇ… ಸನ್ತುಟ್ಠೋ, ಆನನ್ದ…ಪೇ… ಭದ್ದೋ, ಆನನ್ದ…ಪೇ… ಸುಭದ್ದೋ, ಆನನ್ದ, ಉಪಾಸಕೋ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಓರಮ್ಭಾಗಿಯಾನಂ ಸಂಯೋಜನಾನಂ ಪರಿಕ್ಖಯಾ ಓಪಪಾತಿಕೋ ತತ್ಥ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಯೀ ಅನಾವತ್ತಿಧಮ್ಮೋ ತಸ್ಮಾ ಲೋಕಾ. (ಸಬ್ಬೇ ಏಕಗತಿಕಾ ಕಾತಬ್ಬಾ).

‘‘ಪರೋಪಞ್ಞಾಸ, ಆನನ್ದ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕಾ ಕಾಲಙ್ಕತಾ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಓರಮ್ಭಾಗಿಯಾನಂ ಸಂಯೋಜನಾನಂ ಪರಿಕ್ಖಯಾ ಓಪಪಾತಿಕಾ ತತ್ಥ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಯಿನೋ ಅನಾವತ್ತಿಧಮ್ಮಾ ತಸ್ಮಾ ಲೋಕಾ. ಸಾಧಿಕನವುತಿ, ಆನನ್ದ, ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕಾ ಕಾಲಙ್ಕತಾ ತಿಣ್ಣಂ ಸಂಯೋಜನಾನಂ ಪರಿಕ್ಖಯಾ ರಾಗದೋಸಮೋಹಾನಂ ತನುತ್ತಾ ಸಕದಾಗಾಮಿನೋ; ಸಕಿದೇವ ಇಮಂ ಲೋಕಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ದುಕ್ಖಸ್ಸನ್ತಂ ಕರಿಸ್ಸನ್ತಿ. ಛಾತಿರೇಕಾನಿ ಖೋ, ಆನನ್ದ, ಪಞ್ಚಸತಾನಿ ಞಾತಿಕೇ ಉಪಾಸಕಾ ಕಾಲಙ್ಕತಾ ತಿಣ್ಣಂ ಸಂಯೋಜನಾನಂ ಪರಿಕ್ಖಯಾ ಸೋತಾಪನ್ನಾ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮಾ ನಿಯತಾ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯಣಾ.

‘‘ಅನಚ್ಛರಿಯಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಆನನ್ದ, ಯಂ ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಕಾಲಂ ಕರೇಯ್ಯ; ತಸ್ಮಿಂ ತಸ್ಮಿಂ ಚೇ ಮಂ ಕಾಲಙ್ಕತೇ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏತಮತ್ಥಂ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿಸ್ಸಥ. ವಿಹೇಸಾ ಪೇಸಾ, ಆನನ್ದ, ಅಸ್ಸ ತಥಾಗತಸ್ಸ. ತಸ್ಮಾತಿಹಾನನ್ದ, ಧಮ್ಮಾದಾಸಂ ನಾಮ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯಂ ದೇಸೇಸ್ಸಾಮಿ; ಯೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ ಅತ್ತನಾವ ಅತ್ತಾನಂ ಬ್ಯಾಕರೇಯ್ಯ – ‘ಖೀಣನಿರಯೋಮ್ಹಿ ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿ ಖೀಣಪೇತ್ತಿವಿಸಯೋ ಖೀಣಾಪಾಯದುಗ್ಗತಿವಿನಿಪಾತೋ, ಸೋತಾಪನ್ನೋಹಮಸ್ಮಿ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮೋ ನಿಯತೋ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯಣೋ’’’.

‘‘ಕತಮೋ ಚ ಸೋ, ಆನನ್ದ, ಧಮ್ಮಾದಾಸೋ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯೋ; ಯೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ ಅತ್ತನಾವ ಅತ್ತಾನಂ ಬ್ಯಾಕರೇಯ್ಯ – ‘ಖೀಣನಿರಯೋಮ್ಹಿ ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿ ಖೀಣಪೇತ್ತಿವಿಸಯೋ ಖೀಣಾಪಾಯದುಗ್ಗತಿವಿನಿಪಾತೋ, ಸೋತಾಪನ್ನೋಹಮಸ್ಮಿ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮೋ ನಿಯತೋ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯಣೋ’’’.

‘‘ಇಧಾನನ್ದ, ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಬುದ್ಧೇ ಅವೇಚ್ಚಪ್ಪಸಾದೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ – ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ…ಪೇ… ಸತ್ಥಾ ದೇವಮನುಸ್ಸಾನಂ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾತಿ. ಧಮ್ಮೇ…ಪೇ… ಸಙ್ಘೇ…ಪೇ… ಅರಿಯಕನ್ತೇಹಿ ಸೀಲೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಹೋತಿ ಅಖಣ್ಡೇಹಿ…ಪೇ… ಸಮಾಧಿಸಂವತ್ತನಿಕೇಹಿ. ಅಯಂ ಖೋ ಸೋ, ಆನನ್ದ, ಧಮ್ಮಾದಾಸೋ ಧಮ್ಮಪರಿಯಾಯೋ; ಯೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಆಕಙ್ಖಮಾನೋ ಅತ್ತನಾವ ಅತ್ತಾನಂ ಬ್ಯಾಕರೇಯ್ಯ – ‘ಖೀಣನಿರಯೋಮ್ಹಿ ಖೀಣತಿರಚ್ಛಾನಯೋನಿ ಖೀಣಪೇತ್ತಿವಿಸಯೋ ಖೀಣಾಪಾಯದುಗ್ಗತಿವಿನಿಪಾತೋ, ಸೋತಾಪನ್ನೋಹಮಸ್ಮಿ ಅವಿನಿಪಾತಧಮ್ಮೋ ನಿಯತೋ ಸಮ್ಬೋಧಿಪರಾಯಣೋ’’’ತಿ. ದಸಮಂ.

ವೇಳುದ್ವಾರವಗ್ಗೋ ಪಠಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ರಾಜಾ ಓಗಧದೀಘಾವು, ಸಾರಿಪುತ್ತಾಪರೇ ದುವೇ;

ಥಪತೀ ವೇಳುದ್ವಾರೇಯ್ಯಾ, ಗಿಞ್ಜಕಾವಸಥೇ ತಯೋತಿ.