೧೧. ಸಿಙ್ಗಾಲಸುತ್ತಂ

೨೩೩. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ‘‘ಅಸ್ಸುತ್ಥ ನೋ ತುಮ್ಹೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಚೂಸಸಮಯಂ ಜರಸಿಙ್ಗಾಲಸ್ಸ ವಸ್ಸಮಾನಸ್ಸಾ’’ತಿ? ‘‘ಏವಂ, ಭನ್ತೇ’’. ‘‘ಏಸೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಜರಸಿಙ್ಗಾಲೋ ಉಕ್ಕಣ್ಡಕೇನ ನಾಮ ರೋಗಜಾತೇನ ಫುಟ್ಠೋ. ಸೋ ಯೇನ ಯೇನ ಇಚ್ಛತಿ ತೇನ ತೇನ ಗಚ್ಛತಿ; ಯತ್ಥ ಯತ್ಥ ಇಚ್ಛತಿ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ತಿಟ್ಠತಿ; ಯತ್ಥ ಯತ್ಥ ಇಚ್ಛತಿ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ನಿಸೀದತಿ; ಯತ್ಥ ಯತ್ಥ ಇಚ್ಛತಿ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ನಿಪಜ್ಜತಿ; ಸೀತಕೋಪಿ ನಂ ವಾತೋ ಉಪವಾಯತಿ. ಸಾಧು ಖ್ವಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಂ ಇಧೇಕಚ್ಚೋ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಪಟಿಞ್ಞೋ ಏವರೂಪಮ್ಪಿ ಅತ್ತಭಾವಪಟಿಲಾಭಂ ಪಟಿಸಂವೇದಿಯೇಥ. ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಅಪ್ಪಮತ್ತಾ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ಏಕಾದಸಮಂ.