೧೦. ಉದಕಸುತ್ತಂ

೧೦೩. ‘‘ಉದಕೋ [ಉದ್ದಕೋ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಸುದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರಾಮಪುತ್ತೋ ಏವಂ ವಾಚಂ ಭಾಸತಿ – ‘ಇದಂ ಜಾತು ವೇದಗೂ, ಇದಂ ಜಾತು ಸಬ್ಬಜೀ [ಸಬ್ಬಜಿ (ಪೀ.)], ಇದಂ ಜಾತು ಅಪಲಿಖತಂ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖಣಿ’ನ್ತಿ. ತಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಉದಕೋ ರಾಮಪುತ್ತೋ ಅವೇದಗೂಯೇವ ಸಮಾನೋ ‘ವೇದಗೂಸ್ಮೀ’ತಿ ಭಾಸತಿ, ಅಸಬ್ಬಜೀಯೇವ ಸಮಾನೋ ‘ಸಬ್ಬಜೀಸ್ಮೀ’ತಿ ಭಾಸತಿ, ಅಪಲಿಖತಂಯೇವ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖತಂ ಮೇ ‘ಗಣ್ಡಮೂಲ’ನ್ತಿ ಭಾಸತಿ. ಇಧ ಖೋ ತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಸಮ್ಮಾ ವದಮಾನೋ ವದೇಯ್ಯ – ‘ಇದಂ ಜಾತು ವೇದಗೂ, ಇದಂ ಜಾತು ಸಬ್ಬಜೀ, ಇದಂ ಜಾತು ಅಪಲಿಖತಂ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖಣಿ’’’ನ್ತಿ.

‘‘ಕಥಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇದಗೂ ಹೋತಿ? ಯತೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಛನ್ನಂ ಫಸ್ಸಾಯತನಾನಂ ಸಮುದಯಞ್ಚ ಅತ್ಥಙ್ಗಮಞ್ಚ ಅಸ್ಸಾದಞ್ಚ ಆದೀನವಞ್ಚ ನಿಸ್ಸರಣಞ್ಚ ಯಥಾಭೂತಂ ಪಜಾನಾತಿ; ಏವಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ವೇದಗೂ ಹೋತಿ.

‘‘ಕಥಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಸಬ್ಬಜೀ ಹೋತಿ? ಯತೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಛನ್ನಂ ಫಸ್ಸಾಯತನಾನಂ ಸಮುದಯಞ್ಚ ಅತ್ಥಙ್ಗಮಞ್ಚ ಅಸ್ಸಾದಞ್ಚ ಆದೀನವಞ್ಚ ನಿಸ್ಸರಣಞ್ಚ ಯಥಾಭೂತಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಅನುಪಾದಾವಿಮುತ್ತೋ ಹೋತಿ; ಏವಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಸಬ್ಬಜೀ ಹೋತಿ.

‘‘ಕಥಞ್ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅಪಲಿಖತಂ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖತಂ ಹೋತಿ? ಗಣ್ಡೋತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮಸ್ಸೇತಂ ಚಾತುಮಹಾಭೂತಿಕಸ್ಸ ಕಾಯಸ್ಸ ಅಧಿವಚನಂ ಮಾತಾಪೇತ್ತಿಕಸಮ್ಭವಸ್ಸ ಓದನಕುಮ್ಮಾಸೂಪಚಯಸ್ಸ ಅನಿಚ್ಚುಚ್ಛಾದನಪರಿಮದ್ದನಭೇದನವಿದ್ಧಂಸನಧಮ್ಮಸ್ಸ. ಗಣ್ಡಮೂಲನ್ತಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಣ್ಹಾಯೇತಂ ಅಧಿವಚನಂ. ಯತೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೋ ತಣ್ಹಾ ಪಹೀನಾ ಹೋತಿ ಉಚ್ಛಿನ್ನಮೂಲಾ ತಾಲಾವತ್ಥುಕತಾ ಅನಭಾವಙ್ಕತಾ ಆಯತಿಂ ಅನುಪ್ಪಾದಧಮ್ಮಾ; ಏವಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅಪಲಿಖತಂ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖತಂ ಹೋತಿ.

‘‘ಉದಕೋ ಸುದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರಾಮಪುತ್ತೋ ಏವಂ ವಾಚಂ ಭಾಸತಿ – ‘ಇದಂ ಜಾತು ವೇದಗೂ, ಇದಂ ಜಾತು ಸಬ್ಬಜೀ, ಇದಂ ಜಾತು ಅಪಲಿಖತಂ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖಣಿ’ನ್ತಿ. ತಂ ಖೋ ಪನೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಉದಕೋ ರಾಮಪುತ್ತೋ ಅವೇದಗೂಯೇವ ಸಮಾನೋ ‘ವೇದಗೂಸ್ಮೀ’ತಿ ಭಾಸತಿ, ಅಸಬ್ಬಜೀಯೇವ ಸಮಾನೋ ‘ಸಬ್ಬಜೀಸ್ಮೀ’ತಿ ಭಾಸತಿ; ಅಪಲಿಖತಂಯೇವ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ‘ಪಲಿಖತಂ ಮೇ ಗಣ್ಡಮೂಲ’ನ್ತಿ ಭಾಸತಿ. ಇಧ ಖೋ ತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಸಮ್ಮಾ ವದಮಾನೋ ವದೇಯ್ಯ – ‘ಇದಂ ಜಾತು ವೇದಗೂ, ಇದಂ ಜಾತು ಸಬ್ಬಜೀ, ಇದಂ ಜಾತು ಅಪಲಿಖತಂ ಗಣ್ಡಮೂಲಂ ಪಲಿಖಣಿ’’’ನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ಸಳವಗ್ಗೋ ದಸಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ದ್ವೇ ಸಂಗಯ್ಹಾ ಪರಿಹಾನಂ, ಪಮಾದವಿಹಾರೀ ಚ ಸಂವರೋ;

ಸಮಾಧಿ ಪಟಿಸಲ್ಲಾನಂ, ದ್ವೇ ನತುಮ್ಹಾಕೇನ ಉದ್ದಕೋತಿ.

ಸಳಾಯತನವಗ್ಗೇ ದುತಿಯಪಣ್ಣಾಸಕೋ ಸಮತ್ತೋ.

ತಸ್ಸ ವಗ್ಗುದ್ದಾನಂ –

ಅವಿಜ್ಜಾ ಮಿಗಜಾಲಞ್ಚ, ಗಿಲಾನಂ ಛನ್ನಂ ಚತುತ್ಥಕಂ;

ಸಳವಗ್ಗೇನ ಪಞ್ಞಾಸಂ, ದುತಿಯೋ ಪಣ್ಣಾಸಕೋ ಅಯನ್ತಿ.

ಪಠಮಸತಕಂ.